powrót do pracy, długa przerwa

Muszę, bo się .. uduszę. Założenia - były takie - 3 lata z dzieckiem, potem przedszkole, ja wracam do pracy. Życie zweryfikowało mnie w momencie powrotu - odłożyłam na pół roku, bo synek się powoli przyzwyczajał do przedszkola, bo pierwszy miesiąc chorował. Po pół roku osiągnęliśmy stan taki - stabilny z chorobami tj żadnych infekcji od października oprócz kaszlu porannego. W przedszkolu wytrzymuje od 8 do 15 przy czym jest padnięty jak go odbieram. Mąż uzbierał sporo urlopu. Stan obecny- od stycznia mocno szukam pracy i w ostatnim tygodniu ją znalazłam, ale.. wtedy też kaszel synka postanowił się przekształcić w atypowe zapalenie płuc. :((((((( i pojawiły się wątpliwości.... mąz z nim zostanie, gdyby na kontroli lekarskiej wyszło, że jeszcze nie jest dobrze, ale życzyłabym sobie startu w lepszej atmosferze psychicznej cholera.. Praca do 15.00, po synka przyjadę o 16.30 - to wydłuża jego siedzenie w placówce do prawie 8 godzin :(((( Jestem załamana i nie wiem już co robić a dwa dni do podjęcia ostatecznej dycyzji Boję się .. że stracę coś cennego Z drugiej strony dziecko wychowuję dla świata.. Poświęciłam mu 3,5 roku, byłam z nim non stop, mamy świetny kontakt boję się tego stracić Mam możliwość pracy na 2 zmianę od 15 do 21, wtedy poranki nasze, do przedszkola zaprowadzam go na 13.00, tata odbiera go o 17.00 widzimy się o 22.00 ryczeć mi się chce, nie wiem co robić :((( Czy muszę wrócić do pracy? Są wskazania; przedszkole prywatne sporo kosztuje, bo do państwowego się nie dostał, a zależy mi aby chodził do przedszkola. Mam wydatki medyczne - koryguję sobie poważną wadę zgryzu; no i siedzę w domu i czuję, że to mi nie wystarcza... może ktoś ma podobne doświadczenia?

moim zdaniem powinnas isc do pracy jesli masz taka mozliwosc a i dla dziecka chyba jednak lepiej zeby lapalo kontakt z rowiesnikami. Pewnie poczatki beda trudne dla Ciebie jak i malucha ale przyzwyczaicie sie.

Myślę, że Ty masz problem z rozstaniem, a nie dziecko. Przecież wszystko masz zaplanowane i przemyślane. Jak dziecko zachoruje, zostanie z nim tatuś. Na pewno zaopiekuje się nim równie dobrze jak Ty. Idź do pracy - przetnij pępowienę, bądź szczęśliwa.

dziewczyny dobrze piszą. To ty musisz się przełamać. Dzieck osię przyzwyczai i kwórtce polubi przedszkole. Na początku często dzieci tak reagują. A w razie choroby na zwolnienie, lub urlop niech idzie mąż - choćby na początku twojej rpacy, żebyś stała się bardziej wiarygodna. Powodzenia.

badź dobrej mysli. Życie często pisze nam takie scenariusze. Synka masz już odchowanego więc z pewnoiścią poradzi sobie w przeczkolu. Ja miesiąc po dostaniu nowej i fajnej pracy zaszłam w ciążę- też byłam załamana

up dziękuję za dobre słowo. Biłam się z myślami cały weekend, dzisiaj byłam pierwszy dzień w pracy. Wszystko dobrze, tylko powroty 1,5 godziny na dojazd do domu, a właściwie po syna do przedszkola. To mnie najbardziej wymęczyło. ehhh byle do przodu

Zahida jestem z Tobą- najważniejsze, że już coś masz. Ja też wróciłam do świata pracujących po blisko 4 latach w domu. Mam jedno dziecko poza którym świata nie widzę, ale dało radę. Synek też chorował na początku w przedszkolu-wiele pomocy otrzymałam tu na kafe-na różne tematy Mnie też się udało znaleźć fajne rozwiązanie z pracą i teraz z miesiąca na miesiąc sytuacja się polepsza. Ty jak już masz pracę- już wiesz co stanowi teraz problem- mozna szukać dalej- aby dojazd był lepszy. Z takiej pozycji z pewnością będzie Ci łatwiej. Trzymam kciuki i pozdrawiam