Samotność kobiety po 30tce

Długo myślałam, czy gdzieś to napisać..bo powiedzieć nie mam komu. Czy to dobre miejsce - pewnie nie:). Czuję się samotna, bardzo samotna. Mimo, że jestem i żyję wśród ludzi jestem sama. Często mam myśli ( nie mam na myśli chęci zrobienia sobie czegoś), że zniknęłabym i może, nie, że nikt by tego nie zauważył, ale tydzień, dwa i wszystko toczyłoby się dalej. Są rodzice, brat ze swoją rodziną, mamy dobry i częsty kontakt. Przy niech jest ok - robię dobrą minę do złej gry. Faceta brak. Niby szukam, ale gdzie znaleźć kogoś w porządku. Wszyscy chcą jednego, albo jest coś z nimi nie tak. Wiele portali, szybkich randek i co..i nic. Najlepsze lata mojego życia minęły, albo własnie mijają, a ja nie potrafię cieszyć się niczym. Gdzieś i z jakiegoś powodu straciłam radość życia, którą miałam jeszcze rok temu. Coś we mnie pękło. Lubiłam być zawsze sama, nie przeszkadzało mi to, do czasu. Związki jakieś tam były, nic poważanego ale były. Znajomi, przyjaciele - mam owszem. Ale też ostatnimi czasy ich życia osobiste pognały na przód, partnerzy, ciąże, śluby. Mają swoje życie. A ja nie wiem co ze sobą zrobić. Pasje? Mam, ale ileż można....już to też przestaje mnie kręcić, co mi z pasji, z którą nie mam się z kim podzielić. Z niczego, naprawdę niczego nie umiem się cieszyć. I sama w tę samotność uciekam. Bo niby komu mam o tym wszystkim powiedzieć? Zawracać głowę swoim spapranym życiem czy wyimaginowanymi problemami? Uciekam też czasem w wirtualny kontakt, ale to też jedno wielkie rozczarowanie po jakimś czasie, bo sprowadza się do jednego. Gdzie ten świat zmierza.....I gdzie skończy. Przyjaciele mają swoje....pewnie większe problemy. Wg nich i otoczenia mam życie usłane różami. Pracę, samochód, spokój, czas dla siebie, świata trochę zwiedziłam. Zawsze przecież uśmiechnięta. Pozory.

Idziesz do klubu, pubu, kina, teatru, na spacer, na rower, do parku itd itp i SAMA podrywasz faceta, który wpadnie ci w oko. Wystarczy chcieć i próbować. Samo z nieba nie spadnie.

Nie jesteś niestety pewnie zbyt ładna.Gdybyś była adoratorzy by ci nie przepuścili nawet jeśli wiązało by się to z dłuższym czekaniem na seks. Taka to smutna prawda.Ktoś musiał ci to w końcu uświadomić padło na mnie. I nie nie będę przepraszał za szczerość.

Dzieki:)

Tego mi bylo trzeba. Zwlaszcza ze nie jest to temat, w ktorym biadole na brak faceta. Ale luzik. Czego sie tu niby spodziewalam.

sama podrywaj jak ktoś napisał

Kobiety po 30 sa silne, samowystarczalne, robia zawrotne kariery, nie chca rodziny, malzenstwa i dzieci wiec nie klam autorko!!!!!

Poznam faceta do ru hsnia bo juz mam dosc masturbacji musze go czuc w d***e grobego i twardego

20.38 rozważ zamieszcze ogłoszenia w biurze matrymonialnym tam na pewno znajdzie się wielu, od koloru do wyboru;) Na stałe nie chcesz mężczyzny takiego który będzie tylko Twój?

