Przestałam kochać męża

Sprawa wygląda tak,że jestem 3 lata po slubie, mamy dziecko a ja chyba przestałam kochać męża.... Pobraliśmy się z wielkiej miłości.Po 5 latach bycia razem.Po 2 latach urodziło się nam dziecko i od tego momentu zaczęło się coś psuć.Chociaż pewne rysy pojawiły się jeszcze przed zajściem w ciąże.Mój mąż wogóle nie liczy się z moim zdaniem,nie pomaga w opiece nad córką.W łóżku jest słaby.Myślałam,że to kwestia wprawy bo byłam jego pierwszą partnerką - nic z tego.Po 8 latach dalej jest źle.teraz to i tak nie ma znaczenia bo kochamy się raz na parę miesięcy.Wszystko mnie w nim drażni-jego nieśmiałość w stosunku do ludzi,jego bałaganiarstwo a nawet wygląd - mąż bardzo przytył.Waży teraz 102kg a ja 47.No nie wiem.próbuję z całych sił wskrzesić jakąś iskrę ale zaraz on robi coś na diabła i się denerwuję.Nie mamy o czym rozmawiać.ja mam wyższe wykształcenie on zawodówkę.Nie lubi gdy rozmawiam o swoim zawodzie. Dodatkowo dochodzi stres wychowawczy-sama karmię,ubieram,przewijam,kąpie dziecko.Tylko ja wstaję do niego w nocy.Mąż twierdzi,że nie umie i córka nie lubi z nim przebywać.To prawda ale to jego wina bo od początku migał się od opieki. Gdy pytam go czy mnie kocha mówi,że tak.I wiem,że to prawda bo jednego zarzucić mu nie można-szczerości i uczciwości. Nie wiem co robić. czy któraś z was tak miała?Czy uczucie wróciło?

przed ślubem tylko ci się wydawała

po co wychodziłaś za niego jeśli pojawiały się rysy przed ślubem, nie miałaś wątpliwości wtedy jakichś?

Dodam że nie było tak,że miłość odpłynęła tak gwałtownie.Działo się to stopniowo.i to nie wina hormonów-mam je w normie. Jestem wierząca więc rozwód nie wchodzi w grę.Rozmowy z nim nic nie dają.Powiem co mi leży na sercu-mąż twierdzi,że rozumie a dalej jest tak samo.

poczekaj aż córka podrośnie na tyle, że będziecie mogli razem chodzic na podryw. A teraz dbaj o figurę, bo wiesz chłopy to wzrokowce i na ładną dupkę, chetnie okiem rzucą i są mili i uprzejmi.

rysy pojawiły się przed ciążą a nie ślubem Chodziliśmy ze sobą 5 lat - potem ślub i 2 lata póżniej dziecko.Przed ślubem bardzo go kochałam.Nie wyobrażałam sobie ze można tak kogoś kochać.

czy jest szansa,że miłość wróci?Czy to tylko kryzys? Proszę o mądre rady a nie nabijanie się

to nic ci nie mogę poradzić niestety :( a przed ślubem mąż też tak tył? czy teraz przestał dbać o siebie i swoje zdrowie?

czy miłość wróci. Ludzie nie chcą wierzyć, ze dobry związek wymaga wysiłku i pracy ( nad sobą też :) )

Mąż zaczął tyć gdy zaszłam w ciąże.Przed był szczupłym facetem.Teraz wstaje w nocy jeść a powinien do dziecka. Ciężko jest zmienić nastawienie kiedy wszystko mnie w nim irytuje.

coś mi się widzi, żeś ty świadek jehowy, wyślij go do Afryki na misję, może go zjedzą ludożercy, czyli kanibale.

jasne, ze jest szansa, aczkolwiek to chyba zależy od zaangażowania waszego w związek, rozumiem, że dziecko ma roczek, podobno na co niektóre pary tak to działa, że pojawiają się problemy, osobiście tak nie miałam więc nie jestem w stanie z autopsji czegoś napisać

może zacznijcie robić coś co was do siebie znowu zbliży pomyśl co mąż lubi jakiś sport, wspólna pasja. Namów go na zrzucenie kilogramów powiedz że martwisz sie o jego zdrowie. Zacznijcie robić coś co sprawi wam radość i będzie tematem do rozmowy

Pracuję nad sobą,bo jestem ostatnio nerwowa,płaczliwa.To głównie przez to,że się obawiam co to będzie dalej.Bo jak żyć do końca swych dni z kimś kogo się nie kocha?

pracujecie?

