co sądzicie na temat bicia dzieci?

Nie mówie tu o biciu, znęcaniu sie nad maluchami, ale nad takimi wychowawczymi klapsami... Wychowanie bezstresowe?? A moze jednak jakiś rygor powinien być??

zobaczyłam kiedyś jak koleżanka bije 3 letnie dziecko - praktycznie za nic. Strasznie mi się żal zrobiło małej. Sama rzadko dostawałam w tyłek, ale jak byłam starsza. Wtedy już rozumiałam co zbroiłam. Rozumiem, że czasami nerwy puszczają a dziecko jest niemożliwe, ale i tak jestem przeciwna biciu.

ja swoich dzieci nie biję bo i po co są grzeczne często tłumaczę i rozmawiam z nimi:) a jak widzę mamę która bije nawet klapsami takiego trzylatka to chętnie bym jej przyłazyła takie małe dziecko nie zna pojęcia dobro i zło trzeba mu to pokazać .

ja swoich dzieci nie biję bo i po co są grzeczne często tłumaczę i rozmawiam z nimi:) a jak widzę mamę która bije nawet klapsami takiego trzylatka to chętnie bym jej przyłazyła takie małe dziecko nie zna pojęcia dobro i zło trzeba mu to pokazać .

macie rację nie bijemy dzieci bo to niczemu nie służy!!!!

macie rację nie bijemy dzieci bo to niczemu nie służy!!!!

Ja nie bije mojego dziecka za błahostki... wolę walić głową w ścianę jak mam jakieś frustracje... nie wyżywam sie na małej, nie, ale są dzieci i DZIECI. Moja mała jest kochana, ale czasem z niej diabeł wychodzi... i jest głucha na tłumaczenia... Moja ciocia ma maksymę - lepsze bite niż martwe... moze to okrutne słowa ale prawdziwe, ciotka latami pracowała na chirurgii urazowej i widziała straszne rzeczy... cóż...

Straszne to co piszesz wlosy mi deba staja!Wspolczuje twoim dzieciom!Przeczytaj sobie jeszcze raz co napisalas i sie nad tym zastanow!!!My nie zyjemy w sredniowieczu.Wiele osob niestety jescze uwaza bicie dziecka czy klapsy za najlepsza metode wychowawcza-jakie to smutne!Niestety aby wytlumaczyc dziecku potrzebny jest czas cierpliwosci i milosc do dziecka,a tego niestety wielu osoba brakuje...bo po co lepiej udezyc!Wielka szkoda dzieci bite wyrastaja potem na osoby zagubione i niesmiale.Jak piszesz nie bijesz swojego dziecka tylko klapsy...?a ono ma 3 lata watpie ze w wieku 5 bedzie ci to wystarczalo..szkoda mi ciebie

Wiesz co nie mam pojęcia jakiego rodzaju klapsy stosujesz ?? Ja tez mam 4-latkę i nigdy nie widziałem aby żona karała córkę klapsami jest dla niej bardzo cierpliwa i ciepła bardzo dużo jej opowiada i czyta bajek. A takie bicie czy klapsy z dzieciństwa mają odzwierciedlenie w życiu dorosłym dziecka i niemal w 100% będzie robiał to samo ze swoją pociecha .

ktory mi sie przyznal, ze, dzieki temu,ze ojciec w pore mu ryja spral, nie jest teraz cpunem.

Ja nie byłam bita ani w dzieciństwie ani później, nie wiem czy to dobrze czy źle, ale tzw. wychowanie bezstresowe (nigdy nie wiadomo co to do końca oznacza...) nie podoba mi się... Moi rodzice co prawda nie bili, tylko mocno, ale to mocno włazili na poczucie winy, honor, dumę itp. - godzina gadania - kazania i w myślach błagałam o klapsa byleby tylko skończyli, bo po takim tłumaczeniu i gadaninie czułam się taka malutka i jak przestępca :( Ale to dużo mi dało, mimo, iż akie podejście też nie jest chyba do końca dobre, Boli mnie strasznie kiedy widzę bite dziecko, szczególnie takie malutkie, ale kiedy dziecko jest ciut starsze i zwyczajnie rozwydrzone - czasem tylko klaps pomaga:( Smutne, ale prawdziwe, niektóre matki nie potrafia tłumaczyć co jest dobre a co złe, czego nie wolno, a co można, wg nich tylko klaps - lanie - tak jest łatwiej i wygodniej, szybciej, ale dziecko pod wpływem takiego - bądź co bądź - aktu przemocy kuli się w sobie, zamyka. Tak myślę. I myślę, że nigdy nie należy w żaden sposób nadużywać władzy rodzicielskiej. Dziecko też człowiek.

