Poważny problem z mamą

Moja mama rozwiodła się z ojcem dwa lata temu, ale do tej pory się z nim sądzi(aktualnie o podział majątku). Mój ojciec jest bardzo mściwy i zawzięty i mama jest już tym totalnie rozbita psychicznie, a jeszcze ostatnio ma przeboje ze swoją siostrą i niestety ze mną...Otóż ja studiuję i do domu przyjeżdżam najczęściej co drugi tydzien, ale gadamy często przez tel. Ona nikomu o problemach nie mowi tylko mnie i babci. I od tych dwóch lat odkąd mój ojciec wyniósł się z domu, za każdym razem jak przyjeżdżam słysze tylko o nim, jego rodzinie, sądach, niesprawiedliwości, jacy ludzie są źli, jaki kraj jest beznadziejny itd, no generalnie jest totalnie zgorzkniała, smutna, uprzedzona do ludzi, skrzywdzona...i we mnie w pewnym momencie zrodziła się taka niechęć do słuchania jej, do rozmowy z nią...i ona to niestety widzi, a ja nie wiem jak to zmienic. Jestem wierząca, modlę się o zmianę swojego nastawienia niestety bez skutku. Dzisiaj znowu się pokłóciłysmy, powiedziała ze jej nie słucham, ze w ogole nie rozmawiamy..a ja staram się ją na swój sposób odciążyć i rozerwać, namawiam np. do ćwiczeń, sprzątam jej zawsze, juz nie wiem co robic...ktos ma jakąś rade? :(

up

nikt nie pomoże?:(

nie wiem, kolezanki, ćwiczenia, naukę języka, podróże. Może wyjedź z nią razem na nawet krótki urlop i pogadajcie na inne tematy.

Koleżanki - odpada, każda ma swoje życie Ćwiczenia - no namawiam ją, chętnie się zgadza Podróże - ona nie ma na to kasy a ja też szykuję się do wesela i chciałabym wyjechać za granicę do pracy :( :( :(

Tu bardziej problem jest we mnie - ja nie wiem co zrobić, zeby zacząć ją znowu słuchać i poświęcać więcej czasu, być dla niej wsparciem :( nie umiem tej chęci w sobie wzbudzić :(

up

nikt już?:(

problem nie jest z mama tylko z tobą mama MA problem ty MASZ MAMY PROBLEM w dupie zdarza się

No wiem:( wiem, ze nie poswiecam jej tyle uwagi i czasu ile powinnam...ale nie potrafie tego zmienic :( dzis mi powiedziala, ze nie musze wcale przyjezdzac do domu, jesli nie chce, nie musze nic robic a w zadne moje slowo juz nie wierzy... i teraz jesli bede ją słuchac i z nią gadać to ona uzna ze to nieszczere i na przymus...:(

Co do zajęć- Na razie to mam wrażenie, że starasz się po prostu zrobić taką "zapchajdziurę " czasową, nie ma Cię w domu, noo a jak już jesteś, to wtedy na siłę starasz się zapełnić mamie czymś grafik, może ćwiczenia, może coś tam. Nie do końca powinna się liczyć ilość tych zajęć, a jakość. Co do samych rozmów, to jak widać mama cały czas tkwi jeszcze w tamtej sytuacji i dlatego o niej mówi cały czas. Postaraj się szczerze porozmawiać z mamą wtedy gdy jestescie zrelaksowane i macie obydwie czas- o tym , czego pragnie, kiedy by byla najbardziej szczęśliwa. No i powiedz, o co najczęściej się kłócicie?

ciekawy układ... matka WYMAGA od ciebie określonego zachowania ty sie przeciwko tym wymaganiom buntujesz

Właściwie kłócimy się tylko o moje zachowanie...tak jak pisałam, w pewnym momencie miałam już dosyć słuchania ciągle o tym samym, jaki on jest zły, jacy ludzie są źli, obgadywania sąsiadek. nawet nie wiem, kiedy zaczęłam uciekać od jej towarzystwa, które mnie dołuje i sprawia, że zaczynam mówić w tym samym tonie co ona (nie wiem po co, chyba zeby podtrzymac rozmowe, ale to sprawia ze źle sie z tym czuje i ona sie nakreca) Ale ja wiem ze powinnam sie zmienic, ze powinnam ją bardziej wspierac, wysłuchiwać, tylko nie umiem :(

to nie rób sobie problemu w końcu jest tyle ciekawszych spraw życie masz tylko jedno

Ale ona jest sama, nie ma z kim pogadać, a ja zamiast ją wspierać to nie słucham jej (tzn mi sie wydaje, ze słucham ale ona twierdzi inaczej) i nie rozmawiam z nią ...nie wiem co będzie, jak wróce do domu, boje się

wyliż jej tzipe

:O

już lizałam,nic to nie dało :(

czym ty się przejmujesz... matka i tak da sobie radę, lepiej lub gorzej a jak nie da to problem sam sie rozwiąże :P malo matek odrzuca swoje dziecko, więc i ten wariant ci raczej nie grozi baw się dobrze