jak być szczęśliwym?

Jak to jest, że niektórzy są szczęśliwi a inni nie? Zdradźcie tajemnicę , bo ja do tego dojść nie mogę. Moje życie jest lepsze niż kiedyś, mam o wiele mniej problemów a i tak czegoś brakuje ... tylko czego ?

Miłości, poczucia wartości i pewności siebie, zapewne.

Dla normalnej kobiety, szczęście to rodzina i dzieci. Te, które to mają zwykle spontanicznie dziękują bogu, a te którym bóg odmówił albo ludzie przeszkadzali, często przeklinają boga. Mimo to nie brak zakonnych czarownic, które wymadlają dziewczynom samotność.

a czy życie bez problemów jest szczęśliwe? nie sądzę :P

nie chcę mieć dzieci, nie ciągnie mnie do tego, serio myślicie, że to takie proste?

Aby być szczęśliwym, trzeba unikać duchownych którzy z potrzeby władzy chcą nas sobie podporządkować i konsekwentnie dązyć do swoich dobrych i godziwych celów.

Kobieta która chce być szczęśliwa, musi jak ognia unikać zakonnic i miejsc, w których one grasują.

Przeważnie brakuje samoakceptacji do tego żeby być szczęśliwym. Zewnętrzna otoczka pozbawiona problemów to nie wszystko. Co cię wypełnia od wewnątrz, jakie uczucia gromadzisz w środku?

w środku gromadzę dużo złych emocji i tak, mam problem z akceptacją siebie ... ale też nie rozumiem dlaczego.

Bzura, to co nas unieszczęśliwia to zjawiska na które nie mamy wpływu - choroby, źli ludzie, samotność itd.

jestem zdrowa, mam wokół siebie fajnych ludzi, oczywiście źli też się trafiają, nie mam faceta ale nie czuję się samotna ... nie jestem nieszczęśliwa i nie jestem szczęśliwa, czuję się nijako, a życie przecieka przez palce

Chcesz poczuć prawdziwe szczęście ? Idź do szczerej spowiedzi. Najlepiej z całego życia. I chodź do Komunii Św. I dusza będzie szczęśliwa i syta :)

Wiedziałam że to jakiś nawiedzony. Niestety kłamie, spowiedź uzależnia a po niej spotykają nas same nieszczęścia. A spowiedź przed podnieconym księdzem jest jak gwałt.

https://charaktery.eu/artykul/szczescie-na-miare-przekonan

Moje spowiedzi są podsłuchiwane przez tajniaków z policyjnymi wzmacniaczami słuchu w uszach. Czy w tej sytuacji mam obowiązek się spowiadać?

Dlaczego spotyka mnie tyle niesprawiedliwości wołającej o pomstę do nieba, gdzie jest bóg???

Chcesz poczuć prawdziwe szczęście ? x Szczęście to nie jest uczucie. Szczęście to jest STAN - człowieka który ma to, czego pragnie i czego potrzebuje. Religia wmawia nam, że jesteśmy szczęśliwi kiedy jesteśmy nieszczęśliwi. Niestety, niektórzy po odpowiednio długiej indoktrynacji dają się na to nabrać.

Bóg nas nie kocha a jego największa rozrywką jest nieszczęście człowieka, zwłaszcza kobiety, ponieważ kobiet bóg szczególnie nie lubi. Dlatego nie spodziewajcie się, że bóg da wam szczęście, a jeśli sobie same weźmiecie, to wam zabierze.

a może "wola przegranej" (https://www.youtube.com/watch?v=CEWPX6xRBDg)? Mi to dało ostatnio mocno do myślenia. Wiesz, to może być kwestia pewnej prostoty życia. Wydaje się nam, że trzeba nie wiadomo czego, a to proste rzeczy: obowiązki, satysfakcja, praca i nagroda. Popróbuj też postawę wdzięczności

Moje życie jest proste, udupione chorobami, żałobami i samotnością. Niech bóg będzie przeklęty.

Przeczytałam wszystko...i dalej nic nie wiem...autor/ka pewnie podobnie...

Mnie nie potrzeba nie wiadomo czego, chciałam mieć proste zycie rodzinne. Nie zostało mi to dane. Nie ma mnie kto bronić i spotyka mnie nieludzka niesprawiedliwość. Nigdy nie przebaczę bogu tego nieszczęścia.

A swoje filmiki wsadź sobie w tył.

No tak. mam podobnie...od bycia dzieckiem chciałam mieć rodzinę i dzieci...póki co nie mam, pracę straciłam i bujam się na tymczasówkach, mieszkania nie mam bo nie mam za co kupić...jak być szcześliwa?

Nie będę próbować postawy wdzięczności, bo nie mam za co być wdzięczna. Bóg mi systematycznie niszczył życie aż mnie zniszczył zupełnie. Zostało mi tylko samobójstwo. Nie chcę spotkać tego drania po śmierci.

Poczucie szczęśliwości jest w nas, nie zależy ono od czynników zewnętrznych, dlatego jedni są radośni nie mając nic, mając kłopot za kłopotem, choroby, niezyczliwych ludzi a i tak inni patrząc na nich im zazdroszczą. Dlaczego? Bo oni nie uzależniają swego szczęścia od innych, cieszą się tym co.mają, nie pragną tego czego nie maja, nie mając wygórowanych oczekiwań nie mają rozczarowań, żyją zgodnie ze swoim sumieniem, nie są wiec rozdarci wewnetrznie, ze inaczej żyja a czego innego pragna, lubia siebie i szanuja siebie.To wszystko niektórym daje tak wysmiewana przez was duchowość i sakramenty, zasady moralne, tak nie modne dzisiaj, którymi się kierują, panowanie nad potrzebami ciała, co dzisiaj jest wręcz hańba. Możecie drwic a i tak nie macie mocy odebrać takim osobom radości życia, bo nie macie wstępu do ich serca i duszy, mimo usilnych prób atakowania ich czakry serca, tak debilu?:p

Ile razy można powtarzać, że szczęście to nie jest żadne poczucie, tylko to co mamy lub nie mamy w życiu? Można być radosnym błaznem, można sobie wmawiać że jest mi dobrze jak wszystko jest źle, ale to zawsze pozostanie tylko KŁAMSTWEM MOTYWOWANYM RELIGIJNIE. I jak każde kłamstwo, odbije się na naszym życiu i psychice.

Szczęście to nie jest uczucie, wbijcie sobie to do głowy, matoły. Ktoś jest samotny i chory, a wy mu wmawiacie, że ma być radosny bo tak jest dobrze. Jemu jest źle, ale ważne, że wy nie cierpicie, tak jest z kapłanami wielu religii, z katolicyzmem na czele.

Ja w niedzielę w kościele usłyszałam, że na takie pytania nie ma odpowiedzi, bo to kwestia wiary...tylko ciekawe czemu często osoby mające całą wiarę gdzieś mają życie usłane różami?

Ci którzy wmawiali młodym ludziom, że nie powinni zakładać rodzin, powinni im płacić odszkodowania za zmarnowane życie.