Małżeństwo jak nie małżeństwo

Hej! chciałabym żeby ktoś pomógł mi obiektywnie ocenić moja sytuacje w małżeństwie, czy tylko się czepiam czy mam rację. jesteśmy małżeństwem 2 lata a para od 5 lat.mamy ok. 1,5 roczne dziecko.mieszkamy u moich rodziców na pokoju-jest dosc ciasno i mamy malo prywatnosci a moj maz srednii dogaduje sie z moimi rodzicami.ja chyba lepiej z tesciamk.mam wrażenie ze mój maż jest albo bardzo wygodny albo nie odciął pepowiny.co kilka dni jedzie spać do rodziców w tym po nockach zawsze np. przez tydzien żeby się wyspać żeby mu dziecko nie przeszkadzało jak spi a po drugiej zmianie tez żeby pospać dłużej. to jeszcze mogę zrozumieć ale jak tylko zachoruje np się przeziębi jedzie do rodziców i mieszka tam przez tydzień rzekomo żeby nie zarazić dziecka i sie wykurowac bo musi lezec a potem dzwoni żebyśmy go odwiedzili wiec lexe do miasta z woziem jak do obłoznie chorego..ja podchodzę do tego tak, że przecież jakbyśmy mieszkali sami to musiałby wytrzymać z nami i się poświęcić czy na nockach czy w chorobie a nie takie mieszkanie na dwa domy a ja zostaje sama.jak ja jestem chora nie mogę się położyć i wypoczywać bo musze się zajmować dzieckiem i tez się nikt nie martwi czy się zarazi.od dwoxh lat sie nie wyspalam.poza tym mąż zawsze pisze do rodziców ze wrócil z pracy i codziennie albo ich widzi albo rozmawia przez telefon.fajnie ze maja bliska więź ale czasem mnie to meczy bo np. kiedyś dzwonili o 6 rano czy juz wrócił bo sms nie dostali a po prostu miał nadgodziny.kilka razy w tygodniu ich odwiedzamy.nie wiem czy jestem dziwna ze mi to przeszkadza?

Twoj facet to chlopczyk

Przytloczylas faceta soba i swoja rodzina. Tez tak mialem. Facet wie ze nie wygra, nigdy nie stanie się głowa rodziny (bo pewnie nawet nie może się z Tobą poklocic przy twoich rodzicach) i jedyne co mu zostało to uciec.

JAK dzieci sie zachowujecie...