Tadeusz Rozwadowski

Tadeusz Jordan Rozwadowski herbu Trąby (ur. 20 maja 1866 w Babinie, zm. 18 października 1928 w Warszawie) - polski wojskowy, feldmarschalleutnant cesarskiej I królewskiej armii , generał broni wojska polskiego , szef sztabu generalnego oraz generalny inspektor jazdy i Generalny Inspektor Kawalerii Wojska Polskiego, w trakcie puczu w Maju 1926 roku dowódca legalnych sił rządowych walczącym przeciwko przeciwnikom Józefa Piłsudskiego.

Ukończył studia w Technicznej Akademii Wojskowej i Szkole Wojennej w Wiedniu. W trakcie służby cesarskiej i królewskiej w Armii uzyskiwał kolejne awanse, dochodząc do stopnia generała-majora na rok przed wybuchem Wielkiej Wojny. Po wybuchu wojny objął w 1914 roku objął dowództwo XII Brygady Artylerii. W maju 1915 roku odegrał jedną z kluczowych ról w przełamaniu przez siły austriackie i niemieckie frontu rosyjskiego w Bitwie pod Gorlicami. Przełamanie było możliwe dzięki zastosowaniu ścisłego współdziałania artylerii z piechotą. Rozwadowski zaproponował nowy sposób użycia artylerii , tzw. ruchomą zasłonę ogniową , polegającą na tym że ogień artyleryjski postępował tuż przed  atakującą piechotą.

Rozwadowski nawiązał kontakt z Radą Regencyjną oraz występował przeciwko represjonowaniu polskiej ludności zamieszkującej tereny wojenne co przyczyniło się do przeniesienia go przez władze Austrio-Węgier w stan spoczynku w 1916 roku.

Od 1918 roku Rozwadowski służył w Wojsku Polskim. Został mianowanym szefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, a następnie naczelnym dowódcą wojsk polskich w Galicji Wschodniej oraz dowódcą armii "Wschód".