nie wiem co zrobic

Potrzebuje pomocy,nie chcę rozmawiać na ten temat przyjaciółmi,rodziną bo po prostu nie potrafię. Mam 19 lat i biorę od 6 lat amfetaminę,mete,dopalacze i popalam marihuanę.Od najmłodszych lat przeżywałam upokorzenia i wyśmiewania mojego wyglądu przez inne dzieci(brałam leki wziewne na astmę przez,które tyłam) często wracałam zapłakana do domu,ale i tam nigdy nie zaznałam spokoju psychicznego-ojciec od najmłodszych lat wyżywał się na mnie psychicznie,mówił do mnie teksty w stylu"Ty mały debilu,jesteś śmieciem,nikim,"-bolesne dla małego dziecka,prawda i jakie nie zrozumiałe dla niego "dlaczego tatuś mnie nie kocha,dlaczego wszystko niszczę?" do tego byłam bita,ale nie jakieś klapsy na d**ę tylko ,bicie z pieści,pasem,kopanie-matka stała w szoku nic nie robiąć,póżniej mówiła "tatuś jest nerwowy,nie chciał". Od małego miałam zjechany dekiel obwiniałam sie o wszystko,czułam się się winna za wszystko może dlatego w wieku 8 lat wylądowałam już z nożem w łapie okaleczając swoje ciało,a w wieku 9 chodziłam do poradni psychologicznej. Nigdy nie zaznałam spokoju wewnętrznego dopóki nie spróbowałam w wieku 13 lat amfy,nagle poczułam w sobie moc,poczułam jak moja słabość znikła,uwolniłam się, a na dodatek całe dotychczasowe życie zmieniło się o 180 stopni.Wróciłam do domu posprzątałam mieszkanie,zrobiłam obiad,zrobiłam lekcję-ojciec mnie wedy chyba pierwszy raz w życiu pochwalił. Po nie przespanej nocy poprosiłam kolegę by mi załatwił jeszcze trochę,załatwił,później kolejny i kolejny aż doszło do tego,że sama zaczęłam dilować i w wieku 15 lat byłam już w nałogu,wyglądałam jak trup(schudłam łącznie ok 30 kg w niecaly rok)przestałam się uczyć,siedziałam jeden rok w gimnazjum później poszłam do zawodówki na kucharza-zdałam pierwszą klasęw drugiej mnie wywalili ze szkoły za zachowanie,opuszczone godziny,oceny-starałam się,chciałam zdać do następnej klasy,uczyłam się dniami,nocami, brałam przez pół roku z przerewami po max tydzień-dwa zależy czy miałam kasę,był towar i dopiero w maju starzy zorientowali się,że biorę bo byłam jak jakiś :"przyjeb" ani się odezwać,ani myśleć już nie potrafiłam nawet zdania złożyć, miałam tiki nerwowe,trzęsły mi nogi ręce i gdybym tak przyćpała jeszcze z 2 tygodnie to myślę,że już by mnie robaki żarły. Nie zdałam do następnej klasy bo byłam tak naćpana,że zapomniałam wsszystkiego czego uczyłam się przez parę dni i w nocy po prostu miałam taki rozjeb w głowie. Moi rodzice wiedzieli,że brałam od 15 roku życia bo przyznałam się kiedyś u psychiatry i proponowała mi odwyk,ale stary nie chciał bo "wstyd",matka gówno miała do gadania liczyło się jego zdanie.. Teraz mam 19 lat sama o sobie decyduję i nie wiem co mam zrobić,nie radzę sobie(na czysto,bez) ,mam tylko wykształcenie gimnazjalne(byłam w urzędzie pracy i czekam teraz na informacje o kursach),a zależy mi by szybko się wyprowadzić z tego domu,mieć pracę. mogłam skończyć szkołę 2014 roku,a zmarnowałam szanę bo za bardzo przyćpałam ... Martwię się o moją przyszłość,nie wiem kim będę i mam wielkie obawy czy jak już zacznę zarabiać,to będę miała na jedzenie,rachunki czy raczej na ćpanie-jestem bezsilna i boję się tego i wiem to,że prędzej czy później znowu się naćpam jak tylko będę prz kasie(nie biorę od 17 czerwca) mam czasami duże głody,rzuca mną,wpadam w panikę wywalam wsszystkie rzeczy z mojej szafy w nadziei,że coś znajdę(biorę wtedy lek depakine uspokaja mnie i zazwyczaj się kładę).Wydaję mi się,że powinnam iść na odwyk bo czuję,że nie wytrzymam naćpam się i będę robiła kolejne ciągi przez parę miesięcy,nic nie osiągnę w życiu i wyląduje pod mostem albo w jakimś burdelu żeby mnieć za co żyć. Nigdy nie byłam na detoksie,odwyku a to już okrągłe 6 lat-najgorsze jest to,że gdy robię ciągi mieszam ZAWSZE amfetaminę z metą, albo amfetaminę z dopalaczem o nazwie-"Crack Inside", albo trzy substancje naraz.;// Wiem,że to mnie niszczy,wyniszcza i nie jest tak jak było 6 lat temu "fajnie" z***biste samopoczucie,wyższa samoocena,ambicje.. Chciałabym wyjść z tego syfu-wiem wj****am się sama w to gówno,ale gdybym miała inny dom,wsparcie,miłość(i to chyba był mój główny powód dla jakiego zaczęłam brać)..Chciałabym mieć kiedyś swój dom,faceta dzieci i mieć szczęście,dawać szczęście,miłość,szacunek,ale kto pokocha dziewczynę z tak marną przeszłością? Chciałabym iść na odwyk i rozważam go,ale zastanawiam się czy da mi to coś czy już pozostanę wrakiem i nie ma sensu bym cokolwiek zrobiła?

