Rezugrak i pistruny

Oniemiałe tłumy wpatrzone w potęgę Rezugraka. Stały w niezmąconej bezszumem ciszy. Sen Rezugraka spowił je i usnęły. Każdy spał samotnie śniąc zwielokrotnienie snu Rezugraka.

Zjawy ze snu rozpierzchły się. Poszum wietrzny objął ludzi wydrążonych i tak licznie samotnych. Wybrani ginęli w szczypcach. Krew parą unosiła się ku niebu, czerwieniąc obszar surowego błękitu. Ani jedna chmura nie śmiała, Rezugraka objąć cieniem. Radość w strzępach łopotała na wietrze, który nie potrafił przegonić czerwonej mgły. Stała się ona jawnym znakiem przemiany. Dziecko podniosło głowę i zrozumiało. Strach przemieniony w ekstazę umarł.

Senne mary ciężkie jak kamień, ale lotne jak mgła. Uwijały się pomiędzy słupami ludzkiej samotności. Człowiek obok człowieka. Cały plac płaski jak gigantyczna szachownica, pełen ludzkiego strachu w wydrążonych ciałach. Stali otaczając Rezugraka. Ponad nimi zamkowe wzgórze i wierze strzeliste ubrane w proporce. Ciszę słyszało tylko jedno dziecko.

Boję się.

opowiadaj dalej

Nie bój się, zaśpiewał szczypcami Rezugrak. Wielkie oczy dziecka utopiły niebo w sobie. Lęk płynął w żyłach zamiast krwi. Miasto spało. Kraj śnił. Po horyzont panował Rezugrak. Dalej strach powoli opadał i oczyszczał ziemię z miłości. Oszalały człowiek spotkał się z tym, czego nigdy się nie spodziewał. Nazwij to niespodzianką, do dziecka, zaszeleścił szczypcami Rezugrak.

Czym jest resgurak?

Fascynujące są twoje opowiadania, chyba chodzi o nocną marę?

Zasłuchana dziewczynka, dziecko które nie mogło zasnąć, strachem oczyszczone, umierało. Ale śmierć przecież trwa całe życie. Nie bój się, zaśpiewał szczypcami Rezugrak. Czerwona mgła objęła podnóże zamku, wspięła się na skały i wtargnęła do wnętrza licznych wież, krużganków, komnat, zbrojowni. Spadła na dziedziniec i zamarła. Kamienne mary owijały się wokół ludzi. Czas czekał, aż pozwolą mu powrócić i kapać sekundami. Nie poznasz siebie, bez lęku... Rezugrak snuł w ciszy misterny ornament słów, spiętych szczypcami. Na razie zaśnij, znów przemówię, tak by stało się to, czego nikt się nie spodziewał.

Piekne;) ala

- Ja nie wiem o co chodzi, przeczuwam tylko. Tak do dziecka, którym jestem i którym tak bardzo boję się być, powiedział kiedyś starzec. Podszedł do mnie i po prostu wyrzekł: nie wiem i nie rozumiem, tylko przeczuwam, że ty będziesz starcem, jak ja, być może mną, na szachownicy, pełnej martwych pionków. Poznasz mgłę, która otacza i ochrania prawdę. Prawdy nie możesz zobaczyć, nie możesz poznać, chociaż ona jest w tobie i na wyciągnięcie ręki, ale jest zbyt potężna, abyś mógł ją pojąć. Możesz ją tylko przeczuć, gdy strach oczyści cię z miłości. - Czy miłość jest zła? - Nie, jest dobra i konieczna, ale ty jeszcze nie rozumiesz, czym ona jest, że musi spływać jak glina pod ulewą strachu. To co zostanie, jest najważniejsze. Rezugrak drgnął. Jego ruch odbił się w każdym człowieku i uderzył w odległy horyzont. Popłynął dalej i wrócił dotknąwszy wszystkich i wszystkiego. Pocałunek świata.

dobrej nocy tak mi się to spodobało że postaram się to rozwinąć nie wiem czy skończyć? bo Rezugrak jest grozą i koniecznością wobec, której czuję strach

Glina pod ulewą zdaje się na naturę, nie dba o to co z nią będzie, bo przecież nie zostanie nic.

Glina to pył zaprawiony wodą. Proch, którym jesteśmy. Rezugrak posłany jest, aby zadać niezbędny ból. Pamiętaj o tym. I dobrej nocy

gość dziś dobrej nocy lapka.gif tak mi się to spodobało że postaram się to rozwinąć nie wiem czy skończyć? bo Rezugrak jest grozą i koniecznością wobec, której czuję strach lapka.gif x Wzajemnie:),słuchaj intuicji. Dobrej nocy, pięknie pisał/aś.

smierdzi mi tu iluminacką propagandą. co będzie w kolejnej odsłonie? akt platonicznej miłości rezugraka gwałcącego swoj lud żeby odzwyczaić go od masturbacji?

Rezugrak nie kocha. On tylko śni.

"niezbędny ból" ból jest niezbędny tylko dla poyepów, którzy lubią go zadawać.