i co teraz?

heh mam dosc calej sytuacji w domu! nienawidze swojego zycia... od ponad roku wiem(jestem pewna na 99%) ze moj ojciec nie jest moim biologicznym tata...zdaje sobie sprawe ze jest nim moj chrzestny... zbyt wiele rzeczy na to wskazuje: po 1 mam jego oczy po 2 zawsze mowi ze kocha mnie jak corke ale ze tego nie zrozumiem po 3 dostaje o wiele wiecej kasy od niego niz inne chrzestnice (kto daje tak o np na urodziny komus 1000zl?) po 4 kiedys przyjechal do mnie pijany... chcial cos mi powiedziec ale moja "kochana" matka mowila zeby nie teraz, dopiero jak bede miala 18 lat... pozniej jak zapytalam sie jej o co chodzi to odpowiedziala: "nie wiem, pijany sobie cos wymyslil" nie mam komu o tym powiedziec... wiem ze jak powiem mojemu ojcu (obecnemu) to zrujnuje cala nasza rodzine a moze i dwie... bo przeciez jest rodzina chrzestnego...z matka chyba nie mam sily porozmawiac... mam z nia bardzo slabe kontakty... jakos od tej pory od kad wiem o tym wszystkim nie potrafie z nia rozmawiac... wciaz mi sie to przypomina.. ciagle jej pyskuje... kluce sie...mam ochote udezyc ja w twarz...zreszta ojciec to tez nie ten sam czlowiek co kiedys.. on tez duzo sie kluci z matka wiec sytuacja w domu i tak jest bardzo napieta pomimo jego niewiedzy....moge niby powiedziec o tym wszystkim bratu, buduje teraz nowy dom, wiem ze moglabym sie do niego wprowadzic bo tutaj naprawde nie wytrzymuje psychicznie ale co wtedy powiem ojcu? dlaczego sie wyprowadzilam? beznadzieja...