Jestem zmęczona..

Jestem zmęczona tym, że tkwie w jakimś chorym układzie.. tym, że wychodzi na to, że jestem jak żona mojego ojca - sprzątam, bronie go, dbam żeby się nie denerwował, jak narzeka na coś to staram się to usunąc.. do tego robie za jakiegoś psychologa i oparcie.. a on i tak często musi "odreagować" i się napić.. Jestem tym zmęczona.. Nie mam nawet dla kogo być miła, bo jak widze kogos nachlanego to od razu włącza mi się agresja.. Dzisiaj zrobiłam ciasto, posprzątałam dom, chciałam żeby był zadowolony, żeby nie miał na co narzekać a on i tak się napił..

:(

a skąd ty wzięłaś ten pomysl, że on się nie napije jak będzie miał posprzatane i brak powodów do narzekań? matko... jak ktos lubi narzekac zawsze znajdzie powód, jak ktos lubi sie napić to się napije tak czy siak... natomiast chore osoby będa winic za to okoliczności zewnetrzne łącznie z tym, ze musza się napić, bo nie było ciasta na stole... daj spokój, uciekaj

Nie wiem. Naiwna jestem. Myślałam, że mogę coś zmienić, kogoś uszczęsliwić. Sprawić, żeby tak nie narzekał i nie pił w ogóle dla "odreagowania".. Może myślałam, że mam jakąs kontrole nad czymś.. A nie mam, nie moge kontrolowac ludzi, ich zachowań, nic zmienić..

Również czułam się rozbita, szybko się denerwowałam, na wszystko i na wszystkich, płakałam do poduszki, bo nie miałam do kogo się odezwać. Czasem się zastanawiałam, czy może jestem chora. Chodziłam przez pewien okres czasu do psychologa, ale to nic nie pomagało nie było żadnych efektów. Szukałam dalej. Trafiłam na stronę http://energiaduchowa.pl która polecana była już przez wiele osób. Dzięki oczyszczaniu aury zaczęłam miewać lepsze humory. Potem z każdym dniem byłam pewniejsza siebie. Aż w końcu uporządkowałam wiele spraw i zaczęłam żyć normalnie tak jak inni. Cieszę się że w końcu znalazłam swój sens – Wy także możecie żyć pełnią życia.