Dziewczyna ze studiów...

Poznałem ją cztery lata temu na studiach. Początkowo często gadaliśmy, kilka razy zdarzyło nam się nawet siedzieć razem na wykładach. Była miła i cicha, taka trochę outsiderka, ale na tyle sympatyczna, że polubiłem jej towarzystwo. Po jakimś czasie kontakty nieco się rozluźniły, głównie z mojej winy, bo miałem wtedy problemy psychiczne z sobą i zacząłem się izolować od rówieśników. Stałem się arogancki, niechętnie odpowiadałem na pytania, więc siłą rzeczy zraziłem do siebie wiele osób. Ją także. Przestała się do mnie odzywać, ledwo cześć i tyle. Sama też z jakiegoś powodu jeszcze bardziej zamknęła się w sobie. W pewnym momencie zniknęła. Nie wiedziałem dlaczego, ponoć wzięła urlop zdrowotny. Spotkałem X. dopiero rok później. I właśnie podczas tego przypadkowego spotkania zaiskrzyło. Zacząłem znowu do niej zagadywać, uśmiechałem się - wszystko po to, by pokazać, że jestem do niej pozytywnie nastawiony, ale, jak się okazało, wszystko na nic. Ona jakby się mnie obawiała. Gdy spoglądałem w jej kierunku, unikała mojego wzroku, gdy próbowałem zagadywać, zbywała mnie, a gdy z kolei kręciłem się w pobliżu, specjalnie szła dalej itp. Po pewnym czasie nasze kontakty ograniczyły się do cześć. Doszedłem do wniosku, że to jakaś aspołeczna dziwaczka i przestałem się interesować X. Wkrótce nasze drogi się rozeszły - ona wyjechała na studia do innego miasta, ja zaś zostałem na miejscowej uczelni. I właśnie wtedy, gdy byłem pewny, że już więcej się nie spotkamy, napisała do mnie na fejsie wiadomość z pytaniem "co słychać?". Zupełnie jakby nigdy nic, po czasie ignorancji i chłodu z jej strony. I jestem wkurzony. Co ona sobie wyobraża? Najpierw mnie olała, a teraz zgrywa serdeczną i chce nawiązać kontakt?

Napiszcie co o tym sądzicie.

uwazam ze powinienes teraz ogladac mecz a nie rozmyslac o kims o ktorym rozmyslac mozesz pozniej :P a tak serio uwzam ze najciekawsi ludzie sa bardzo skryci, mysle ze mozesz duzo stracic jesli postawisz tylko na swoja dume. takie jest moje zdanie

przeciez to ty ją olałes, to ona zrobiła z tobą tak samo...

Nie lubię piłki nożnej:P Tak, olałem ją wcześniej, ale przecież potem starałem się naprawić ten błąd. A ona? Robiła wszystko, by przede mną uciec. Rozumiem, że nieśmiała i aspołeczna, ale przecież próbowałem pokazać jej, że warto mi zaufać. Czuję się rozczarowany i odrzucony do tego stopnia, że wiadomość od niej totalnie mnie zirytowała. Co ona sobie myśli?

O miłość trzeba walczyć!!! Daj jej szansę!!! Może też miała problemy psychiczne i nie mogła wtedy Tobie zaufać, a jednak o Tobie wciąż myśli i chce odbudować kontakt. Do boju!!! Właśnie, też się zgodzę, że skryte laski są najbardziej fascynujące. Może być z Was fajna parka, więc schowaj dumę i urazę do kieszeni i po prostu zacznij z nią normalnie gadać.