Teoria kropek w niebie.

Warunki wstępne:

1) Będę posługiwał się wartościami stricte bezwładnymi względem sprośnych osi wynaturzeń.

2) Ujmę kryteria wypaczone  z wśród ludzkiego obiektywizmu pozytywnego.

3) Czysta nauka bez fikcji literackiego polotu.

Założenia:

Liczba kropek w niebie wystaje poza realną liczbę widziadeł.

Teza:

Gdyby w otworze zgniłego drewna odbić młotkiem węgiel (czerń nocnego nieba), próchno mieniące się w oschłym urobku przejawia błyski nietęgie względem percepcyjnych możliweń ułomnej patosfery. 

Dowód:

Niebo jawiące się wynikiem stymulacji pierwotnie istniejących kropek warunkuje wielość percepcyjną progresywnych ruch/ań gałek.

I proszę bardzo mądraliński. Mierzę czas!

2 sekundy już minęło. Kiepsko.