ja będąc w wieku 5-13 lat kilka razy zarobiłam w dupę ostro. każdy pamiętam dokładnie a co najważniejsze nigdy nie powtórzyłam tego za co dostałam lanie. ale to były numery dużego kalibru. np. uciekłam mamie ze sklepu i schowałam się na podwórku tak że szukali mnie z pół dnia pociałem dla jaj babci sfeter i tego typu

hmmmm pięknie... dzieki za wszystkie opinie, moze coś jeszcze powiecie ciekawego... mam jedno dziecko, uparte i z charakterkiem, i jakoś nie wierzę że wszystkie matki ( i ojcowie) to anioły cierpliwości, którzy nie biją i pewnie tez nie krzyczą na swoje dzieci...

ja mam 2-latkę, często jest tak, że wychodze z siebie, by sobie sama krzywdy nie zrobiła, wszędzie jej pełno, po prostu nie daje rady:-(, czasem trzeba głos podnieść i klapsa dać, pupa nie szklanka

dzięki za wsparcie :) .... moja nie usiedzi w miejscu minuty i zawsze wszędzie biegiem, odkąd nauczyła sie chodzić to biega... oczy mam dookoła głowy... nie słyszy co sie do niej mówi... a na dworze najczęściej powtarzane przeze mnie słowa... to - Mika powoli, Mika uwazaj, Mika patrz pod nogi... Ona po prostu nie ma na to czasu... Inna sprawa ze ma wyłamane dwie górne jedynki, rok temu o trzepak... Nie uważała... Czasem nie mam siły...

Dziecko musi czuć respekt i najlepiej jeśli on jest wypracowany nie przez bicie. Choć nie wiem jak można rozmowami przekonywać trzylatka żeby nie walił po głwoie swojej 6 miesięcznej siostrzyczki. Co robić kiedy prośby, rozmowy zawodzą???

mamo 3latka:-) ja mam czasem wrażenie, że wszyscy na mnie patrzą i myslą sobie, o to ta co się potrafi unieść głosem;-), ale cóż, pewnie tak juzjest, jedna dzieciaki są spokojne (siedza i dłubia w piaskownicy, ohh, jak ja zazdroszczę tym mamom, które choć chwilę mogą usiąść na ławce i patrzec jak maluch sie bawi) a inne, jak moja raz tu zaraz gdzie indziej, ehhh, przynajmniej forme złapałam;-) pozdrawiam

Nigdy nie dostalam klapsa w domu i te sama zasade stosowalam przy moim dziecku. Nie potrafie zrozumiec jak mloda mama moze uderzyc tylko za to, ze dziecko zrobi cos nie po jej mysli. A dzisiejsze mamy sa bardzo nerwowe. Dzieci sa glosne, przeszkadzaja we wszystkim, dac w pupe to od razu bedzie postepowalo tak, jak mama sobie zyczy. Ktos napisal, ze dziecko ma trudny charakter i klapsem ten charakter zmieni. Zmieni, czy uciszy? Tylko co bedzie jak dziecko dorosnie i odda?

hmmmm ja byłam bardzo spokojnym dzieckiem, moje dziecko do takich nie należy... Nie jestem zwolenniczką bicia, ale... My wychowujemy dzieci a one nas... taka jest prawda, jeśli sie jasno nie ustali granic dziecko wejdzie nam na głowę, Mika mnie trenuje... próbuje na ile może sobie pozwolić, małe dzieci są cwane, mają swój rozum... który czasem ucieka do pupy i trzeba coś zrobić żeby wrócił na właściwe miejsce... Na mnie też czasem patrzą... :) Mika potrafi robić histerie na podwórku, żeby coś wymusić a ja jestem wtedy potworem... tak jak dziś - wieczór, ciemnawo , deszcz zaczął padać a ona za nic nie chciała wrócić do domu, bo się świetnie bawiła.... Wzięłam na ręce i kopiącą , wrzeszczącą wniosłam do domu, darła sie jeszcze 15 minut, dodam ze wcześniej tłumaczyłam ze ciemno, ze zaczyna padac, że dzieci idą do domków spać a ona tylko się nakrecała i histeria na całego... Ktoś mądry powie mi może co mam robić w takiej sytuacji??

tylko dzieciaki rozwydrzone!!!!!

tylko dzieciaki rozwydrzone!!!!!