Jak można być takim ćpunem i brać 6 miesięcy na dodatek mieszając wszystkie ścierwa naraz? Odwyk Ci już nic nie pomoże! Prawda jest taka,że miałaś faktycznie niełatwo w życiu i szkoda mi Ciebie,ale zamiast znaleźć ten "wewnętrzny spokój"-jak to określiłaś,wybrałaś narkotyki i to chyba wcale nie te "łagodne" tylko ścierwa z górnej półki... Mojej siostry kolega przedawkował amfetaminę miał 26 lat,a Ty masz 19 i bierzesz od 6 lat amfetaminę,metaamfetaminę i dopalacze.. Zastanów się czy warto? Jeśli masz tyle motywacji i slina wolę to idź na odwyk! I wyjdź na ludzi! Pozdrawiam i życzę powodzenia!:-)

Wiesz, skoro masz takie rozterki, to znaczy, że jeszcze nic straconego i jest dla Ciebie ratunek. Jeśli nic nie zrobisz, to na pewno na tym starcisz. Jeśli zaczniesz walczyć o siebie, to nic nie stracisz, a pewnie jeszcze na tym zyskasz. Jesteś jeszcze taka młoda i całe życie przed Tobą - o ile o nie zawalczysz!

Odwyk na pewno coś da,bo z tego co piszesz wynika,że dalej cie nosi.Przykro mi się zrobiło,gdy czytałam o twoim dziecinstwie:-(.Dasz radę,tylko w siebie uwierz.

wszystkich narkomanów powinno się utylizować albo przetwarzać na kompost

Takie problemy nie biorą się z powietrza.Autorka nie słuchaj bzdur,którymi niewątpliwie są słowa pewnej niemądrej osoby.

pisalam tu z jedna dziewczyna, ktora tez cos cpala. Kontakt sie urwal, ale ja i tak nie bylabym w stanie jej wspierac. Sama jestem bez pracy, wspieranie osoby w podobnej sytuacji to wyzwanie a jeszcze jak ktos cpa to ponad sily. Zglos sie na odwyk. A po odwyku i tak cale zycie bedziesz musiala sie pilnowac. Trzymaj sie Powodzenia:)

Dzięki za rady.;) Wczoraj sobie dałam po nosie i dzisiaj też i bardzo dobrze się czuję! Uważam,że dobrze mi zrobiła ta przerwa od czerwca i czuję,że teraz mam kontrolę i będę mieć! Nie wiem czy chce mi się teraz iść na ten odwyk mam duuużo planów jak narazie. Muszę schudnąć jakieś 5-7 kg i będę brała te 2 tygodnie,a później skończę,dam radę! Nie wj***e się już w kilkumiesięczny ciąg! Teraz czuję się lepiej i wierzę,że będzie git. Na odwyk może pójdę w listopadzie bo czekam z niecierpliwością na 20-lecie Slu,albo po nowym roku. Wie może ktoś ile miesięcy się siedzi w takim ośrodku i na czym ma to polegać czy faszeruja jakimiś lekami? Pozdro.

dziś czujesz się lepiej bo dałas po nosie-zejdzie z ciebie bedzie gorzej ... ja tez bralam rzez 3 lata non stop-zaszlam w ciaze i dzieki dziecku sie ogarnełam ...

Jeszcze parę dni temu chciałaś iść na odwyk, a od wczoraj znowu "dajesz sobie po nosie"... Masakra dziewczyno! Teraz masz w planach dwutygodniowy ciąg żeby schudnąć parę kilo i nie wiesz czy pójdziesz. Ja wiem swoje-nie pójdziesz na żaden odwyk bo ci się odechciało nagle i wolisz czuć się "lepiej" przez krótki czas,pewnie znowu wpadniesz w kilkumiesięczny ciąg i w końcu wylądujesz pod mostem albo w burdelu-jak wcześniej napisałaś(obawiałaś się). Nie mam ochoty już wypowiadać się na ' twój temat,dno totalne i zgadzam się ze słowami pewnej osoby "wszystkich narkomanów powinno się utylizować albo przetwarzać na kompost". Pa!

Przetworzyć na prochy:)