Czy ktos tez tak ma????????

Na początku napiszę, że opisane sytuacje maja i mialy miejce naprawde. Nie lubie sie zalić, wiem że inni tez nie maja łatwo. Tylko dlaczego tak wiele na mnie spada. Od jakiegos czsu dluższego już sobie nie :-( Ale od poczatku wychowywalam sie bez ojca, który ma i mial mnie gdzies. Nigdy sie mna nie interesował. Matka jako osoba samotnie wychowujaca mnie i moja siostrę zamieszkala z swoimi rodzicami. Wiec duzy ogromny wpływ mileli ma mnie babcia i dziadek. Wszystko byłoby ok gdyby mamuśka starała sie ogarniać swoje życie i dzięki temu równiez nasze. Jednak łatwiej byłoby jej siedzieć na zasiłku niz pracowac. I tak niw wiadomo kiedy mineła moja 18 nastka. Skończyłam studia. Pracuje. Jednak w trakcie studiow dziadkowie przepisali w ramach darowizny z użytkowaniem wieczystym mieszkanie na mnie. Chcialam zeby było na mnie i siostrę, jednak sie nie zgodziła . Ma swój dom. I w związku z tym przepisaniem mieszkania na mnie okazało się to koszmarem dla mnie. Dziadek zmarł 5 lat temu wiec mieszkam z prawie 89 letnia babcią sama. WŁAŚNIE SAMA GDYŻ CAŁA RESZTA RODZINY ŁĄCZNIE Z MOJA MATKĄ I SIOSTRĄ MA NAS GDZIEŚ PEWNIE UWAŻAJĄC. ŻE TO PROBLEM OSOBY KTÓRA DOSTAŁA MIESZKANIE.A ja już nie mam siły na to wszystko. Najchętniej bym chciał zrzec sie tego wszystkiego i miec jak inni swiety spokój Jednak żal mi babci która choc nie łatwa w pożyciu a z czasem bedzie zapewne coraz gorzej wychowywala mnie i moja siostre. DLACZEGO NIE MOGE MIEC WSPIERAJACEJ SIE RODZINY TYLKO TAKA KTORA UMYWA RECE. Jestem juz potwornie zmeczona i mam dosc. Moj dzien wyglada tak praca dom opieka nad babcia. NIE MAM PRZEZ TO WLASNEGO ZYCIA A CHCE JESZCZE POZYC POZWIEDZAC MAM dopiero 33 lata a czyje sie na zniszczona życiem 60 latke. POMOCY.

No niestety jedni maja życie uslane rozami, cieply dom, wspanialych rodziców, pieniadze, zdrowie, urode, potem studia, czuly maz, zdrowe dzieci, wlasna willa, podroze, a inni maja pod górke. Ja tez cierpie przez rodzicow i dwie babcie :(

Dzięki za przeczytanie. Mam nadzieję że u ciebie bedzie lepiej. Bo ja sama nie mam już siły.Wykańcza mnie takie życie, a raczej egzystencja. Po prostu nie rozumiem dlaczego najbliższe osoby, które powinny wspierac mnie i babcię mają nas gdzieś. Po prostu boję się że pewnego dnia nie będę miała siły na wszystko i dojdzie do nieszczęścia. Czuję się tak jakby moje życie nie należało do mnie.