Wybaczyłam mężowi zdradę emocjonalną ale

Pisałam o 09.44. Autorko, teraz jest znakomita okazja, przykra, bo choroba dziecka, ale jest. Oboje jesteście rodzicami, i powinniście się wspierać. Jestem mężatką, i ...do Ciebie należy pierwszy krok. Odwaz się, nie ociągaj. Wierzę, że mąź z pokorą przerobił, przepracował tę lekcję, i więcej podobnego błędu nie zrobi. Rozwalilby tym samym Waszą rodzinę, i tym doskonale wie. To już historia, rusz do przodu, bo stan zawieszenia, marazmu, jest tak samo niebezpieczny, jak inne zagrożenia. Pozdrawiam.

Niestety z tym brakiem bliskości nie chodzi tylko o seks ale też o zwykłą czułość czy dotyk z mojej strony. no ale oczywiście poczujesz sie wielce zraniona i nieszczęśliwa, jak maż powie, ze chce rozwodu, albo naprawdę odchodzi do innej. Urażona duma to wyjątkowo głupi doradca

Nie chodzi mi o dumę. Chyba bardziej o to że nie czuję się kobietą.Wspieramy się i dogadujemy ale w oczach męża jestem matką,żoną i przyjacielem.Boli mnie że to dla niej znajdował czas na wysyłanie romantycznych wierszy,wyznań czy piosenek.Bywało po 30 smsów dziennie a do mnie jeden czy dwa o sprawach dotyczących domu.

bo razem prowadzicie dom to i takie macie tematy. Chcesz byś w jego oczach demonem seksu to z nim pogadaj czego mu brakuje a potem coś ustalcie i wdrażajcie w zycie- więcej pikanterii, jedno popołudnie w tygodniu bez dziecka , wyjazd w atrakcyjne miejsce , koronki, pejcze, wiązanie, cokolwiek co was będzie kręcić. ale pogadajcie o tym. a ty skończ pielęgnować swoje kompleksy, jak nie czujesz sie dobrze ze sobą jako kobieta, to mąż ci tego poczucia nie dorobi. Mąż nie powinien flirtować, ale popatrz troche na siebie, sama napisałaś ze zaczełaś sie starac jak poczulas sie zagrozona...czyli do tego momentu też nie myslałaś o nim jak o kochanku tylko jak o mężu, ojcu, facecie z którym pcha sie codzienność do przodu. a codzienność zabija ekscytacje erotyczne, zeby je utrzymać to trzeba bardzo o to dbać

Po 20 latach malzenstwa ozywienie w intymnosci :D:D:D:D I inne tematy niz dom :D

Chyba jednak nie wybaczyłaś. .?

Polecam dladobrychkobiet.wordpress.com

Wybaczyłas, ale? Wybaczenie powinno być bezwarunkowe.

Ciężko wybaczyć zdradę emocjonalną- dużo trudniej, niż fizyczną.

Ale licytacje jak to o wyzszosci świat Wielkiej Nocy nad Świętami Bożego Narodzenia. Zdrada to zdrada,kazda boli równo i jest to sygnal,że coś nie grało w zwiazku.Jest przyczyna i skutek.

Dobrze rozumiem autorkę postu i wiem jak trudno wybaczyć i zapomnieć. Mnie tak mąż zdradził ze swoją byłą, która jego zdradziła i do tej pory jest z tym facetem. Ale mąż twierdzi, że skoro z nią nie spał to zdrady nie było. Ale oszukiwał, kłamał i już mu nie ufam. I chyba to jest najgorsze, bo za niego dałabym sobie rękę odciąć. I teraz byłabym jednoręczna:) Nie wiem jak to będzie, ale nic dobrego już przed sobą nie widzę...

Bylam w podobnej sytuacji ale to mnie cudzy maz wyznawal czulosci. Zal mi bylo zony i ona tez przeczytala chyba to albo nawet jej powiedzial. Mieli kryzys i tez probowali zyc normalnie ale chyba jednak po parublatach proby im nie wyszlo, a mianowicie odezwal sie do mnie znow, a jego zona chyba znow byla czujna. W tym wsztstkim oczywiscie mimo iz nie chcialam odegralam role. Pytanie czy Twojemu mezowi zalezy szczerze. Nic nie da tak na prawde jesli nie pojdziecie do psychologa, na jakies prywatne sesje, ciezko z tego wyjsc, wiem od paru kolezanek. Zadna z tego nie wyszla jako dalej szczesliwa mezatka. Ale zadna tez nie szukala pomocy u psychologa.

Mam pytanie do gościa powyżej. Jak odbierałaś te zaloty żonatego i czy byłaś wtedy w związku?

A ja jestem żoną która zdradziła emocjonalnie. Maż nie wie i mam nadzieję się nie dowie. Chce ci napisać, jak to wygląda z drugiej strony. Nie chciałam tego uczucia, bardzo kocham męża od 20 lat jesteśmy razem, jednak pokochałam innego. Powiedziałam temu drugiemu o tym, bo chciałam się od tego uwolnić, okazało się że on też mnie kocha. Boli to , jak cholera. Do niczego między nami prawie nie doszło, jeden pocałunek to wszystko. On też ma żonę, którą kocha. Bardzo się męczyłam z tym wszystkim, te wszystkie emocje, myśli, momentami miałam dość życia. Byłam na granicy. Dużo czytałam o tym, myślałam. Doszłam do wniosku, że kocham w tym drugim tą część której brakuje mi w mężu, tzn. romantyzmu, czułości, spontanicznej pomocy w obowiązkach domowych. Rozmawiałam z mężem o tym, co mi brakuje, a on powoli zaczął się starać bardziej. Nie zapomniałam o tym drugim, nadal mam go w sercu, ale nie jest już to takie męczące... Z mężem mamy wspaniały kontakt we wszystkim, mam nadzieję że tak zostanie. Jeśli kochasz męża, jest między wami ciągle ta chemia, walcz o niego, może coś zmień w sobie, może niech on też coś zmieni, popatrzcie na wszystko z innej perspektywy, nie zamykajcie się na swoje potrzeby i pragnienia. Nie warto tracić życia na wzajemne oskarżania się, trzeba ruszyć do przodu. Szacunek do siebie i codzienne małe przyjemności są kluczem do sukcesu:) Wszystkiego dobrego Wam życzę

Autorko, bardzo Ci współczuję całej sytuacji. Wiem,że nie spodziewałaś się tego co cię spotkało. Moim zdaniem mimo wszystko twoja reakcja jest naturalna. Przez przypadek odkryłaś zdradę emocjonalną, nic nie podejrzewając i ufając. Trudno "na pstryk" wrócić do tego co było. Potrzeba czasu. Mężowi powiedz, że się starasz ale po porstu trudno ci zaufać i otworzyć się na niego.