Zdrada męża, co dalej?

2 mce temu dowiedziałam mąż przyznał się, że zdradził mnie z koleżanką z pracy. Po 8 latach małżeństwa. Powiedział, że się zauroczył, że czuł się jak mężczyzna, że źle zrobił. Wybaczyłam mu- wszyscy jesteśmy ludźmi, popełniamy błędy. Ale powiedziałam, że nie chcę dłużej z nim być. Na początku nie chciał się wyprowadzić, musiałam poprosić brata o pomoc. Teraz mieszka w swoim dawnym mieszkaniu, ale wciąż mnie nachodzi, dzwoni, nęka. Ja już niczego od niego nie chcę, tydzień temu złożyłam pozew. Nie mamy dzieci. Powiedzcie, jak sprawić, żeby on zrozumiał, że to koniec? Że stracił swoją szansę bezpowrotnie?

rzygac juz sie chce od tych waszaych wszystkich zdrad

No chce, ale co ja na to poradzę? To on podjął taką decyzję, a ja muszę znosić mdłości.

odwiedź prawnika i zapytaj go jak najlepiej go załatwić - zrobiłaś bardzo dobrze , ze dałaś zdrajcy kopa - tak postępują silni ludzie ...wierzę , że Ci się uda i wyjdziesz z tego z honorem i silniejsza niż kiedykolwiek.,.

Dziękuję Revolver. Nie jest to łatwe, ale nie umiałabym zaufać temu człowiekowi. Nie wierzę w ani jedno jego słowo. Zarzeka się, że kocha, że jego życie straciło sens, odkąd nie jesteśmy razem. Najpierw chciałam się zemścić, ale potem zrozumiałam, że szkoda czasu i życia na takie zagrywki. Mąż popełnił błąd, pewnie nieświadomie, nie podejrzewam, żeby intencją było skrzywdzenie mnie. A jednak tak się stało. Kontakt z jego strony cały czas na nowo rozdrapuje rany. Nie wiem, jak mu wytłumaczyć, żeby trzymał się ode mnie z dala.

nie odbieraj tel. nie wpuszczaj, będzie stał pod Twoim domem? to wezwij policję

szkoda , ze nie widział sensu wcześniej i nagle mu się sens przypomniał - gdy go stracił...

Zmieniłam numer telefonów (komórka, domowy), wymieniłam zamek. Ale on czasem czeka na mnie pod pracą, tego nie jestem w stanie kontrolować. Zostawia mi liściki za wycieraczką, w skrzynce.

Skoro Cię zdradził, to niech przyjmie konsekwencje. Niech to zrozumie.

typ jest do przebadania w centrum zdrowia psychicznego - jak już zdradza , to niech teraz dźwiga ciężar...jak będzie Cie nachodził pozostaje numer na psy

A jak się dowiedziałaś?

Namówił teściową, żeby do mnie zadzwoniła, zaprosiła na święta, wybadała. Ta sytuacja jest absurdalna i męcząca.

Powiedział mi o zdradzie. Wcześniej zachowywał się dziwnie, był nieobecny, wycofany, źle sypiał. Wyrzuty sumienia widocznie dały o sobie znać i postanowił sobie ulżyć. Ale jestem mu wdzięczna za to, że się przyznał.

Bidny :D To, że Ci powiedział, dobrze o nim świadczy - bo znaczy, że żałuje, a to automatycznie zmniejsza prawdopodobieństwo że zrobi to znowu. Niestety znam facetów którzy puszczają się tak że aż furczy a nie przyznaliby się do tego przed swoją kobietą nawet wprost przyłapani, bo we własnym dziwnym systemie wartości uważają, że to nic złego, i że mieć ciastko i zjeść ciastko to dowód życiowego sprytu. Co śmieszne, właśnie tacy zazwyczaj nie są zostawiani przez swoje kobiety, bo się po prostu konsekwentnie wszystkiego wypierają i potrafią kłamać w żywe oczy. Dlatego poniekąd mi żal Twojego męża. No ale jak nie możesz już na niego przez to patrzeć... W końcu do niego dotrze i da Ci spokój.

Gdyby do tego wszystkiego kłamał i bym się o tym dowiedziała, nie byłabym taka miłosierna i przeczołgałabym go w sądzie. Nie trawię kłamstwa i unikania. Wesołych Świąt Kochani.

No i proszę, znów to samo. Wczoraj pojechałam do rodziców, a pod blokiem już czekał on. Liczył na rodzinne śniadanie, 40 minut zajęło mi tłumaczenie, że nas już nie ma, rodzinnych świąt również. Teściowie musieli o tym wiedzieć, bo przecież mogli czekać na niego, żeby usiąść razem do stołu? Mężczyźni, co tkwi w Waszych głowach?

Twoja historia to przestroga dla innych żonkosi.

ciekawe czy sa dalej razem?