DDA czy jest tu ktos?

jak w temacie...

Jest :) Ja :)

I od razu podajcie na ile - w skali 0 - 100 (rosnąca, wprost proporcjonalna do poziomu akceptacji) - siebie akceptujecie ;)

Ja akceptuje siebie w 90 % :)

up

co to jest dda??

A rodzicom wybaczyłaś, masz z nimi niesamowite relacje, uwielbiasz z nimi przebywać?

co to jest dda

ooo widze ze jest zadowolona z siebie dda:) milo to widziec...a jestes po terapii?

dda to dorosle dzieci z rodzicow uzaleznionych od alkoholu ja nie wiem na ile w tej skali sie akceptuje, chyba nie za wysoko, ale wole nie pisac zeby sie bardziej nie zdolowac

Witajcie, przylaczam sie rowniez i ja :)

Ankiet Terre a ty jestes tez dda?

ajajjajaj a jestes po terapii?

kokokok okokoko- niestety nie. NIe potrafie sie do tego zebrac. A jak juz kiedys zadzwonilam do jakiegos osrodka bodajze w kwietniu, to okazalo sie, ze wolne terminy sa na listopad. I musze sie przyznac, ze chyba odetchnelam z ulga, ze nie musze zaczynac w tym wszystkim grzebac:/

ja jestem w trakcie terapii, jest ciezko, ale staram sie myslec ze bedzie lepiej, zastanawiam sie czy terapia mi pomoze i na ile jesli, ach chcialabym wyprostowac moje zycie

koko - coś w tym stylu = jestem, ale sam się wyleczyłem.

Nie jestem po terapii ale zamierzam sie na nią wybrać.Mój ojciec-alkoholik zmarł 7 lat temu i 2-3 razy w tyg miewam okropne sny tzn dzieje sie w nich to co działo sie w moim dzieciństwie-uciekanie po nocach z domu,siedzenie z mamą w piwnicy itd itd....Musze isc na terapie bo za duzo wspomnień z przeszlosci skumulowało sie w mojej glowie...

ajajjajaj ile masz lat? jak sobie radzisz? ja wiem, ze bez terapii bede twkic w jednym punkcie i jak przeczytalam w ktorejs z ksiazek w tej tematyce, na terapie zglaszaja sie ludzie w roznym wieku i niewazne czy 20 letni czy 40 letni osobnik;) zglasza sie mowiac ze znowu cos nie wyszlo, znowu zrobilam/em to i tamto... ciekawi mnie czy sa jacys dda ktorzy sobie dobrze radza bez terapii

Ja mam partnera DDA, pozwalam się sobie przyłączyć do tematu bo może dzięki Wam będę mogła go lepiej zrozumieć...

kokokok okokoko jak zaczęłąś terapie? Trudno było na początku?

Ankiet... jak dales rade? zdrasz ten sekret:) to moze i nam sie uda:) dziewczyny musicie isc na terapie! koniecznie, ja jak mowilam zaczynam dopiero, ale zaczynam lepiej rozumiec siebie i swoje reakcje

koko - niestety nie uda się to nikomu ... kto trafi tutaj - do tego tematu ;) Dlaczego? - bo jeśli ktoś chce się wyleczyć samemu to odrzuca definicję DDA, bo jedyne co go interesuje to nie schematy, teorie, tylko własna osoba. Do tego potrzeba analizy, planu, działania, "prania mózgu" - żeby nie funkcjonować na myślach wyniesionych z dzieciństwa. Ja swoją przeszłość wspominam z uśmiechem na twarzy - po prostu trzeba siebie zacząć akceptować, było minęło - who cares. Spójrz na to co było z przymrużeniem oka - np. ignorantkaaaa w piwnicy się z mamą chowała - super! ... mało kto tego doświadczył ;)

lula to jest taki sam poczatek, ze mowie o sobie, na poczatku bylo mi ciezko, ale teraz jest troche latwiej mowic o tym, wiem ze w pewnym momencie bede musiala powiedziec bliskim, ze jestem dda a na dzien dzisiejszy nie jestem w stanie trzeba trafic na odpoweidniego terapeute..czlowiek czlowiekowi nie rowny, trzeba zmienic jesli nie odpowiada, kazdy z nas ma inny temperament i mozemy sie z terapeuta nie dogadac. ja uwazam ze terapeuta musi wzbudzac nasze zaufanie, a ja natrafilam na poczatku na takiego z ktorym sie nie dogadywalam

Ankiet... tyle, ze mi na terapii mowia, ze wlasnie musze poznac co to dda, w sensie jak myslimy, jakie mamy rekacje, co to wywoluje itp, dostrzec nasz sposob myslenia nieadekwanty do sytuacji, a potem (zakladam) probowac go zmienic lub "lapac" sie na tym czemu w ten a nie inny sposob robimy

Ankiet Terre ->wiesz,jakos nie potrafię sie smiać z tego ,że spałam z mamą w piwnicy ...Albo z tego ,że w plecaku do szkoły wkładałam zawsze czyste majtki i szczotke do zębów,bo nie wiedziałam czy jak wróce ,to wejde do domu....

ignorantka.. hm akceptujesz siebie w 90%, to niemal 100, to jest wg mnie duzy powod do dumy:) moze Twoja trauma nie jest az tak duza?

ignorantkaaaa - wiem, wybacz, przepraszam, to zależy głównie od etapu w którym się znajdujesz, mam nadzieję, że kiedyś będziesz na takim, że będziesz to z uśmiechem na twarzy wspominała ;) kokokok okokoko - każdy jest inny, dlatego napisałem analiza = dowiedzieć się jaka Ty jesteś i zmieniać to, co przeszkadza. Ja posiadam analityczny umysł i znam siebie od podszewki, to na pewno się przydało.

Ja jestem zadowolona z życia,mam wspaniałego męża,dzieci ,mam duzo znajomych ale te sny,które miewam dosyc czesto,powodują ,ze ta przeszłosc do mnie wraca...Dodam ,ze jestem bardzo wybuchowa i nerwowa.

ignorantka wspolczuje Ci bardzo, u mnie byl alkohol, ale mialam takich przezyc, byly dni kiedy ojciec byl "normalny", ale byly dni kiedy robil awantury, wyzywal, ale nie musialam chowac sie w piwnicy

Ankiet Terre a ja nawet przed soba sama czasem nie potrafie szczerze powiedziec o tym co sie dzialo, po prostu nie wiem jak to okreslic, slowa nie wydobywaja sie z ust chociaz chce je wypowiedziec...