to ma być miłość?

siedze i placze.. nie wiem co robic jestem z moim facetem od 9 lat, od 3 mieszkamy razem od jakichs 3 tyg. ciagle ma nerwy na polske, policje itd., ciagle czyta o tym na necie, ciagle o tym mowi. znosilam to, niech sie wygada. dzisiaj znowu.. znalazl filmik na necie nasmiewajacy sie jakim to polska jest "cudownym krajem"... i zaczelo sie od tego a skonczylo sie na tym ze zdenerwowalo go ze czemu placimy podatki na kosciol,czemu ksieza nie odprowadzaja podatkow z tacy, czemu niewierzacy tez musza placic, czemu nie moga ne jehowych itp.; potem czy uwazam ze w szkole powinna byc np matematyka polski itd. a potem sie obrazil... ma 29 lat... kilka godzin sie do mnie juz nie odzywa, nie pozwala sie dotknac..co ja mam o tym myslec? to nienormalne

kryzys wieku średniego, znoś jego fochy do 60tki wtedy (może) będzie miłym dziadkiem albo rzuć go i poszukaj sobie uroczego 20-25latka ;)

ja tego nie rozumiem.. pytam o co chodzi a on nie odpowiada... jedyne co powiedzial po kilku godzinach to "idziemy spac?". a jak chcialam sie przytulic w lozku to "nie dotykaj mnie". poszlam spac do drugiego pokoju. ale siedze tu teraz i placze. wczoraj mowil ze jestem wspaniala i ze mnie kocha... a dzisiaj? w ogole kurcze co to za zachowanie? doroslego faceta? nie wiem co robic

mam z nim jutro probowac rozmawiac? czy tez sie nie odzywac? zrobic nam sniadanie jak zawsze czy tylko sobie? pytac o co chodzi czy nie? no zglupialam...

poradzcie cos prosze..

on ma jakieś natręctwa albo jest znerwicowany i to go blokuje emocjonalnie:(

rano też się nie odzywał... przyszłam, pytam o co chodzi... wydarł się że mam się do niego nie odzywać.. trochę się "kłóciliśmy" - tzn. nie dawał mi dojść do słowa bo się darł, robił miny i machał rękoma przedrzeźniał mnie... oczywiście nie dowiedziałam się o co chodzi. powiedział jeszcze, że możemy skończyć nasz związek i mogę się wyprowadzić.. na to ja, że umowa o wynajem jest na mnie, więc on może.. później poszłam na zakupy, jak wróciłam to on wyszedł do pracy. 30min temu napisał czy chcę iść na motor.. poszłam pojeździliśmy 10 min i odwiózł mnie do domu, a sam poszedł do pracy. wczoraj niechcąco lekko naderwałam mu koszulkę przy szwie.. bo się lekko poszarpaliśmy... dzisiaj koszulka lezy na podlodze przedarta z przodu na calej dlugosci (ze niby mu zniszczylam wiec w ramach popisówy porwał całą). tak samo z telefonem - wziął wczoraj swój i specjalnie puścił na podłogę i mówi "ooooo zepsuł się" :/ to chore jakieś nie wiem no patrzę na niego i nie poznaję własnego faceta. a przede wszystkim nie wiem co robic. nie chce sie z nim rozstawac, ale co dalej? mam sie nie odzywac i mieszkac w drugim pokoju? jaki to ma sens? rozmawiac z nim sie nie da bo albo sie nie odzywa, albo drze, albo wychodzi.

proszę poradźcie coś.. wiem, że to nudny temat, ale ja jestem w szoku.. pierwszy raz mam taką sytuację.. :( od rana wymiotuję z tych nerwów, głowa mnie boli, tab nie pomagają.. z nim sie nie da porozmawiac, a ja nawet nie wiem o co mu chodzi.. tak nagle z minuty na minute mu cos odbilo.. jak na niego patrze to jakbym widziala jakiegos psychola,.. przeciez to nie jest normalne zachowanie w tym wieku.. klocic sie tez trzeba umiec kulturalnie tak?