Dlaczego na tym forum tak dużo pisze sie o trzydziestolatkach? : )

A co do Ciebie to nie wiem co Ci napisać... Moze zrób sobie odskocznie od tej codzienności, wyjedz gdzieś choc na chwile : ) sa wakacje

Teraz to ty masz najlepsze lata. Jak masz kasę, dobrą pracę , jesteś w miarę ładna to teraz masz najlepszy czas.

gość0987654321 dziś Chciałbym napisać, że doskonale rozumiem to co przechodzisz, bo jestem w podobnej sytuacji, ale zdaje sobie sprawę z tego, że w gruncie rzeczy nie ma to wielkiego znaczenia. Jak sama widzisz rozmowa tutaj nie jest "łatwa".

Wyjedz gdzies?Bylam na dwoch wyjazdach zagranicznch w te wakacje I co? Tyle z tego życia. Tam fajnie, ale po powrocie to samo, szara rzeczywistosc I pustka. Że nie chce sie wstawać rano.

Gosc 123456789 Dokladnie. Nie ma to dla nikogo znaczenia. Niby zyjemy razem, a umieramy samotnie. G prawda:). Nic....moze kiedys bedzie lepiej. Moze...

chciałbym Marę na żonkę , też by ktoś chciał ?

To umawiaj sie na randki, daj sobie czas a moze kiedyś kogoś odpowiedniego spotkasz

gość0987654321 dziś A nie wydaje się Tobie, że w zaistniałej sytuacji związek może niczego nie zmienić. Owszem, może na początku będzie dużo zmian i poprawa, ale z czasem wedrze się w związek rodzaj monotonii, która jest po prostu nieodzownym elementem naszego życia. Mało tego, wkradną się w życie dodatkowe obowiązki, które nie zawsze będą sprawiały nam satysfakcję.

A partner może z czasem stać się nawet irytujący. Pełno tu podobnych treści świadczących o tym, że bywa trudno.

Po pierwsze, samotność jest wpisana w życie każdego człowieka. Samotność wynika z natury człowieka, bo człowiek jest w swojej osobności sam wobec osobności świata. Odczuwałam to silnie już jako nastolatka, mimo że wychowałam się w szczęśliwej rodzinie. Po drugie mimo wszystko trzeba mieć ludzi nam bliskich. Też jestem po 30 i dla mnie też są to rodzice, brat, dziadkowie, koleżanki. Pewnie, to odbiega od standardu do jakiego zazwyczaj dążą ludzie, ale jeśli te relacje są dobre i szczere, to wystarcza aby być w psychicznym dobrostanie. Pozdrawiam autorkę.

Tak, mozliwe ze masz racje. Ale chce przekonac sie o tym na wlasnej skorze, a nie zyc tak jak teraz....w jakims zawieszeniu. Sa tez przeciez udane zwiazki. Chyba....tzn ja takie znam.

W dobrostanie psychicznym. Tak, bylam zawsze dzieki nim, jestesmy naprawde blisko. Ale to mi juz nie wystarcza. Zaczynaja mnie draznic. Sama nie wiem dlaczego....

Draznic bo w ogole nie zdaja sobie sprawy co ja czuje gdzies tam wewnatrz, co mysle. Z czym jestem sama. Sama uciekam w samotnosc, ktorej tak sie boje...

A co czujesz wewnątrz czego oni nie widzą?

Bezsens istnienia. Poczucie ze jestem, ale rownie dobrze mogloby mnie nie byc. Ze jestem inna, gorsza, ze cos ze mna nie tak.

To brzmi jakby problemy z poczuciem własnej wartości.

Haha, jakby tak:).Dobrze zmykam juz i nie biadole.

Pomyśl dobrze o sobie :)

Gosc123456789 Wygadalam sie. Moze ktos rozumie, może. Dobre rady typu sama szukaj, chodz na randki, podrywaj to wiesz....latwo powiedziec:). Albo ze jestes brzydka. Albo ze masz problem ze soba:). Musze sama to ogarnac.

Czyli innymi slowy wracam to punktu wyjscia I moglam tego tematu nie zakladac wcale:). Dobrej nocy.