moje smutne zycie

matowa lala ja Was nie oceniam, dlaczego doprowadziłyście sie do takiego stanu, sama piszesz że to trwa 2 lata u Ciebie-szczerze współczuję, i co i ile to jeszcze potrwa??? bedziesz tak w tym tkwić, nie wiem co Cie spotkało, nie oceniam Cię ale co zrobiłaś tak sama dla siebie??? czego oczekujesz od tego topika??? pocieszenia, porady, współczujących, wysłuchac podobnych problemów ludzi, i co potem???

Nie mam pieniędzy, mieszkam z matką, która teraz zachorowała i nie może pracować. Nie rozmawiamy ze sobą od ponad miesiąca. Mam co jakiś czas bardzo silne bóle, na które nie pomagają skutecznie żadne leki, a lekarze nic nie mogą zrobić. Wykańczam się przy nich... Utraciłam kontakt ze wszystkimi znajomymi (wyjazdy za granicę, praca, związki itd) i zostałam sama. Mam osobowość paranoiczną. Facet mnie zostawił kilka dni temu, upokorzył i oszukał, a ja myślałam, że to ten jedyny :O Nie radzę sobie ze szkołą, i nie poradzę sobie, a w tym roku mam maturę, którą powinnam już mieć 2 lata temu :O jak teraz nie skończę szkoły, to matka mnie wyrzuci z domu... Ehh pewnie jeszcze by się wiele znalazło :o Aczkolwiek wszystko się wali :(

Na mnie zawsze mozesz liczyc :)

Niczego od Was nie oczekuje, sama musze sie uporac ze swoimi problemami. Zalozylam ten topic w nadziei, ze moze trudnosci innychu osob odpedza ode mnie to poczucie samotnosci, wyalienowania...przepraszam, nie bede juz zawracac glowy:(

matowa lala>> nie przejmuj się, mi się wydaje, że taki sposób jakim się pokierowałaś (założenie tego tematu) naprawdę pomaga. Niestety mi chyba nie pomoże, bo nie wiem czy ktoś się znajdzie w takiej opłakanej sytuacji jak ja :O

i dlaczego uciekasz, nie o to chodzi... nikomu nie zawracasz głowy, gdyby tak było nie nikt by nie pisał

ok jeżeli to Ci pomoże. ja tez jakieś 3 lata temu miałam załamkę, długo nie mogłam sie pozbierac, nie wychodziłam z domu o wyglądzie nawet nie wspomne, po prostu wszystko mi sie zawaliło w przeciągu kilku tygodni... dostałam takiego kopa w d.. od życia że miałam wszystkiego i wszystkich dość, może to głupi ale leciał taki serial "daleko od szosy" i z każdym odcinkiem coś we mnie zaczęło sie podnosić, zaczęłam od wyjscia do miasta i i siedzenia na ławce obserwowania ludzi, wizyty w bibliotece sprawiały mi wielką frajdę...

ja to mam dopiero zle - ale wiesz, w grupie (kupie:P) zawsze razniej, nie sadzisz? Mnie to np. pomaga w pewnym sensie, ale prawda jest, ze nie mozemy siedziec z zalozonymi rekami, choc bywa ciezko:/

Matowa Lala.. z ciekawości pytam: co studiujesz?

CoZaLudzie - w koncu zaczynam dostrzegac jakies podobienstwo miedzy nami heh:) Odwiedzanie biblioteki tez traktuje jako rodzaj terapii. To jest jedyne takie magiczne, ciche miejsce, w ktorym to ja dokonuje wyboru co do "swiata", w ktorym chce na moment zamieszkac...taka refleksja mi sie nasunela, literatura to moja pasja, dlatego studia tak bardzo mi ciaza na duszy

Czarna Rozpacz - chcialabym Ci napisac, al jakos boje sie, ze kto zacznie weszyc. Powiedzmy, ze taki kierunek, po ktorym czeka mnie albo bezrobocie albo praca w szkole (ratunkuuuuu!) Tak, wiem zawsze mozna zmienic, ale jaj jestem juz na drugim roku i rodzice naciskaja:(

lala ... "ktos zacznie weszyc" ... masz ten sam syndrom co rozpacz05 ... i ja ;)

mi również zawsze pomagała taka "terapia" ;) Ale tym razem chyb nic z tego... za bardzo mnie to przytłacza

Czarna Rozpacz - chcialabym Ci napisac, al jakos boje sie, ze kto zacznie weszyc. Powiedzmy, ze taki kierunek, po ktorym czeka mnie albo bezrobocie albo praca w szkole (ratunkuuuuu!) Tak, wiem zawsze mozna zmienic, ale jaj jestem juz na drugim roku i rodzice naciskaja 21:55 [zgłoś do usunięcia] DejwidDE lala ... "ktos zacznie weszyc" ... masz ten sam syndrom co rozpacz05 ... i ja sluchajcie, bez przesady, ja bym nie pomyslala ze ktos moze weszyc :o więc to nie o mnie :)

jestem brzydka, mam dużo defektów wyglądu, najgorsze to brzydkie zęby,a dodatku kilka musiałam wyrwać, mam zaburzenia hormonalne objawiające się nadmiernym owłosieniem, jestem oczywiście samotna, niedługo 30-stka,a ja wciąż mieszkam z rodzicami i tak już zostanie, nie mam przyjaciół ani koleżanek, od dziecka zaburzenia lękowe,depresyjne. A i nie skończyłam żadnych studiów.

co ma DDD (nawet jesli je mam) do strachu przed węszeniem :d

właśnie już masz punkt zaczepienia, u mnie troszkę to trwało ale w końcu jakoś sie udało, mimo to pamiętam tamten czas i dzięki niemu nabrałam szacunku do samej siebie, naprawde nie warto tracić młodości, trzeba sie jakoś zmobilozowac od czegos zacząc ...

DejwidDe- to ta nerwica, o ktorej napisalam (chyba?) na poczatku,:P nie chce zostac jakims cudem zidentyfikowana :)

rozpacz05 ... chodzi o syndrom chowania sie przed innymi, bardziej ... chowania swojego zachowania ... gdybys sie dowiedziala, ze ktos ze znajomych wie, ze Ty tutaj ... to ... pisalas ... to na pewno bys tydzien z domu nie wychodzila, o ile nie miesiac ;)

aha czyli chodzi Ci o osob. unikającą wiesz, w internecie pisze sporo ludzi, poza tym dlaczego ktoś miałby sprawdzać właśnie ten topik?- dlatego dziwie sie, ze ktos sie obawia ze go nakryją

ale jednak sie obawiaja ;) - w sensie ... ze tak maja ... i w sposob racjonalny nie moga sie tego wyzbyc ;)

...i topik nam sie urwal:(

ja zajrzalam teraz (po przerwie) i faktycznie sie urwal :(

no bo z problemami czlowiek jest sam... dlatego sie urwal topik

aha i wczoraj zapomniałam napisać, że mój poziom wiary w siebie i we własne możliwości (to ze znajdę pracę kiedykolwiek i jakąkolwiek) jest liczbą ujemną