Też słyszałam o tej teorii-że dziecko i kryzys.Zobaczymy jak to się rozwinie.

Mąż pracuje.Ja zaczynam pracę od lutego.

Pójdę teraz obiad zrobię.Mam nadzieję coś mi w tym czasie poradzicie.Potrzebuję opinii obiektywnych ludzi.Nie chcę o tym rozmawiać z rodziną czy znajomymi.

do szczerej rozmowy. Powiedz mu, jak ci ciężko i ze ostatnio jestes poirytowana jego zachowaniem , odszukajcie w sobie te dobre rzeczy które was połączyły

powiedz mu ze jak sie nie weźmie za siebie i nie zacznie ci pomagac to nie wiesz co z wami bedzie. jak tak robie i zawsze skutkuje.

pisałaś, że rozmawiałaś z mężem ale o czym, powiedziałaś mu, że nie podoba ci się, że tyje? że twoje uczucie słabnie do niego, że się oddalacie od siebie? odnośnie jego podejścia do seksu to jest grubsza sprawa, ja nie wiem dlaczego on tak rzadko chce, tobie przychodzi coś do głowy? kiepski w łóżku był już chyba przed ślubem czy może nie sypialiście ze sobą? czy on uważa, że dzieje się coś złego między wami czy nie widzi problemu?

otwieram puszke ryby i puszke zielonego groszku dodaje uszuszone czosnku polewam sosem ketchupowym http://www.youtube.com/watch?v=_7_lUjSr69A

oczywiście twój mąż był twoim pierwszym życiowym partnerem.

trzy lata po ślubie, i widzisz byłaś ślepa, ty kochałaś jego a on kochał lubić zjeść. Widziały gały co brały, jakżeś patrzała piczką a nie oczami to teraz cierp.

i przysłowie przez żołądek do serca, wyszło ci niestety "bokiem"

Kobiety wy na prawdę powinniście sie pierdolnąć w łeb i zastanowić co wy w ogóle chcecie od zycia. Po chuj Wy się w ogóle żenicie, jak wam po kilku latach już ciężko?

Kobiety wychodza za maz a nie sie zenia jesli chodzi o scislosc :) a autorce chyba nalezy sie dobre slowo. Wy juz pewnie byscie lezeli na innej babie zamiast ratowac malzenstwo :P

Mąż jest moim pierwszym partnerem seksualnym-poszliśmy do łóżka po 6 miesiącach znajomości.Nie jest natomiast moim pierwszym partnerem jesli chodzi o związki wogóle.Spotykałam się wcześniej z dwoma mężczyznami ale nie na tyle długo by zaraz lądować z nim w łóżku - jestem kobietą z zasadami-najpierw bliskie poznanie,zbudowanie zaufania,zaangażowanie potem seks. Nie wiem jak często mąż ma ochotę na seks bo chodzi spać dużo wcześniej niż ja.ja idę spać dopiero gdy zaśnie córka-czasem nawet koło północy. Mąż nie widzi problemu w całej sytuacji -twierdzi,że się go czepiam.

moze w prezencie na urodziny kup mu karnet na silownie i sliczny komplecik bielizny dla siebie... z nadzieja ze skuma o co biega??!!

Hej! Ja jestem już 7 lat po ślubie i mamy 3letnie dziecko :-) U mnie też rozwód raczej nie wchodzi w grę. Nadal się kochamy ale już jakoś inaczej. Bo to wszystko się ciągle zmienia. Nie ma już takiej chemii i tego co było na początku. Ale jest fajnie. Taka stabilizacja i codzienność. Myślę, że jest ok. Tobie też na pewno się to jakoś ułoży. poszukajcie jakiejś wspólnej pasji, czegoś, co was zbliży. Powodzenia! :-)