Dać klapsa... jednego na otrzeźwienie. Nie bilam swojej córki... ale byla uparta jak muł pasiasty. :-D I pamiętam jak mi sie cierpliwość skończyla: jak najpierw krzykiem usiłowala wymusic coś na mnie a potem jakm rzucila sie na ziemie kopiąc i wyjąc...... wtedy mi sie ulało... jeden jedyny klaps..... i ucichla... przypuszczam że ja zatkało ze zdumienia :-D nigdy wiecej nie było takich zachowań. Jeden klaps pomaga.... ale nic więcej... nigdy.

oj... bardzo nerwowe są dzieci tez... to fakt... Kiedys tak nie było... serio :)

i wtych małych główkach im sie przewraca! :)

no wlasnie, przynioslas taka rozchisteryzowana istotke do domu i zamiast dac klapsa, trzeba bylo ja zostawic w jej pokoju, zamknac drzwi a przedtem powiedziec, ze jak juz sie uspokoi to niech przyjdzie napic sie jakiegos soczku, bo pewnie jej w gardle zaschlo... Zawsze jest inny sposob podejscia do zlego zachowania dziecka niz bicie. Klaps to wasza niemoc. Nie wiecie jak zareagowac, to klapa i sprawa rozwiazana. Czy w takim razie kiedy sprzeczacie sie z mezem lub kims innym doroslym tez uzywacie argumentow silowych, jesli ktos wydaje sie wam uparty, nierozumny, badz z trudnym charakterem?

No cóż.....mnie rodzice czasem uderzyli, ale potem tłumaczyli długo i spokojnie.....w gruncie rzeczy te klapsy wcale nie bolały, ale czułam przed nimi jakis respekt......jak byłam mała, to nie dostawałam, potem jak miałam jakies 12-13 lat i wyzej, juz tez mi nie dawali klapsów....Hmmm....moze w wieku 8-10 lat dostało mi się pare razy... Jestem przeciw całkowicie bezstresowemu wychowaniu. Ale nie moge patrzeć na rodziców bijących dzieci mocno, albo tak, ze dzieco naprwde jest skrzywdzone, czy je naprawde boli. Moim zdaniem klaps, delikatny, moze przyniesc jakąs korzyść. I ten klaps powinien byc wymierzany tylko w sytuacjach naprawde wyjątkowych, a nie kiedy dziecko stłucze szklanke (spotkałam sie z taką sytuacja-byłam wtedy w restauracji :/ na dodatek zrobiono to przy ludziach, a to dla dziecka musiało byc straszne upokorzenie).

Tobie!

Ja tam podobno dzieci kocham, ale jak sie takie narzucać z psotami zacznie to walnąć w nochala nie zaszkodzi. Czasem można coś złamać, jak biegać po sklepie zechce, albo przybić stope do ziemi i łape do ściany jakimś dobrym nitem, bo one tylko ściemniają słabowite. No, taki jestem..., zimny drań ;) ... Dzieci mnie uwielbiają :D

Oooo tak.... maja dziieci poprzewracane w główkach... oj maja. Niestety. A matki to jeszczeutwierdzają. Moja babcia nigdy mnie nie bila... ale po lapach nieraz od niej oberwalam jak było cuś nie tak :-D A tera??? matki toleruja takie zachoweania... na widok których innym nóż sie w kieszeni otwiera.... Moja córka, juz teraz dorosla stwierdzila że jak patrzy na dzieci i matki to i wespólł zespół pomordowala....:-D :-D :-D a zaznaczam : jest psychologiem :- D

Witam (szczególnie MAMĘ TRZYLATKI) oj sama mam takiego przwie trxyletniego czorta. Dziwię się osobom, które potępiają nas matki, które czasem dadzą klapsa a jednocześnie jestem pewna, że w większości przypadków te same osoby komentują pod nosem, widząc leżące na ziemi dziecko, które wali nogami na oślep byleby coś wymóc na matce, że "co to za niewychowany bachor". Tak, tak, tak to wygląda, łatwo powiedzieć nie bij - tłumacz. Tylko jak wytłumaczyć 2,5 letniemu dziecku, żeby nie wyrywał garściami wlosów siostrze, żeby nie ciągał psa za ogon, bo może to się dla niego źle skończyć. Nie umiem patrzeć na to biernie, bo wiem, że to odwróci się przeciwko niemu, w końcu znajdzie się dziecko, które słono odda mojemu za to, że ciąga za włosy albo pokażą moje dziecko w Panoramie pogryzione przez psa, bo ileż to zwierzę może znieść. Ono ma sobie zdwać sprawę z tego co robi i przewidzieć czym to się może skończyć. Ja sama oberwałam kilka razy i wierzę, że mój syn nie będzie musiał przechodzić więcej ode mnie. Jestem wdzięczna za to rodzicom, że dbali o mnie właśnie w taki sposób, bo strzępienie sobie języków to nie jest rozwiązanie.