cała prawda o mnie :(

cześć obecnie mam 24 lata :) majac zaledwie 10 lat zostalam zgwalcona oczywiscie sprawa zostala zgloszona na policje winny ukarany , przez reszte mojego dziecinstwa sadzilam ze nigdy nie bede miala chlopaka itp oczywiscie wtedy nie dokaca to rozumialam ale to bylo cos strasznego , zamknelam sie w sobie , popadlam w depresje , leczylam sie i psychologicznie i psychiatrycznie , kilka razy przebywalam w specjalistycznych szpitalach ale sadze ze to nic nie pomoglo , jako nastolatka bylam bardzo zbuntowana , wiekszosc mojego otoczenia zapomniala o calej sprawie a ja nie :( to mnie bardzo bolalo jak mozna myslec ze problem wogole kiedykolwiek zniknie , bardzo czesto uciekalam z domu , nie chodzilam do szkoly , pilam alkohol ,co dziwne wiekszosc moich znajomych to byli faceci , jakos nie potrafie dogadywac sie z kobietami , w wieku 18 lat zostalam sama bez szkoly i bez czegokolwiek , poznalam wtedy swojego bylego bardzo szybko zamieszkalismy razem w wieku 20 lat urodzilam dziecko nadal mieszkalam ze swoim pierwszym chlopakiem ale z czasem jak dziecko roslo nasz zwiazek znikl on zaczol mnie ponizac , ograniczac, bic , ja przez to stawalam sie zupelnie innym czlowiekiem , w czasie gdy on byl w pracy a dziecko w przedszkolu ja bylam drugim czlowiekiem , spotykalam sie z innymi mezczyznami , bylam wesola i usmiechnieta a gdy wracal z pracy najchetniej spala bym , zeby tylko z nim nie przebywac i nie rozmawiac , nienawidzilam tego czlowieka , wykorzystywal fakt ze nie mam dokad isc , nie mam rodziny , czulam sie jak jakas niewolnica ... oczywiscie na sex z nim nie mialam zadnej ochoty dlatego zaczelam sypiac z innymi na boku , bylo to dla mnie takie odprezenie , zapomnienie , poczucie ze ktos mnie pragnie , a on robil to gdy tylko on mial na to ochote a jak mowilam mu ze nie chce to grozil ze wywali mnie z domu ( kilkakrotnie zostalam przez niego wyzucona ) wiec zazwyczaj zmuszalam sie do stosunkow z nim , czulam sie przez to okropnie , robil to nawet podczas mojego snu , bardzo nienawidzialm tego czlowieka a jednoczesnie balam sie odejsc od niego , teraz mam 24 lata okolo 3 miesiecy temu wyprowadzilam sie od niego dostalam mieszkanie z miasta i jakos powoli sobie radze czuje sie wreszcie wolnym czlowiekiem , chce kozystac z zycia i cieszyc sie nim . Problem w tym ze stwierdzilam ze nie zwiaze sie juz tak szybko z nasepnym mam dosc zwiazkow , ale mam wrazenie ze jestem uzalezniona od sexu , wiem ze wiekszosc facetow mnie pragnie ( glownie to zasluga wygladu , zazwyczaj nie maja okazji poznac mojego harakteru ) i przez to ze czuje i widze ich pragnienie nie potrafie sie oprzec , obecnie regularnie spotykam sie z 5 facetami i z nimi sypiam , czasami rowniez zdazy mi sie sex z kims przelotnym raz spotkanym , sadze ze to juz uzaleznienie od sexu , chec czucia ze chocby do tego jestem komus potrzebna , ze ktos zaspakaja mnie , wiem ze to wszystko troche dziwnie brzmi ale ja poprostu nie moge sie oprzec , nie mam pojecia jak zmienic swoje nowe podejscie do zycia i swiatopoglad moze cos doradzicie ?? ps ; dzieki za przeczytanie pozdrawiam

nie wiem jak ci pomoc mam 24 lata i jestem dziewica i nigdy nie przyszloby mi do glowy pojsc z kims do lozka nie czujac ze to ten jedyny

kiedys tak bylo z moim pierwszym i jedynym chlopakiem ale on bardzo mnie skrzywdzil nie wierze juz w uczucia inne niz pozadanie

Psychoterapia.

to moze zjedz sobie czekoladke i posmyraj sie ogorkiem zamiast korzystac z obcych cial ?

chodzilam do wielu psychologow i nie potrafie im zaufac

i tylko na tyle was stac , sory ale nie ruszaja mnie wasz tekty swiadcza o was ja przynajmniej potrafie sie przyznac a wy jedyne co potraficie to wyzywac , gratuluje inteligencji

Autorko-tylko lekarz Ci da radę pomóc. Idź do swojego i pogadaj z nim. On Cię pokieruje. Powodzenia.

Kama, jeśli chcesz sobie pomóc, musisz iść do dobrego terapeuty. To jest naprawdę ciężki temat, masz dziecko, pomyśl o nim. Miałaś ciężkie przeżycia, teraz masz takie potrzeby jakie masz, ale każde uzależnienie kwalifikuje się do leczenia.

Właśnie takich ludzi poszukuje J/ezus. Kocha każdego z nas. Każdego grzesznika. Nie osądza. Leczy duszę i ciało. Daj się znaleźć. To co opisujesz to jest klasyczne zniewolenie duchowe. S/powiedź św. przecina te więzy. Pomyśl o tym.

Dla Ciebie: https://www.youtube.com/watch?v=pq5bMI1YKbo&list=PL9E2382CFC27F0ED3

PS: oczywiście bez spacji ;)