mama monotematycznie nudna

która z was nie żyje tylko kupkami i zupkami, która ma czas dla przyjaciół, która żyje samą sobą a nie rodziną????????

wiec tak się nim nie rajcuje ;-)

zaraz sie zleca kwoki i beda sie przekrzykiwac,ze kazda z nich. Bo one same czesto nie dostrzegaja tego,ze sa monotematyczne. A zaczyna sie u nich to juz od STARANEK,FASOLECZEK,SLUZIKOW,TEMPERATUREK W POCHWINCE

moja dobra znajoma, więc jako osoba trzecia mogę zapewnić, że jej nie odbiło ;) Trudno pewnie ocenić samego siebie. Z moimi przyjaciółkami przyrzekłyśmy sobie, że jak będziemy mieć dzieci i nam nagle zacznie zanikać kontakt z rzeczywistością przez kupki i zupki to dajemy sobie oficjalne błogosławieństwo na "plaskacza na otrzeźwienie: :P bo zazwyczaj sama zainteresowana zauważa to jako ostatnia, kiedy już straci kontakt z większością znajomych.

Spotakalam kiedys taka monotematyczna matke ( lezala ze mna na poporodowym) to byly najgorsze 2 dni w moim zyciu ;) wrrr jak sobie przypomne ta dzoewuche to mam dreszcze na plecach. Caly czas nawijala o swoejj corcecze ( ktora nota bene nie potrafila sie zajac, chciala sie wyspac a dziecko jej nie pozwalalo, chciala ja upchnac do pielegniarek ale te ja ochrzanily, ze ma sie sama nia zajmowac) :D naokradlo o swoim slubie, o dziecku o tym jakie kosmetyki kupila , jakie butelki ... juz myslalam, ze oszaleje :( Na szczescie szybko poszlam ze szpitala bo gdybym musiala tam zostac dluzej to nie recze za siebie.

ales Ty nerwowa Jagodko:P

Mnie się wydaje, że żadna z nas nie uważa, ze jest nudna :P Trudno siebie ocenić. Nawet te dziewczyny, które my postrzegamy jako te monotematyczne, na pewno też sądzą, ze mają coś ciekawego do powiedzenia a ich życie to coś więcej niż tylko dziecko :)

z innej strony. Gdy sie cos robi z pasją i z przekonania, nie patrzy się na świat dookoła. Ja np jak robie wazny projekt ( jestem architektem) , nie widzę swiata, myślę tylko o nim. To daje efekty. Gdy urodziłam, ten pierwszy, najważniejszy okres pochlonął mnie bez reszty. Nie odczuwałam tego (mązż zreszta tez) jak "monotematycznej nudy", raczej jak fascynujące zaangażowanie w temat. Nie widzę powodu, żeby się wstydzić zastanawiania nad kupkami - jest to jedna z najważniejszych informacji o zdrowiu dziecka , które przeciez nie mówi. Karmienie tez trzeba przemysleć . A w miarę, jak dziecko robi sie starsze, kiedy zaczyna się, choćby w minimalny sposób usamodzielnia - stopniowo się "odpuszcza". Nie żaluję pasji i wysiłku, które włożylam w wychowanie dzieci, to dało efekty i radość - tak , jak pasja wlożona w każdą inna czynność, której człowiek sie podejmie z wlasnego wyboru. Jeśli sie ktoś już za cos zabiera, nie warto tego robić byle jak, uwazając to za poświecenie i licząc dni, kiedy sie skończy męka - po co się decydować na coś, co ma być nudą i udreką?