Jak mam to ukrócić?

Pomóżcie, bo już nie mam siły. Mieszkam w akademiku. Z tymi samymi ludźmi również się uczę, tzn. jestem z nimi praktycznie 24h. Mam z nimi problem. Mianowicie taki, że jest tu jedna dziewczyna, z którą się nie lubię. Tylko z mojej strony to wygląda tak, że nie spoufalam się raczej z nią, ona widzi moją niechęć i dogryzam jej wówczas, jeśli ona coś głupio gada, próbuje ze mnie drwić itp. Ona natomiast bawi się w gierki typu szeptanie innym do ucha jak jestem niedaleko, po czym patrzą na mnie i się śmieją. Nie wiem co mówią, więc nie mogę się upomnieć, ale czuję ciągle to jej zachowanie. Rozumiecie o czym piszę? Dla mnie jest to żenujące zachowanie, ja tak nie potrafię robić, wydaje mi się to dziecinne. A dodam, że mamy prawie po 30 lat. Najgorsze jest to, że ona szuka na siłę sojuszników, lepi się do ludzi, zwłaszcza do facetów, którzy później zachowują się tak, jak ona. Nie mam siły już do tego. Zaczynam popadać w paranoję, ciągle myślę, że ze mnie drwią. Pomóżcie :(

Olej to, calkiem, nie zastanawiaj się nad tym. zachowuj się normalnie, odpuści, znudzi się jak zauważy ze ciebie to nie rusza. Gadaj z innymi normalnie, przekonają się sami jaka jesteś i ze tamta tylko miesza. myslenie i roztrzasanie tylko będzie cie dolowac.

Próbowałam już tego i nic. Próbowałam nawet pokazać, że mnie to trochę bawi, ale to nic nie daje. Jestem wykończona sytuacją, bo ma coraz więcej męskich sojuszników, przez to swoje zachowanie. Co by nie zrobiła, to jest ok. Jak tylko ja coś zrobię, to jest to napiętnowane i wyśmiewane.

UP

up

Masz 30 lat i mieszkasz w akademiku?

Nieważne gdzie dokładnie. Ważne, że to pełni taką funkcję. Naprawdę nie w tym rzecz, nie chcę się zagłębiać. I nie mam jeszcze skończonej 30-ki.