Do samotnych kobiet po 30stce

Mam na myśli tego, które jeszcze nie były w ciąży i żyją same, w pojedynkę. Jak się z tym czujecie? Jak otoczenie? Czy nie nachodzą was czasem takie refleksje, że zegar tyka a wam macierzyństwo już nie jest pisane? Czy nie myślicie o tym, a poświęcacie się zupełnie czemuś innemu?

Nie mysle o tym, nigdy nie chcialam miec dzieci.

Nie myślę o tym w ten sposób. Mam 32 lata i nie chcę mieć dzieci. Uwielbiam żyć w pojedynkę, ponieważ uważam, że samotność wzmacnia, daje poczucie sprawczości i pełnej kontroli nad własnym życiem. Nie jestem też typem karierowiczki z wielkiej korpo ani sfrustrowanej starej panny z kotem. Profesjonalnie zajmuję się pomaganiem innym ludziom a prywatnie jestem samotnikiem. Nikt w otoczeniu nie wytyka mnie palcami, chociaż z drugiej strony prawie nikt też nie wie ile mam lat, wszyscy dają mi około 25-26. Lubię swoje życie, ale przyznaję, że czasami brak mi bratniej duszy i prawdziwego przyjaciela od serca, z którym mogłabym pogadać o swoich pasjach i nie tylko.

A co z seksem? Nie czujecie potrzeby? Czy przelotne romanse?

Mam 33 lata i nigdy nie chciałam mieć dzieci. Seks mógłby dla mnie nie istnieć. Szczerze mówiąc nie pojmuje fenomenu tego seksu... Mnie on nudzi, wole książkę poczytać. Faceta mam ale ślubu ani dzieci nie chce.

Tak czuję potrzebę seksu i czasami jest mi źle z tym, że muszę zaspokajać ją sama. To jest cena za wolność, święty spokój i niezależność jaką daje życie w pojedynkę. Mam 32 lata i libido z roku na rok rośnie, ale jakoś trzeba sobie radzić.

Ludzie aspołeczni mają zwichrowaną psychikę ich poczynania wg "normalnych" ludzi są nieracjonalne ale sami sobie nie mają nic do zarzucenia. Nie chodzi mi tu o swiadome nie rozmnażanie się bo to indywidualna sprawa czy ktoś chce dzieci.

mam 32 lata i marze o zostaniu mamą od 25 roku życia. codziennie mysle o tym ze jestem coraz starsza, ze juz najwyzszy czas. cóż z tego skoro facet, z ktorym jestem od 4 lat nie czuje sie jeszcze gotowy na dziecko. poprzedni tez nie widzial we mnie partnerki na reszte zycia ani matki swojego dziecka. wszyscy faceci traktuja mnie jak dobrą kumpele, a ja marze o powaznym zwiazku, mezu, dzieciach, normalnej szczesliwej rodzinie.

Dla niektórych wszystko co inne i odbiegające od standardu ma jedną nazwę pt. aspolecznosc. Słabe.

19:08 Ej! Co to za dyskryminacja!? Ci tak zwani jak to ich nazywasz "aspołeczni" są często znacznie lepszymi, bardziej wartościowymi i lojalnymi przyjaciółmi niż te towarzyskie motylki co żyć bez ludzi nie mogą.

Lepiej być bezdzietną i starą panną niż zniszczoną życiem mężatką z bachorami.

Myślisz że zamykanie się samej w 4 ścianach jest normalne? Tylko wg ciebie