Czy to depresja? Pomocy....

Hej! Bede bardzo wdzięczna za jakakolwiek pomoc. Mam 17 lat. Chodzę do 1 klasy liceum, a właściwie to po wakacjach juz zaczynam 2 klasę. Uczę sie w jednym z najlepszych liceów w Krakowie. Dodatkowo mam pasję - trenuje pływanie od ponad 7 lat. Poświęcam na treningi cały moj wolny czas. Codziennie rano wstaje przed 5, aby zdążyć na trening o godzinie 6.00 Mam 12 treningów w tygodniu, jest to cos co kocham, gdyż trenują ze mną moi najlepsi przyjaciele. Jednakże moje problemy pojawiły sie wlasnie w tym roku, wraz z początkiem liceum. Jestem bardzo ambitna osoba, wiec próbuje godzić treningi razem ze szkoła o dobrym poziomie. Poszłam do klasy humanistycznej - sama do konca nie wiedziałam dlaczego. Pol-hist-geo nie daje zbyt duzo mozliwosci... Od ponad pol roku codziennie sie zamartwiam. Codziennie. Chciałam przeniesc sie na inny profil, ale dyrektor mowi ze nie ma miejsc. Codziennie obwiniam siebie ze nie wybrałam innego... Czuje ze marnuje czas ucząc sie polskiego itd. Cały czas porównuje siebie do innych. Ze inni sa lepsi, Napiszą lepiej maturę ode mnie... W żadnej innej szkole mnie nie chcą przyjąć bo nie ma miejsc... Codziennie płacze. Ciagle mysle o maturze i studiach, widze siebie jako bezrobotna. Cały czas chodzę smutna. Bo wiem, ze mogłabym sie uczyc czegoś sensowniejszego. Z kolei nie chce rezygnować z mojej pasji, po to aby miec czas na naukę czegoś innego. Marzy mi sie stomatologia, ale wiem ze przygotowanie sie tam we własnym zakresie graniczy z cudem, tym bardziej ze nie ma na nic czasu, czuje sie strasznie sfrustrowana, przemęczona, brakuje mi sił i motywacji. Kiedys, jeszcze rok temu uważałam moj sport za atut, teraz czuje sie gorsza, bo nie dosc ze pływanie to nie jest żaden "zawód" to jeszcze spędzam czas w szkole ucząc sie niepotrzebnych rzeczy. Po prostu płakać mi sie chce, bo wiem ze moge sie uczyc matmy czy czegokolwiek innego, wcale nie jestem na humanie bo "nie ogarniam ścisłych" Jedyne co mi pozostanie to awf fizjoterapia chociaż kasy to po tym nie ma... Nie umiem sie cieszyc tym co teraz mimo ze jestem młoda. Codziennie mysle o maturze i studiach i kim ja bede :( nie daje mi to spokoju :( :( :( sa wakacje a ja jestem smutna :( Mam bardzo niska samoocene. Nie umiem sie cieszyc z życia. Nie wiem kim bede. A najlepsze lata mijają.... Co tu robic

Bardzo proszę o jakieś słowo wsparcia :(:(

jakies smety, nie depresja

Dziewczyno masz dopiero 17lat, trenujesz cos co sprawia Ci przyjemnosc, jestes w najlepszym liceum, po co tak wczesnie martwic sie o przyszlosc. Za kilka lat wszystko moze sie zmienic.. a jezeli juz tak bardzo dreczy Cie przyszlosc to zadaj sobie jedno proste pytanie: ``Byc albo Miec``? A teraz zrelaksuj sie i baw wakacjami...To napewno nie jest depresja, tylko strach....kazdy sie czegos boi.

Teraz są wakacje, zrelaksuj się pomyśl o rzeczach przyjemnych,a nie zaprzątasz sobie głowe o tym czego jeszcze nie ma i długo nie nastąpi.Jesteś panikara,a nie,że masz depresję.Dziewczyno wyluzuj:D Zachowujesz się jak starsza osoba po przejściach.

Te mysli nie dają mi spokoju :( dzisiaj snila mi sie tylko szkoła :P nieustannie o tym mysle :( bo ciagle wszyscy mi mówią - "po humanie nie ma przyszłości, wszystko tylko nie to" Tak strasznie sie tym stresuje, ze zmarnuje sobie te 3 lata liceum... Boje sie matury bo nie wiem z czego ja napisze... Codziennie budze sie z bólem brzucha... :( . Boje sie przyszłości :(

Myśle, ze nie doceniasz swoich możliwości. Profil humanistyczny nie zamyka Ci drzwi do niczego. Studiować można w każdym wieku. A skoro kochasz pływać, to czemu nie wybrać kariery z tym związanej? Możesz zostać instruktorka, ratowniczka, pracować w wodnym pogotowiu itp. Jeżeli z kolei bedziesz chciała po liceum nadrobić przedmioty ścisłe, to jak najbardziej jest to możliwe. Obecnie nie ma konieczności trzymania sie utartego szlaku liceum - studia magisterskie. Można robić przerwy, zmieniać zdanie, studiować kilka razy w różnym wieku. Wyrzuc z myśli słowo "muszę", pomyśl o tym, czego CHCESZ. :)

Ps. To nie tak, ze po humanie nie ma przyszłości. To dotyczy osób, ktore poszły na humanę, bo nie są w stanie niczego innego robić. Ty do nich nie należysz. Dla pracodawców liczą sie konkretne umiejętności, a tego i tak żadne studia nie dają, to sie nabywa we własnym zakresie, niezależnie od tego, co sie studiuje.

Hej nie martw się tak. Szukaj po prostu okazji i zmień ten profil. Jak jesteś mądra i ambitna, nadrobisz szybko. Po prostu czekaj. Złóż podanie u tego dyrektora. A przede wszystkim to tak dziwnie piszesz o swoim problemie jak byś sama z nim była. Rodziców nie masz? Z nimi nie rozmawiasz o swoim zmartwieniu? Pogadaj z nimi niech Ci pomogą coś zrobić. Może szkołę zmienić na inną, równie dobrą i będzie tam może miejsce, nie wiem. Czekaj na okazję, szukaj i zmień, ale nie zamartwiaj się tak. Wszystko dobrze Ci się ułoży jak świetnie sie uczysz, powodzenia.

Wielkie dzięki za wszystkie słowa otuchy :) to takie trudne podejmować w młodym wieku decyzje dotyczące przyszłości :(. Dopiero co skończyłam gimnazjum, gdzie nikt w ogole nie myślał o czymś takim jak studia, itp. Rocznikowo mam niby 17, ale tak na prawdę to do grudnia jescze jestem 16-latką :) Ten rok liceum minął mi tak szybko... I nagle bum ciagle słyszę od nauczycieli ze każdy juz powinien wiedzieć czego chce bo jesteśmy dorośli, itd :( . Masakra.