Spowiedź i odwieczny dylemat....

Droga, Do spowiedzi czas iść.....żebyś nas dobrze zrozumiała. My tu wszyscy nie jesteśmy przeciwko Tobie. My tylko pragniemy Ci uświadomić że swoim postępowaniem wzmacniasz tą czarną mafię w Polsce, pozwalasz im sobą dyrygować. Skoro nie czujesz się winna, nie uważasz swojego postępowania za grzech to nie idziesz do spowiedzi. To chyba jasne ? A kiedy będziesz dorosła to wystąp z KK. Można wierzyć w Boga bez ich błogosławieństwa.

"przykazanie mówiące o chodzeniu przynajmniej raz w roku do spowiedzi i do komunni jest przykazaniem kościelnym a więc wymyślonym przez kler, dlatego nie rozumiem całego tego halo z spowiedzią na siłę przed świętami..." jesli jest się członkiem wspólnoty koscielnej, należy przestrzegać praw i zasad tejże wspólnoty, zarówno tych danych przez Boga jak i tych ustanowionych przez sobory. to integralna całość jesli chce się być KATOLIKIEM. bo mozna wierzyc w Boga bez uznawania obrzędowości jakiejkolwiek. oczywiscie ze mozna. tylko wtedy sie nie chodzi do koscioła, spowiedzi i komunii bo po co? to troche tak jakby katolik poszedł do synagogi i odprawiał żydowskie obrzędy. niby mozna, ale sensu w tym brak.

Przecież pozory trza zachować... I właśnie też się zastanawiam nad czymś. autorka taka dorosła jest, że rozpoczęła współżycie a z tego co pisze to dziecko jeszcze z niej

Autorko, czy mama chodzi za Tobą krok w krok ? Nakłam jej że byłaś u spowiedzi a nie idź i kłopot z głowy. Ja sama kiedy miałam 15 lat byłam gorąco namawiana przez rodziców żeby przystąpić do bierzmowania choć wiedzieli że nie czuje się katoliczką. No i przystąpiłam, wiązało się to oczywiście z comiesięcznymi spowiedziami po których ślad zostawał w książeczce. Wyglądało to tak że przymuszałam się do każdej spowiedzi. Oczywiście też na każdej kłamałam, bo ani mi się śniło mówić księdzu, że się np. masturbuje. A kiedy miałam dość tej szopki zapłaciłam młodszej siostrze żeby poszła za mnie, z moją książeczką do spowiedzi xD Zresztą w końcu i tak chyba wyrobiłam tylko część tych pierwszych piątków, ale na szczęście ksiądz mi nie sprawdził. Nie czułam się winna że to robiłam, i nie czułam się winna tych rzekomych grzechów z których się nie spowiadałam. Nie miałam z tym żadnego problemu, rodzice chcieli mieć ceremonie to mieli ;] Tyle że ja kompletnie nie szanuje instytucji KK i dlatego tak się zachowywałam, jeśli Ty szanujesz to po prostu sobie odpuść spowiedź.

Odniosę się tylko do pierwszego postu Autorki: Spowiadasz się księdzu ze wszystkich grzechów, które oczywiście aktualnie pamiętasz (dlatego formułka jest: więcej grzechów nie pamiętam...), spowiadasz się też z grzechu seksu przedmałżeńśkiego. Ksiądz z reguły powinien dać rozgrzeszenie (gdybyście mieszkali ze sobą bez ślubu - rozgrzeszenia by nie było...). I możesz iść do komunii. Ale tylko do momentu niepopełnienia kolejnego grzechu... czyli np. opuszczenia niedzielnej mszy świętej bądź ... seksu przedmałżeńskiego:) I tyle:) Takie są zasady w kościele katolickim:)

Ale wy macie problemy - ale w KK żeby spowiedź była ważna trzeba jednocześnie żałować swoich grzechów i obiecać poprawę. Autorka nie żałuje seksu z chłopakiem i z pewnością nie w głowie jej zrezygnowanie z seksu. Więc spowiedź tak czy tak będzie nieważna.

spowiedz jest terz poto by boga przyjąć bez grzechu w komunia A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane (Jn 20:21-23). Dlatego też kto spożywa chleb lub pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej (1 Kor 11:27) Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim (Jn 6:53-56). http://www.youtube.com/watch?v=M2Xh4d5nrTc&feature=related

- Niedziela to dzień, w którym ze sprawiedliwości powinniśmy mówić Bogu „dziękuję. W niedzielę nie przychodzimy do kościoła po to, żeby się namodlić bo modlić się możemy wszędzie. Przychodzimy, żeby być włączonymi w ofiarę Jezusa i razem z Nim oddawać cześć Bogu. To oddawanie Bogu czci w ofierze Jezusa Chrystusa jest jedynym skutecznym uwielbieniem, które jest w stanie dotrzeć do Nieskończonego Boga i które jest Go godne. Dopiero wtedy, kiedy doskonale to znaczy w Chrystusie oddajemy Bogu cześć i mówimy Mu nasze „dziękuję, ku naszemu zdumieniu wypraszamy sobie światło i moc. Tego nie da się wytłumaczyć o tym trzeba się przekonać. Mogę powiedzieć, że dziś wiem to bardzo dobrze: zupełnie inaczej wygląda życie człowieka, który regularnie uczestniczy we Mszy św., inaczej tego, który do kościoła przychodzi od czasu do czasu, a jeszcze inaczej tego, który do kościoła nie chodzi w ogóle. Chociaż wszyscy mają jednakowo wspaniałe myśli, pragnienia i życiowe plany, spełniają się one tylko wtedy, gdy człowiek otwarty jest na wolę Bożą, docierającą do nas przez paschalne misterium Chrystusa, przez Eucharystię.