Gdzie znaleźć spokojnych znajomych?

Cześć, mam 28 lat i tak wyszło, że nie mam w ogóle znajomych.

Z natury jest bardzo spokojna i nigdy nie znalazłam wspólnego języka z ludźmi z żadnej ze szkół. Poznawałam ludzi na szkoleniach, w pracy czy na wolontariacie, ale nigdy się z nikim nie zakolegowałam na tyle, aby spędzić czas poza pracą, czy szkoleniem.

Chciałabym poznać kogoś w moim wieku, podobnego charakteru do mnie - czyli spokojne osoby, które nie imprezują, nie palą, nie piją do urwania się filmu... Znajomości przez internet też się szybko kończą. Chodzę do biblioteki na fajne zajęcia, ale średnia wieku to 55-70 lat haha

Może podrzucicie jakiś pomysł, gdzie można poznać jakichś znajomych?... 

W wielu miastach istnieją centra kultury w których organizowane są różnego rodzaju warsztaty, tam można spotkać ludzi którzy mają zainteresowania inne niż imprezowanie, a przy okazji  realizować swoje pasje.

10 godzin temu, VIDA napisał:

W wielu miastach istnieją centra kultury w których organizowane są różnego rodzaju warsztaty, tam można spotkać ludzi którzy mają zainteresowania inne niż imprezowanie, a przy okazji  realizować swoje pasje.

Właśnie chodzę do tej biblioteki Poza tym pracuję i myślę, że na więcej spotkań nie miałabym po prostu czasu. Zresztą w moim centrum kultury wszystko organizowane jest w tygodniu od godziny 15:00 podczas, gdy ja jestem jeszcze w pracy... 

10 godzin temu, zakopianka napisał:

Cześć, mam 28 lat i tak wyszło, że nie mam w ogóle znajomych.

Z natury jest bardzo spokojna i nigdy nie znalazłam wspólnego języka z ludźmi z żadnej ze szkół. Poznawałam ludzi na szkoleniach, w pracy czy na wolontariacie, ale nigdy się z nikim nie zakolegowałam na tyle, aby spędzić czas poza pracą, czy szkoleniem.

Chciałabym poznać kogoś w moim wieku, podobnego charakteru do mnie - czyli spokojne osoby, które nie imprezują, nie palą, nie piją do urwania się filmu... Znajomości przez internet też się szybko kończą. Chodzę do biblioteki na fajne zajęcia, ale średnia wieku to 55-70 lat haha

Może podrzucicie jakiś pomysł, gdzie można poznać jakichś znajomych?... 

Mam dokładnie ten sam problem co ty

Znajomych co prawda mam- ale takich chwilowych. Z pracy/kursów/czegokolwiek. Są to znajomości ulotne.

12 godzin temu, Sylwia1991 napisał:

Mam dokładnie ten sam problem co ty

Znajomych co prawda mam- ale takich chwilowych. Z pracy/kursów/czegokolwiek. Są to znajomości ulotne.

W sumie to i ja tak mam, ale cały dzień przebywam w pracy z wieloma ludźmi, więc nie mam tak wielkiego parcia na spotykanie się w weekend. Najlepsze znajomości są z lat szkolnych, studiów ale te spotkania są sporadyczne, większość ma rodzinę z którą spędza czas wolny. 

Dnia 23.03.2022 o 21:34, zakopianka napisał:

Cześć, mam 28 lat i tak wyszło, że nie mam w ogóle znajomych.

Z natury jest bardzo spokojna i nigdy nie znalazłam wspólnego języka z ludźmi z żadnej ze szkół. Poznawałam ludzi na szkoleniach, w pracy czy na wolontariacie, ale nigdy się z nikim nie zakolegowałam na tyle, aby spędzić czas poza pracą, czy szkoleniem.

Chciałabym poznać kogoś w moim wieku, podobnego charakteru do mnie - czyli spokojne osoby, które nie imprezują, nie palą, nie piją do urwania się filmu... Znajomości przez internet też się szybko kończą. Chodzę do biblioteki na fajne zajęcia, ale średnia wieku to 55-70 lat haha

Może podrzucicie jakiś pomysł, gdzie można poznać jakichś znajomych?... 

Po prostu nikogo nie szukaj-moze to jest ci przeznaczone.Jestes przed 30stka, więc pomyśl może jeszcze o jakimś licencjacie. Żyj dla samej siebie i olewaj co inni o tobie myslą. Z doswiadczenia wiem, ze znajomosci na siłę więcej narobią ci w życiu bigosu i zamętu, niż twoje aktualne położenie. Daj sobie spokój.

28 minut temu, comptable77 napisał:

Po prostu nikogo nie szukaj-moze to jest ci przeznaczone.Jestes przed 30stka, więc pomyśl może jeszcze o jakimś licencjacie. Żyj dla samej siebie i olewaj co inni o tobie myslą. Z doswiadczenia wiem, ze znajomosci na siłę więcej narobią ci w życiu bigosu i zamętu, niż twoje aktualne położenie. Daj sobie spokój.

Samotność chyba nikomu nie powinna być przeznaczona. Na studia mnie w tej chwili nie stać - planuję, ale za kilka lat dopiero. I po ostatnie - mówić osobie, która prawie 30 lat nie ma znajomych, żeby dać spokój i być samej... Fajnie. Nie mówię, że muszę mieć znajomych na siłę byle mieć. Po prostu chcę wyjść z kimś na spacer z psem, do kina, na zakupy a nie tylko znać osoby, z którymi rozmawiam w pracy o pracy. 

