sama

prawiczek a kto tu mówi o miłości?

Ja jestem bardzo otwarty i nie mam blokady przed ludzmi.Potrafie gadac z przygodnymi ludzi i to o wszystkim.U mnie wystarczy wyjsc przed blok, zeby kogos spotkac i pogadac.Moge tez zapukac do sasiadow i juz jest gadka!Ale nie chodzi o to, ze nie mam z kim gadac, ale o to, ze sie nie mam o kogo troszczyc i kogo kochac!

o miłości już nie maże:( ale fajnie by było mieć się o kogo zatroszczyć:)

heh kupie sobie psa

Czasem uciekam od ludzi, czasem wolę być sama, spędzać czas sama ze sobą z własnymi myślami. Ale nieraz dochodzę do wniosku że jestem na tym świecie samaaaaa aa a aaaaaa aaaa zupełnie sama. Nie mam NIKOGO komu bym się mogła zwierzyc. Z resztą i tak bym się nie umiała zwierzać komuś, taka juz jestem. Pewnie myślicie że sama nie wiem czego chcę, może i tak jest ale .. .. .. . ostatnio coraz częściej płaczę, mam doła........ Nie zmienię nic w swoim życiu, pewnie jestem żałosna

to ja jestem żałosna razem z tobą bo ja mam tak samo

czasem ktoś do mnie przychodzi i opowiada o sobie a mi się ryczeć chce bo jestem taka beznadziejna:( i wtedy sobie to naprawdę uświadamiam że jestem samotna nigdy nikt nie spyta co u mnie? tylko sami chcą się wygadać i pochwalić co sami osiągnęli

Ja kiedys siedzialem w ZK i to trzy lata w pojedynczej celi, sam!Nie moge powiedziec, ze bylo zle.Przyzwyczailem sie.Do samotnosci mozna sie przyzwyczaic.Czlowiek troche dziwaczeje, ale mozna wytrzymac!

a ja nie chce się do tego przyzwyczajać

Wiesz co autorko? Chyba rozumiem tych ludzi co piszą że tylko się użalamy nad sobą bo z ich perspektywy to tak wygląda.... Ja NIE WIEM czy kiedykolwiek ułoże sobie życie z jakimś facetem, czasem w to wątpię... Nie umiem się zaprzyjaźnić, nie otworze się na takie bliskie relacje z drugą osobą. Jak byłam mała to myślałam że w moim obecnym wieku (23lata) będę mieć męża, rodzinę przyjaciół.... A ja jestem zakompleksioną samotniczką, z dziwnymi problemami, z których się nie zwierzam bo boję się że mnie wyśmieją. Mam kilka koleżanek z roku. To wszystko.

człowiek sam ze sobą wytrzymuje a inni z nim wytrzymują? I w tym wszystkim właśnie to jest haczyk

mam tak samo jak ty nikomu nie mówie o moich problemach zawsze chce je sama rozwiązać ale nie udaje się mi wszystkiego naprawić i to jest dla mnie wielka porażka bo zawsze mi mówili że mam być najlepsza a taka nie jestem i to boli

teraz to wszystko co było dla mnie super ektra jak byłam mała i wszyscy mi powtarzali że mam być w tym najlepsza już nie jest takie super ekstra bo ktoś jest lepszy i to już sensu nie ma

Jak sie nie chcesz pogodzic, to sprobuj to zmienic.Samotnos, kto nie umie w niej wytrwac, to bardzo destrukcyjne uczycie.Powoduje poczucie gorszego ja i wyobcowanie !W miare uplywu czasu, ten stan poglebia sie i przyczynia sie do tego, ze coraz trudniej z tego wyjsc.Moze masz jakas pasje.Jak masz to sprobuj znalezc ludzi o podobnych zaiteresowaniach.U nas w gminie sa n.p. organizowane wycieczki rowerowe, dla wszystkich chetnych.Zbiera sie sporo osob i mozna pogadac i poznac kogos.Wspolne pasje lacza ludzi i nie trzeba sie wysilac specjalnie na gadke!

Nie lubie siebie więc jak ktoś obcy ma mnie polubić...

Na pewno sa tacy, co cie lubie, albo sie tacy znajda.Daj sie tylko poznac.Badz soba.Pewnie masz jakies cechy, ktore lubisz.Sproboj je rozwijac.