strach depresja praca

cześć jestem ok 1,5 roku na zwolnieniu na depresje ale we wrześniu muszę pójść do pracy i tu się robi problem... boje się co jest normalne z tym że ten strach mnie paraliżuje dostaje ataków paniki szukam pracy na 1 zmianę ale poza sklepami nie ma pracy w mojej okolicy moja głowa nie da sobie rady z wracaniem w nocy (pracowałam na zmiany ) nie jestem w stanie przejść kawałka obok lasu po ciemku sama, a mieszkam w małym mieście i ludzie nie chodzą w tygodniu po 22 

sklepy mnie przerażają jestem osoba otyłą i boję się że będę obiektem żartów a te kody od piczywa warzyw i owoców ludzie są niecierpliwi śpieszą się i boję się że będą sie wsciekać i zaczną drwić ze mnie moja poprzednia pracodawczyni wyzywała mnie i mówiła że wszyscy się ze mnie śmiali i od tamtego czasu nie potrafie sobie poradzić patrzę na każdego pracodawce jak na osobę która sobie robi ze mnie żarty w innej pracy często byłam wyśmiewana wytykana palcami obgadywana bo nie nosiłam rozmiaru 38 czuję się jeszcze słaba psychicznie ale nie chce iść na rente mam 28 lat i chce żyć normalnie nie wiem jak mam sobie radzić  

Hej

Twój post jest trochę niezrozumiały - brakuje mu znaków interpunkcyjnych i przez to ciężko cię zrozumieć.
Myślę, że odpowiedni ubiór, makijaż oraz fryzura mogą zmienić twoje nastawienie do siebie

Witaj.

Najlepiej pracować z depresją na II poziomach:

I. psychiatra - zadba o odpowiednie leki i powinien pozwolić przejść/rozapącząć poziom II

II. psychoterapia - to jest metoda na wypracowanie sobie nowych reakcji, nawyków i praca z lekami, traumami, destrukcyjnymi schematami myślowymi

Jeśli dobrze popracujesz na tych 2 poziomach z czasem będzie można zmniejszyć leki (docelowo zrezygnować) a potem zakończyć psychoterapię. Wtedy wzmocniona będziesz gotowa, z niewielkim stresem iść do pracy

Pomocne w leczeniu depresji czy stanów lękowych jest stosowanie olejku CBD, mi pomógł w walce ze stresem spowodowanym przez pracę, tylko warto zwrócić uwagę na sprawdzony skład, najlepiej potwierdzony przez niezależne laboratorium.

Dnia 19.08.2020 o 15:56, osheet napisał:

cześć jestem ok 1,5 roku na zwolnieniu na depresje ale we wrześniu muszę pójść do pracy i tu się robi problem... boje się co jest normalne z tym że ten strach mnie paraliżuje dostaje ataków paniki szukam pracy na 1 zmianę ale poza sklepami nie ma pracy w mojej okolicy moja głowa nie da sobie rady z wracaniem w nocy (pracowałam na zmiany ) nie jestem w stanie przejść kawałka obok lasu po ciemku sama, a mieszkam w małym mieście i ludzie nie chodzą w tygodniu po 22 

sklepy mnie przerażają jestem osoba otyłą i boję się że będę obiektem żartów a te kody od piczywa warzyw i owoców ludzie są niecierpliwi śpieszą się i boję się że będą sie wsciekać i zaczną drwić ze mnie moja poprzednia pracodawczyni wyzywała mnie i mówiła że wszyscy się ze mnie śmiali i od tamtego czasu nie potrafie sobie poradzić patrzę na każdego pracodawce jak na osobę która sobie robi ze mnie żarty w innej pracy często byłam wyśmiewana wytykana palcami obgadywana bo nie nosiłam rozmiaru 38 czuję się jeszcze słaba psychicznie ale nie chce iść na rente mam 28 lat i chce żyć normalnie nie wiem jak mam sobie radzić  

Zmień się w nowej pracy pokaż się z dobrej strony bądź dla innych miła. Nie daj po sobie poznać że masz depresję bo innych to zraża.Z czasem zauważysz że tak naprawdę możesz żyć normalnie tylko postaraj się o dobrą pozytywną energie.Pamiętaj że każdy też może mieć gorszy dzień coś ci nie wyjdzie to się nie przejmuj i tak to tłumacz. Czasami trzeba udawać. Ludzie zawsze będą gadać popracuj nad dystansem do siebie. Co z tego że jesteś otyła? Nawet jeżeli ktoś się z tego śmieje widocznie sam ma problemy ze sobą. Przecież to tylko żarty, a jak będą miały miejsce to pokaż wszystkim że ci to nie dokucza śmiej się razem z nimi. I zawsze możesz zacząć ćwiczyć bo sport nie tylko pomoże ci schudnąć ale jest po prostu zdrowy. Trzymaj się dasz radę