Szukam bratniej duszy

Mam 27 lat,kilka nie udanych zwiazkow za soba.chyba kolejnego zwiazku juz nie potrafie stworzyc,dlatego jestem samotna.Znajomi,ktorych mam zyja swoim zyciem,maja juz swoje rodziny,jedyne nowe znajomosci to te,ktore zawieram w pracy,najlepiej dogaduje sie z mezczyznami,przyzwyczailam sie do tego,ze o dobra przyjaciolke jest ciezko,duzo kobiet jest o siebie zazdrosnych,przekonalam sie o tym na wlasnej skorze,dlatego szukam przyjaciela,z ktorym moglabym sobie chociaz poklikac,pogadac o zyciu,o sprawach waznych i mniej waznych.Czasem samotne wieczory sa bardzo dobijajace...

znam to z autopsji przykre to aż smutne :(

no wiem,ze smutne,niby otaczam sie ludzmi,ale brak bliskiej,zaufanej osoby,nie mowiac juz o jakims facecie,bo nie mam gdzie ich poznawac

Skopiowałaś moje myśli... :D OK :)

wiem, ale w prcy warto zachowac dystans do innych współpracowników, w pracy nie ma przyjaźni... a wszyscy pewnie już żonaci, dzieciaci...

Najlepiej znaleźć sobie jakies pasjonujące hobby ale z tym tez cięzko jeżeli sie na dodatek mieszka w takiej dziurze jak ja :(

To prawda, że w pracy lepiej nie opowiadać o tym co się w domu dzieje. Ja mojej kierowniczce zwierzałam się długo, a gdy odchodziła na emeryturę nawet nie zaprosiła mnie na zakończenie. Potem jeszcze wyszło na jaw, że to co jej opowiadałam to przekazywała dalej. Pozdro dla wszystkich pracujących :-)

Oj tak.W pracy tylko dystans,niestety!:(

witaj:)

człowiek uczy się na błedach... wszyscy dodatkowo żyją jeszcze cudzym życiem ..ehhh:( ale mam 100% pewność, że każdy ma regularnie obrabiany tyłek w pracy, bez wyjątku :(

w pracy sie pracuje,takie jest moje zalozenie,lepiej sie nie spoufalac,ludzie sa zawistni,ale niektore moje kolezanki poznawalam wlasnie w pracy,ale na palcach je mozna policzyc,znajomosci sa do dzis,tylko ze one juz nie maja czasu na spotkania,maja swoje zycie,partnerow i glupio mi samej jezdzic do nich w odwiedziny

hobby dobra rzecz,mozna na jakis czas o wszystkim zapomniec,bo nie mamy czasu na rozmyslenia,ale to nie zastapi rozmow z bliska osoba,zreszta na hobby trzeba tez miec kase

prawda ale zależy jeszcze jakie

jagoda352 mi tez dupe obrabiaja,to sie czuje,wiec nie ma nawet o czym z takimi osobami gadac,chyba ze o pogodzie...kiedys bylam ufniejsza i tak jak Ty opowiadalam duzo o sobie,a teraz juz swoje zycie prywatne zostawiam w domu

Hobby kosztuje to prawda. Ale może jakaś wycieczka, albo kurs tańca. Wiem też,że wielel osób zapoznaje się przez internet. MoZe akurat ktoś czeka na Ciebie po drugiej stronie monitora :-)

moze o czymś przyjemniejszym pokonwersujemy w końcu łikend :)

kazdy obrabia sobie tylek,moze nie maja o czym gadac,moze to jakas zawisc,albo swoje zycie maja nieciekawe,nie mam pojecia,najgorzej jak ktos probuje udawac przyjaciela,zeby tylko cos wyciagnac,a potem rozsiewa plotki

jednak wolicie pomarudzić i grymasić :(

góral spadzisty , ale chyba do sądu mnie nie podasz ? :P

To może ja napiszę jak ja poznałam mojego mężA. Poprostu podszedł do mnie i zapytał czy my się przypadkiem nie znamy :-) śmieszne co i tak to się zaczęło...

bo najlepiej jest jak wszytsko dzieje się przez przypadek

ok,a wiec juz nie marudzmy :)

Tak - Potem przez przypadek zaszłam w ciążę.

jeszcze lepiej :)

jagoda352,to prawie jak scenka z filmu:) i zyli dlugo i szczesliwie... tak wlasnie powinno sie dziac,przez przypadek

ja też jestem przypadkowym dzieckiem :P

wierzycie w taką miłość z filmu albo z ksiązki?? np coś na kształt "Samotności w sieci"? Taka wirtualna miłośc?

ja wierze :) w podobny sposob zakochalam sie w moim teraz juz mezu :) choc poznalismy sie wczesniej, dzieki mojej siostrze, to cos glebszego zaczelo sie od niewinnych smsow :)

Olka* Powodzenia życzę :-) Myślę, że spotkasz jeszcze odpowiednią osobę, bo 27 lat to naprawdę niewiele. czase warto poczekać niż szybko wyjść za mąż i potem żałować. żyli długo i szczęśliwie to przeważnie w filmach. U mnie różnie bywa :-)

ja tak poznalam kiedys chlopaka,ale wlasnie przez przypadek,zapytalam o cos na gg i tak sie zaczelo,stare dzieje:)