ktos miał podobnie

Spotykam się z chłopakiem od 3 lat. Na Początku było wszystko ok, dopóki rodzice i rodzeństwo nie zaczęli się wtrącać. Mieszkam z rodzicami i on często u mnie przebywa. Niby wszystko było ok ale po kilku wspólnych imprezach w gronie mojej rodziny moj chłopak ma dosc przebywania w ich towarzystwie. Chodzi o to ze ciągle było dogadywanie, wyśmiewanie,wspominanie o moim byłym w jego towarzystwie i takie tam historie. Jestem załamana bo nie tak sobie wyobrazałam. Doszło do to ze on traktuj moich rodziców jak powietrze i natrętówale nie dziwie sie bo oni tez pozwalali na dogadywania i sami tez tak robili. Do chłopaków moich sióstr tego nie ma. Jak jestesmy sami to sie dogadujmy lub w gronie innych ludzi. Po ostanich imprezach w gronie mojej rodzinki rycze jak bóbr i jestem bardzo rozbita. Zreszta moj chłopak ma podobnie.Im chyba zależy żeby nas skłocic. Już uswiadomiłam wszystkich z jak tak dalej beda robic to będe musiała wybierac. Staramy sie o własne m i zmairzamy wyjechac noi tu tez jest problem bo oni powiedzieli z mnie nie puszcza jak ich nie zapyta o zgodę. Czuje sie jakbym była przez nich ubezwłasnowolniona albo była ich własnościa.Wg nich maja do tego prawo bo nie mam jeszce obraczki na palcu i w dodatku mieszkam z nimi. dobija mnie tez to, ze ze była sytuacja ze mielismy impreze rodzinna, na która oczywiescie nie poszlam bo tylko ja dostałam sama zaproszenie a siostry z mezem i chłopakiem.

a jestea w zawiazku z nim?

tak i miedzy nami jest ok

to o co chodzi?

Wygląda na to, że jednak jesteś ubezwłasnowolniona. Nic nie możesz zrobić bez ich zgody. Skoro chcecie razem zamieszkać to znaczy, że już się nie uczysz i utrzymujesz się sama. No, ale jak wyjedziesz to możesz stracić rodzinę. Ale jak się poddasz rodzinie, to nie będziesz miała chłopaka: ani tego, ani zapewne żadnego. A może jesteś najmłodszym dzieckiem i rodzice rozpaczliwie nie chcą żebyś dorosła?

tak tylko ja zostałamw domu i chyba o to chodzi. ale juz postawnoilam wyjade z ich czy bez ich zgody. Jestem pełnoletnia i nie moga mnie siła zatrzymac w domu. Czasem juz nie mam na to siły, Zrobli z mojego zycia piekło. C za toksyczni ludzie. Cokolwiek bym nie powiedziała to i tak jest źle.

Z nimi nie da sie normalnie porozmawiac wszelkie moje argumenty nic nie daja.

Ucieczka w pogoni za własnym życiem jest jak najbardziej wskazana - ja ciągle żałuję, że tego nie zrobiłam iles lat temu. Tylko przed wyjazdem porozmawiaj z nimi. Raz - ale porządnie. Przygotuj się do rozmowy, spróbuj im wytłumaczyć, ze to twoje zycie, twoja przyszłość, a zresztą sama wiesz co chciałabyś im powiedzieć. Nie obrażaj ich, nie krzycz, tylko zakomunikuj to, co masz im do przekazania - a jak nie zrozumieją (a pewnie nie zrozumieją) to ich sprawa - ty w ten sposób będziesz miała czyste sumienie. Toksyczne rodziny są nie do uleczenia.

najlepsze jest to ze dl nich obraczka to znak ze juz nic nie bede ich obchodzic , tzn dopiero wterdy a to to maja władze na de mna, ciekawe jaka,chyba mieszkaniowa