jak dalej zyc

Jestem z fazetem 11 lat, 8 po ślubie mamy 2 dzieci, 8 lat i 3. Jestem u kresu sił. Niby się kochamy {tzn ja za niego życie bym oddała}, zawsze robię to czego on chce, gotuję dla niego, staram się byc jak najlepszą żoną a on.... wywodzi się jakby z patologii, ma ojczyma który go nienawidził, teściowa alkoholiczka. Ale już o tym nie chce pisac tylko o tym co on potrafi, ja jestem po studiach, miałam kochających rodziców, wychowałam się w domu gdzie okazywano sobie uczucia a na codzień mam takie wyzwiska że aż wstyd tu powtarzac. tzn nie zawsze, jak mężowi, wielkiemu panu chce się bzykac to potrafi byc miły a jak nie to najmniejsza drobnostka wyprowadza go z równowagi, wtedy takie słowa w moją stronę lecą że wstyd, a najgorsze że dzieci to słyszą. Problem w tym że córki tak go kochają, ogólnie całe życie mam poj**ane przez to wszystko, z jejdnej strony chce miec pełną, kochającą się rodzinę, a z drugiej nie wiem czy samej z dziecmi nie byłoby mi lepiej, do tego mamy ogromny kredyt wzięty, który jest na mnie, ale na podstawie jego dochodów nam go przyznano. i on jak ma te swoje jazdy to mi gada że mam sama to spłacac, że nie da mi wypłaty itp itd, masakra, czasem nie mam siły żeby życ...