odległość i inne bariery dzielące miłość..

Czy uważacie , że miłość na odległość może przetrwać??Jestem w takim związku, w sumie nie znamy się za dobrze.Minął rok.My widzieliśmy się przez ten okres tylko przez 3 tygodnie.Było wspaniale, ale mam dużo wątpliwości.W dodatku nie jest Polakiem i nie chrześcijaninem..kolejna bariera to wiek.Jest sporo starszy.Zaczyna mnie to wszystko denerwować.Poświęciłam się temu związkowi baardzo i nie wiem czy nie brne w coś bez przyszłości i najmniejszego sensu..Pomożecie??

Jesli jest prawdziwa milosc i prawdziwe uczucie to nie ma zadnych barier:)

nie bardzo idzie nazwac.. przez rok i tylko 3 tyg widzenai sie ?? a jakiej narodowosci on jest??

nie to nie ma sensu... bo robisz za tą drugą... meczysz sie, masz namiastke związku, nie ma go przy Tobie kiedy go potrzebujesz,... nie lepiej poszukac sobie faceta na miejscu?? sama siebie skazujesz na smutek, ból i cierpienie. Masochistką jestes czy co?

sie baaardzo poswiecilas temu zwiazkowi??

Ustalny fakty, poznalas faceta pewnie przez neta, jest starszy, innego wyznania, nie znasz go praktycznie, bo widzialas go przez 3 tygodnie, czyli gowno o nim wiesz i nazywasz to zwiazkiem? Dobre:D

nie ma co oceniac, ale faktem jest, ze autorka troche naiwna..

Troche? Dziewczyna chciala ubarwic sobie szare codziennie zycie i wkrecila sobie do glowy, ze jest w jakims zwiazku:O

ok.. w sumie pani powyzej ma racje.. :O autorko, wkrecilas cos sobie, od 3tygodniowej znajomosci zwiazku jeszcze nie ma.. bo to ze gadacie ze soba przez rok przez neta to ... net :O?

fajnie... ale odległość rozwala wszystko w miarę upływu czasu.. rozmowy przez int..kamerki..ok..wystarczają ale na krótko.. potem pojawia się znużenie... trochę młoda ta znajomość..ale od czegoś trzeba zacząć... pogadajcie sobie.. poznasz go lepiej i zobaczysz sama czy na dłuższą metę macie o czym rozmawiać..przecież nie można się w nieskończoność całować.;)

Poznalam go w zeszłym roku.Pracowalismy razem w USA.tam sie poznalismy..spedzalismy ze soba kazdy wieczor kazda wolna chwile ale nic wtedy miedzy nami nie zaszlo pomimo tego,ze bardzo chcielismy.trwalo to ok 4 miesiecy..on mieszka w stanach.codzienne telefony rozmowy na skype, milony smsow, paczki kartki listy maile.kupil mi bielt lotniczy,bylam u niego i czulem sie cudownie..nie wiem kurcze co robic..

jak tu nie masz żadnych zobowiązań.. wystarczy tylko załatwić sobie pracę w stanach i lecieć. jak jestes pewna rzecz jasna...

albo on tu do PL albo ty do USA. jak to ty nie wiesz co zrobic, a on sie nie zastanawia nad tym???

ja nie wiem co robic bo mam tu do dokonczenia studia, które mi sie przedluzaja w nieskonczonosc..on jest typowa zodiakalna ryba..chcialby ale sam nie wie czego.caly czas mowi ,ze chce zebym z nim tam zamieszkala,ze tam znajde sto razy lepsza prace , ze wynajmie dom dla nas i wszystko bedzie cacy..no ale jak ja moge podjac teraz taka decyzje, skoro tak wlasciwie spedzilismy ze soba nie za duzo czasu..a jak sie tam przeniose ,to bede musiala na niego liczyc a jak stwierdze ,ze to nie to czego wlasnie chce..to go cholernie zranie..juz mam jedna taka sytuacje za soba,kiedy zostawilam faceta po 5 latach..i on do tej pory nie moze sie z tego otrzasnac..

a nie mozecie zamieszkac razem? niby mowi sie ze milosc moze przetrwac wszystko ale to wymaga wiele poswiecen i wysilku ze strony partnerow

