Moja domowa patologia

Dzisiaj matka mi oznajmiła, że ją będę utrzymywał gdy będę dużo zarabiał i że jest to mój obowiązek bo rodzice mnie wychowali. Ogólnie jestem zestresowany, bo w moim domu panowała niezła przemocówka i miałem nadzieje wyjechac za granicę i nigdy się nie odzywać. Nie wiem totalnie co robic.

Wyjedz za granice i sie nie odzywaj. Powyzsza wypowiedz matki to kolejny przejaw przemocy, tym razem psychicznej. Jak sie nie uwolnisz to bedziesz cale zycie gnebiony. Ja swoja rodzine zostawilam daleko, wyjechalam za granice i wreszcie jestem szczesliwa. Poza momentami, kiedy do mnie pisza i probuja brac na litosc, bo bratu cos trzeba, albo siostrze. A to dorosli ludzie, moga sami o siebie zadbac. Wkurza mnie takie wzbudzanie poczucia winy przez najblizsza rodzine.

Dokładnie poczucie winy, to czuje teraz totalne rozdarcie pomiędzy tym ze nie chce a tym ze musze :o

Nic nie musisz. Zacznij myslec o sobie. A im szybciej i dalej pojedziesz, tym latwiej Ci bedzie odgryzc pepowine i zaczac zyc na wlasny rachunek myslac o sobie.

" Dokładnie poczucie winy, to czuje teraz totalne rozdarcie pomiędzy tym ze nie chce a tym ze musze" A co niby musisz? Sa tacy zaje.bisci to niech radza sobie sami. Tak jak ty dorastajac w patologicznej rodzinie. Zyj z daleka od nich i sie nawet nie odzywaj....

Masz rację dzięki.

Mysle ze majac do nich zal bedziesz ranil ich tak samo jak i siebie , nie wiem co sie u ciebie w domu wydazylo ale to pozwolilo by ci isc dalej i wtedy zrzumnial bys ze jestes ponadto silniejszy od tego , mieszkam za granica i tu nie uciekniesz , nie ma ucieczki musisz stawic czlo twojemu strachowi, nie pozwol nikomu decydowac za ciebie , pozdro

Ja bym na twoim miejscu wyjechał. Co to za matka, która chce być n utrzymaniu dziecka, bo to obowiązek. Pomoc rodzicom można, ale skoro u ciebie w domu panowała patologia, to ja bym po prostu ich zostawił. Nic nie mówiąc wyjechałbym, bo do niczego chłopie nie dojdziesz i będziesz tylko zestresowany.