3 minuty temu, zakopianka napisał:

Samotność chyba nikomu nie powinna być przeznaczona. Na studia mnie w tej chwili nie stać - planuję, ale za kilka lat dopiero. I po ostatnie - mówić osobie, która prawie 30 lat nie ma znajomych, żeby dać spokój i być samej... Fajnie. Nie mówię, że muszę mieć znajomych na siłę byle mieć. Po prostu chcę wyjść z kimś na spacer z psem, do kina, na zakupy a nie tylko znać osoby, z którymi rozmawiam w pracy o pracy. 

I co z tego, ze masz 30 lat? I do czego ci się spieszy? Chcesz faceta i dziecko? Ja sie rozwiodłem w twoim wieku i od tego czasu nie chce mieć nikogo, nawet kumpla zeby isc na piwo. Na cholere mi on, skoro tym piwem bede sie musial z nim podzielic vide postawic???

Nie wiem jakie sa powody tego ze jestes sama ale ja jestem sam z wyboru i jest mi z tym dobrze. Absolutnie sobie nie wyobrazam, zeby jaka s kobieta pojawila sie w moim zyciu. Nie bede dawac ci zadnych rad typu "taki masz problem" , " popracuj nad tym" bo mam inne podejscie do zycia i inna jego wizje, jak ty. Jedynie delikatni ci zasugeruje: jezeli ci znajomi sami do ciebie nie chca przyjsc, to niczego nie przyspieszaj-to nie ma sensu.

a może wolontariat? teraz wszędzie szukają wolontariuszy, a robiąc coś razem dla innych można się zgrać, zżyć, przenieść znajomość na prywatny grunt.

Dnia 26.03.2022 o 15:01, tilda napisał:

a może wolontariat? teraz wszędzie szukają wolontariuszy, a robiąc coś razem dla innych można się zgrać, zżyć, przenieść znajomość na prywatny grunt.

Byłam w wolontariacie jak jeszcze nie pracowałam i miała dużo wolnego czasu. Zostałam wyrzucona bez konkretnego powodu, a informacja ta została mi przekazana przez pośrednika, który nie miał w sumie nic wspólnego z wolontariatem. Jakieś 2 lata tam byłam, ale też z ludźmi nie spotykałam się po wolontariacie, bo ja mialam 22-24 lata a reszta 15-16 lat i jakoś mieliśmy zupełnie inne spojrzenie na wszystko... 

Dnia 26.03.2022 o 16:40, Dobrosułka napisał:

A na spacerach z psem nie poznajesz ludzi?  Ja od kiedy zaczelam chodzic z psem do parku psow poznalam kilka fajnych osob z ktorymi umawiam sie na lazenie z psami i sobie gwarzymy.  

Mam większego psa, który dużo szczeka przez co ludzie od razu uważają go za agresywnego i przechodzą na drugą stronę ulicy. Jeśli ktoś już podejdzie z psem to to jest szybko w biegu - pieski się powąchają i właściciel już ciągnie swojego żeby iść dalej. Czasami zdarza się się, że z kimś pogadam dłużej, ale to raczej osoby starsze (takie po 90-tce). 

Dnia 28.03.2022 o 07:12, Dobrosułka napisał:

Sprobuj oduczyc psa szczekania.  W reke psy smakolyki i gdy pies zaczyna szczekac na kogos to smakolyk do reki i niech idzie za twoja reka ze smakoolykiem koncentraujac sie na niej.  A masz jakis park dla psow w okolicy gdzie moglabys pojsc?

Najbliższy jest jakieś 100km ode mnie. Zresztą nie mogę spuszczać swojego psa ze smyczy nawet na ogrodzonym terenie a tym bardziej w obecności innych psów, więc odpada. Co do szczekania - to i tak tetaz jest super, bo gdy go adoptowałam rzucał się do innych psów, kotów i ludzi a teraz ładnie się wita z psami i ludźmi (ktorzy się go nie boją) tylko że cały czas szczeka. A wg schroniska miał pozytywny stosunek do innych psów, kotów i dzieci... Taa... 

Dnia 23.03.2022 o 21:34, zakopianka napisał:

Cześć, mam 28 lat i tak wyszło, że nie mam w ogóle znajomych.

Z natury jest bardzo spokojna i nigdy nie znalazłam wspólnego języka z ludźmi z żadnej ze szkół. Poznawałam ludzi na szkoleniach, w pracy czy na wolontariacie, ale nigdy się z nikim nie zakolegowałam na tyle, aby spędzić czas poza pracą, czy szkoleniem.

Chciałabym poznać kogoś w moim wieku, podobnego charakteru do mnie - czyli spokojne osoby, które nie imprezują, nie palą, nie piją do urwania się filmu... Znajomości przez internet też się szybko kończą. Chodzę do biblioteki na fajne zajęcia, ale średnia wieku to 55-70 lat haha

Może podrzucicie jakiś pomysł, gdzie można poznać jakichś znajomych?... 

Ja mam tyle samo lat i taki sam charakter, koleżanki tylko w dzieciństwie młodsze ode mnie i tylko z mojej  wsi. W pracach w których byłam tylko rozmawiałam i na tym się kończyło bo pracowałam głównie z osobami po 40 a młodzi mieli przeciwny charakter do mnie. Nie podrzucę pomysłu bo sama go nie mam. Ja się z tym pogodziłam, ale jestem introwertykiem to jest mi łatwiej. Spędzam czas sama lub z siostrą jak przyjedzie do domu. Ona na wsi miała dwóch kolegów sąsiadów, w szkole jedną koleżankę. Dopiero na studiach poznała osoby dla siebie ale ona ma inny charakter nie pije dużo, nie pali ale nie jest taka bardzo spokojna i czasem imprezuje.