Odległość to ogromne utrudnienie ale do przeżycia.

aha..czyli on jest niepewny jeszcze..niby chce a niby nie.. i pewnie z toba jest to samo. porponuje..gadajcie, smsujcie..ale musicie sie psotkać..niech przyleci do Ciebie..na tydzień ..na dwa... spędzćie z sobą trochę czasu..upewnicie sie oboje czy tak czy nie. a jak bedziecie pewni.. a Ty skończysz studia.. jedź.

a jak chce to robic malymi kroczkami..tzn polatac tak do niego jeszcze kilka razy przed podjeciem decyzji ,to on mowi,ze narazie nie ma kasy..zebym czekala,,a jak pytam do kiedy ,to on strzela datami ale nie jest pewien..mowi ze wszystko sie samo rozwiaze..ze zobaczymy co przynesie los..Ja jestem osoba ktora walczy o sprawe.jesli nie ma kasy, to ja moge skombinowac jakas na ten pieprzony bilet..wrrr..sama nie wiem o co w tym wszystkim chodzi..wczoraj zadalam mu pytanie czy chce mieszkac w obcym kraju z osoba totalnie odmienna ..a on odpowiedzilal ,ze jest w totalnym gownie i nie ma pojecia co ma dalej zrobic..zebym mu cos doradzila..ale z drugiej strony to on musi sam pomyslec.masakra!!!a ja zauwazylam ze zaczelam rezygnowac z wielu rzeczy ,zeby tylko z nim pobyc przez chwile na skype..moze jestem naiwniara.

aa on nie moze do mnie przyjechac,bo straci prace o ktora sie staral bardzo dlugo..

metoda małych kroczków jest ok. ale ie poświęcaj za dużo..jak poczujesz zę zadajesz za duzo pytań o przyszłość..wystopuj na dwa dni..zobaczysz co zrobi..pamiętaj o przestrzeni dla siebie..w razie czego żeby miec do czego wrócić... znajomi, hobby itp.. strzela datami i nic... hmm.. powiem Ci ze mój facet po tygodniu od naszego rozstania juz wykupil bilet do Polski..wystarczylo tylko zebym wpomniała o ewentualnej dacie przytlotu a miałam juz na następny dzień, plan lotu i wykupiony bilet...teraz tez ma juz rezerwację.. mimo że na grudzień... musicie sie pospotykac jeszcze.. bez zmieniania czegokolwiek

jak ja nic nie wspomnme o planach to on tez o tym nic nie powie..znowu zadzwoni i zapyta jak minal dzien ze teskni za mna i baardzo mnie kocha..tratatatata..ale mi to juz nie wystarcza..

i wcale sie nie dziwię... słowa słowa słowa.... a czyny?

dokładnie o to mi chodzii!!!!!!!ale z drugiej strony jak tam bylam to obsypywal mnie kwiatami, zwalnial sie wczesniej z pracy zabieral mnie wszedzie..cudowny czas..najgorsze dzisiaj sobie uswiadomilam..mialam straszna ochote jechac do rodzicow na niedzielny obiad jak nigdy dotad mialam ochote sie z nimi spotkac, ale pomyslalam sobie ze nie zostawie go samego ze musimy pogadac przez skype bo umre z tesknoty..gadalismy a on po 20 min powiedzial ze musi wyjsc bo chcialby sobie pospacerowac po central parku przed praca..wyprowadzilo mnie to z rownowagi i wybuchlam placzem..bo ja rzucam wszystko zeby z nim pobyc a on nawet 30 minut nie moze mi poswiecic..jak wyszedl od razu napisal 10 wiadomosci,ze musimy zyc tez wlasnym zyciem ze on nie wyobraza sobie zycia beze mne ale musimy byc silni i dalej zyc.

i w tym momencie uswiadomilam sobie ile ja mam lat a ile on..i ze jestem mloda i naiwna..ale wczesniej tak nie bylo,nawet jak bylam w zwiazku to mialam swoje zycie do ktorego nikt nie mial wstepu..Nas dzieli roznica 14 lat i coraz czaesciej ja dostrzegam.poza tym kiedy z nim bylam czesto czulam sie jakas gorsza, nigdy wyjątkowa..a jestem osoba baardzo pewną siebie

jest tu ktos jeszcze??