Do zamężnych/żonatych - pytanie!

Czy w chwili decyzji o wyjściu za mąż/ożenieniu się byliście w 100% pewni ze to TA osoba i żadna inna? ciekawi mnie to bo jak sobie teraz tak myślę o tej wiszącej w powietrzu decyzji, to na chwilę obecną jestem niepewna!

...a powinnaś to wiedzieć i być pewną by umieć potem nie asekurować się a odpowiedzialnie dać wyraz słowom które wypowiesz :)

to na chwilę obecną jestem niepewna! a narzeczony o tym wie? :-)

ja bylam pewna na 100 %, oboje po slubie odpoiadalismy zgodnie, ze slub u nas nic nie pospul a wrecz przeciwnie jest jeszcze lepiej, tylko ze teraz nie wiem czy oboje jestesmy co do tego zgodni, i to wlasnie najbardziej mnie boli, ze chyba zmarnowalismy cos co było pieknego w naszym zwiazku i co sie zapowiadalo bardzo szczesliwie...

to własnie ten ! 3 miesiace po poznaniu zaręczyliśmy sie ,7 m-cy po poznaniu zamieszkalismy razem {pojechałam do niego na koniec polski} po 11 m-cach wzieliśmy ślub ...jedenaście lat po slubie jesteśmy i wiemy ze to było to ! Przedtem miałam chłopaków róznych z którymi chodziłam rok dwa trzy lata i nie wiedziałam co to jest .... a to intuicja ...jesli nie czujesz nic to znaczy ze to nie to

Koleżanka była ze swoim partnerem 11 lat, żyli bez ślubu, a po 11 latach sie rozeszli. Nie ma znaczenia czy ślub jest czy nie... jeśli macie być razem, to będziecie bez urzędowego papierka.

Tak byliśmy pewni,to była miłość od pierwszego wejrzenia,na przekór wszystkim,moi i jego rodzice byli przeciwni,a my bardzo młodzi.Nasze rodziny nie przebierały w środkach by było pod górkę,a nas te przeszkody uskrzydlały...tak że w wieku 18 lat byłam szczęśliwa mężatką.Było ciężko,bo uczyliśmy się i sami musieliśmy utrzymać,ale to wszystko tylko scementowało nasz związek.Stare dobre czasy:)

Ja nie byłem pewny, ale to dotarło do mnie dopiero z biegiem czasu. I jestem pewien, że pospieszyłem się z decyzją o ślubie-no ale człowiek zauroczony jest mocno zaślepiony. Trzeba przed ślubem dobrze poznać drugą osobę, problem w tym czy ta osoba da się dobrze poznać, często uprawiając wyrafinowany kamuflaż. Dopiero po ślubie wychodzi całe ja takiej osoby-wiem coś o tym... z autopsji.

nagrzany -> podpisuję się pod twoimi słowami

Smutne to ale prawdziwe, mało codziennych problemów to jeszcze problem i to duży z życiem uczuciowym. A miało być tak kolorowo-jest wielkie rozczarowanie!!!

Coś Ty:) Jasne, że nie byłam pewna. Zresztą przy każdej poważniejszej decyzji mam wewnętrzną panikę. Wychodzę z założenia, że w życiu wszystko się może zdarzyć ale na razie odpukać po ślubie pewność duża:)

niby byłam pewna i niby papierek to tylko papierek i zawsze można się rozwieść, ale krótko przed zaręczynami (czułam, że za moment mi się oświadczy) lekko spanikowałam. nie wieżę w jakieś tam połówki, przeznaczenie, tylko, że woje ludzi może się dobrać, a mimo wszystko zastanawiałam się czy to ten właściwy, czy może powinnam poczekać i jeszcze trochę poszaleć - poflirtować, bo niekoniecznie iść z innymi do \"łóżka\"... a potem ślub, pierwszy rok do docieranie się, nawet jeśli razem się wcześniej mieszkało, bo te \"kajdany\" mają w sobie coś takiego, że się ludziom lekko przestawia w głowach :) tak naprawdę nie sądzę, żeby ktokolwiek był pewien na 100%, a już na pewno nie uwierzę, że przy kłótniach nie przechodzi ludziom przez myśl \"a może popełniłam/em błąd?\". dla najważniejszym kryterium przy podejmowaniu decyzji było to czy za parędziesiąt lat będę miała o czym rozmawiać z tym człowiekiem? czy kiedy nie będzie prądu, a znajdziemy się na jakimś pustkowiu - czy nie będę się nudzić nim?

byłam pewna w 100% ale życie zmienia ludzi, nie sam ślub; byliśmy razem 4 lata przed slubem, 2 lata mieszkailsmy razem, dziś jesteśmy 2 lata po slubie i są dni kiedy jest między nami zajebiście dobrze i sa takie że mam chęć uciec gdzieś - życie :)