Mam bardzo niską samoocenę chce mi się wyć

Mam, ale nie widzę nic, co mogłoby być moją pracą. Niestety jeszcze nie znalazłam dla siebie zawodu. Też nie jest to dobre skoro za 2 lata ćwierć wieku będę miała. Choć myślałam coś o menadżerze (wiem, od złej strony zaczynam :P), bo jak miałam zdrowsze momenty, to były jakieś predyspozycje. No, ale na dłuższą metę nie nadaję się do tego przecież, przez wzgląd na ludzi.

Wyżej napisałaś że nie chcesz aby ktoś ci mówił że masz zmienić to i co a ja niestety będę bo właśnie tutaj po części leży twój problem. "Tak, ja zawsze myślę, że to ze mną jest coś nie tak." Pierwsza rzecz, podejście, uwierz mi nawet jak się coś nie uda ale starasz sie ze wszystkich sił coś zrobić to przynajmniej na koniec możesz sobie powiedzieć " kurcze niestety nie udało się ale PRÓBOWAŁAM i dałam z siebie wszystko ! " a to jest o niebo lepsze niż podejście typu " a i tak mi sie nie uda to po co mam sie wysilać... " zacznij zmieniać swoje nastawienie. Mam do ciebie pytanie czy chorujesz na coś ciężkiego?Rak itd? Jesteś sparaliżowana?

Idę spać, doceniam, że ktoś się tutaj udzielał, zazwyczaj sporo wątków tego typu jest pomijana ;) Dobrej nocy wszystkim :)

Rozumiem Cię bo u mnie również nie było kolorowo ale na swoim przykładzie wiem że jeżeli się chce i działa to można :) jak mi jutro odpowiesz to jeszcze coś od siebie dodam, kolorowych snów, trzymaj się :)

1:03 jest jedna choroba, która utrudnia mi życie, ale ona jest powiązana ze stresem. zwie się ibs. Okrągły rok przed zajęciami ciągle są biegunki i totalne schizy w komunikacji miejskiej, czy nie będzie tego dalej. Wiesz, ja nie chcę czasem podejmować prób, bo czuję się tak słaba i mała, że pewnie i tak poniosłabym kolejną porażkę. To też ma na to wpływ, z jakim nastawieniem coś robisz. Tylko pytanie, jak to nastawienie zmienić, kiedy nie masz się na czym oprzeć (na pozytywnych zdarzeniach z przeszłości), kiedy nie doceniasz tego co niby mogłoby być twoimi zaletami? Ostatnio poszłam lekko pijana na rozmowę kwalifikacyjną. Pracy i tak nie dostałam, a potem czułam się źle sama ze sobą, ale nie byłam w stanie tam iść na trzeźwo, taki mam okres.

musisz sie uspokoic bo ten stres cie zniszczy

kiedys ci sie ulozy

Gdybym był Twoim przyjacielem to zabrałbym Cie na oddział onkologii dziecięcej żebyś wytłumaczyła dzieciom że mogą nie dożyć kolejnych urodzin a co dopiero do momentu w którym Ty jesteś. Ludziom się wydaje że to takie gadanie " bo ktoś ma gorzej i sobie radzi " ale taka jest prawda. Może patrząc na nie nabrałabyś ochoty na walkę? Życie jest jedno, trochę głupio mieć możliwości i nie korzystać z tej szansy. "Wiesz, ja nie chcę czasem podejmować prób" pisałem ci to zależy tylko od nas, skoro nie chcesz walczyć no to przykro mi, daleko nie zajedziesz. W moim przypadku postawienie celu i zmuszenie się do działania wystarczyło. Nie znam Cię więc ciężko powiedzieć jaka opcja będzie dla Ciebie odpowiednia. Jak nisko jeszcze możesz upaść?

dziewczyno moim zdaniem masz depresje, marsz do psychologa bo jeszcze sobie cos zrobisz a wy przestancie jej pisac zeby ruszyla dupe i myslec ze jak wam sie udalo zebrac w garsc to kazdemu sie uda bo takie rzeczy jak depresja czy fobia spoleczna to sa rzeczy do leczenia a nie przelamania /http://www.psycho-tropy.pl/2015/10/wez-sie-w-garsc-nie-pomaga.html

n;

mnie jak spada samoocena to znajduję slabszego i od razu mi lepiej jak go szczołgam

Ja też, porozmawiajmy na gg.