niewiem czy chcę trwać w tym małżeństwie

właśnie próbowałaś go tak troszkę olewać? żeby nie myślał, że ma Cie na 100% na każde swoje skinienie?

może rzeczywiście taka terapia małżeńska to jest jednak jakieś rozwiązanie?? Może spróbuj przekonać męża że warto spróbować skoro nie cieszy go małżeństwo, i codzienność... Może odzyska tą radość z tego że jest z Tobą, że macie rodzinę?

myślę że sprubuje tego co mówi brzoskwinka jeśli on nie okazuje uczuć to też nie będę sprubuje go olewać skoro rozmowy nie dają nic a dziś mam szczególnego doła i tak się rozkleiam dzieki za rady troche się lepiej poczułam

myśle też że duże znaczenia ma to że jego matka wychowała bez okazywania miłości no wpajała dzieciom miłość do kasy tylko myśle że to też ma wpływ na jego zachowanie

lepiej nie mysl, spocisz sie tylko

do "zawsze szczery" dowartościowujesz się takimi durnymi tekstami jakie wypisujesz?

Co za kretynizm, no tak najlepszym wyjsciem podczas kryzysu w zwiazku jest zasada "oko za oko". Rece opadaja. OP - Swietna decyzja, napewno uratuje twoje malzenstwo.

witam autorko czytam sobie Twój post i smutno się robi. Smutno dlategto, że Twoja historia jest również i moją historią oraz historią wielu innych kobiet. Przykre to, że ludzie się tak zmieniają po ślubie, choć zastanawiam się czy to rzeczywiście zmiany czy może nasze przeświadczenie i niejakie idealizowanie partnera w okresie narzeczestwa. Później następuje szara rzeczywistość dnia codziennego i okazuje się, że nasz partner (wcześnoiej ten najkochańszy i jedyny) jest zwyczajnym mężczynzną a my zwyczajnymi kobietami ze swoimi wadami i zaletami. Warto spojrzeć na to obiektywnie (choć ciężko gdy w grę wchodzą uczucia) i zadać sobie pytanie : DLACZEGO Z NIM JESTEM? CZY KOCHAM GO TAKIEGO JAKIM JEST? CZY SPEŁNIAM SIĘ JAKO ŻONA? Jeżeli nie to uważam, że nie warto ciągnąć czegoś takiego na siłę, choć w obecnych czasach kiedy częstokroć w grę wchodzą dzieci, kredyty i inne wspólne zoobowiązania wcale to nie jest łatwe. Ważne by dążyć do szczęścia

Jeśli takie "olewanie" nie pomoże-to zostaje terapia. A to oznacza, że jest między wami na prawdę źle.

czytam sobie Twój post i smutno się robi. Smutno dlategto, że Twoja historia jest również i moją historią oraz historią wielu innych kobiet co za zaskoczenie :)

naprawde na pewno na razie natomiast

i po muscie :-)