miłość

Witam! zanim zacznę swoją historię to nasuwa mi się pytanie, czy rzeczywiście ludziom zaczyna na nas zależeć dopiero wtedy, gdy nam przestaje?. Otóż.. Jakiś rok temu poznałam wspaniałego chłopaka-mój ideał pod każdym względem (choć z wyglądu normalny chłopak i gdyby nie rozmowa z nim to nie zwróciłabym na niego uwagi). Jednak był mały problem - zarówno Ja jak i on byliśmy w związkach. Mimo to coś już zaiskrzyło . Minęły jakieś 4 miesiące. On oznajmił, że jest wolny , Ja natomiast brnęłam dalej z związku, który trwał ponad 2 lata . Nie byłam szczęśliwa w tym związku - na końcu okazało się, że chłopak mnie zdradzał. No i się zaczęło.. odezwałam się do tamtego chłopaka również z wiadomością, że jestem wolną. Zaczęliśmy pisać niemal codziennie. Nasze rozmowy telefoniczne trwały ponad godzinę. Spotykaliśmy się. Ja z czasem zaczęłam pokazywać, że chce czegoś więcej. On w pewnym momencie uznał, że jestem tylko znajomą co mnie bardzo zabolało. Nic złego nie zrobiłam, a mimo to - coś pękło. Od tamtego czasu widzieliśmy się raz -i jak gdyby nigdy nic - Buziak na przywitanie itd. On po tym jednak nie dawał znaku życia - zero wiadomości. Ja napisałam i to Ja staram się pisać co najmniej raz na dwa tygodnie. On czasami odpisuje tak jakby mu na prawdę zależało, a czasami nie odpisuje. Nie wiem czy to dobry pomysł, ale każdy mi zaleca, by po prostu dać spokój i tak jakby go "olać" to wtedy może doceni to co traci. co mi radzicie kochani?już sama nie wiem kogo słuchać, a kogo nie. Bardzo mi na nim zależy i jestem załamana. Dodam, że jego charakter jest raczej taki bardzo charakterystyczny , tzn. - pełna powaga, rzadko kiedy żarty, zaś mój - typowa wariatka, ale potrafiąca poważnie rozmawiać. między nami jest 8 lat różnicy . On nie należy do osób jakoś wybitnie pięknych (tak jak wcześniej wspomniałam), tylko wręcz przeciwnie. Ja zaś osoba lubiąca mode, no i podobno mająca "to coś". z góry dziękuję każdemu za radę. mam nadzieję, że za bardzo nie zanudziłam was kochani. pozdrawiam. :)