Mam wnerwa jak nic

Dzisiaj rano miałam telefon od wychowawczyni syna, że chce żebym przyszła do niej w czwartek w sprawie syna, nie chciała przez telefon mówić co i jak. Syn wrócił ze szkoły i zapytałam się o co chodzi.. Mianowicie chodzi konkretnie o naszego psa. Od 3 miesięcy mamy szczeniaka, który podgryza i drapie po rękach syna. Syn nie ma wielkich śladów i niestety sam prowokuje psa. Wystarczy tylko wyjść "na sekundę" do innego pokoju, a syn toczy batalię ze szczeniakiem. Jesteśmy na dobrej drodze żeby psa tego zachowania oduczyć, bo syn zaczyna się stosować do naszych wskazówek typu: zero symulacji gryzienia i wsadzania psu do pyska rąk i dzikich, głośnych pisków :D Sytuacja byłaby śmieszna gdyby nauczycielka wzywała w sprawie psa, ale nauczycielka ma swoją teorię, że nasz 9 letni syn robi sobie "sznyty" nożem. Syn mi mówił, że pani wręcz mu sugerowała, że sam sobie to zrobił, a nie żaden pies. Zaczynam mieć dość szkoły syna szczególnie tej nauczycielki. Już od 1 klasy nasze dziecko jej podpadło, bo nie umie ładnie rysować, zdarzają mu się uwagi i co najważniejsze nasz status materialny a raczej jego brak na tle klasy czyni nas gorszymi. Bo to składki nie obowiązkowe nie zapłacone, a przecież cała klasa je pokryła TYLKO MY NIE.... A to raz syn miał siniaka na udzie i wzywanie do szkoły i prosto z mostu pytanie "czy syn jest bity? I rozmowa z synem w podchwytliwy dla dziecka sposób typu, "kto cię w domu bije?" Ja mam cały czas wrażenie, że ona chce udowodnić na silę, że w naszej rodzinie jest coś nie tak.... bo sorry ale kasy nie mamy za bardzo, tylko mąż pracuje, bo nie mogę znaleźć pracy po wychowawczym ( młodszy syn), pobieram zasiłek rodzinny.... no to przecież nie tak trudno "zrobić" z "biedy" patologię... Strasznie emocjonalnie pisałam... wiem, ale gnębi mnie ta cała sytuacja :(

Doradzi ktoś jak zachować zimne nerwy w takiej sytuacji, albo ogólnie się zachować w takiej sytuacji?

Ja bym się przeszła do Pani nauczycielki powiedziała jej co nieco. Jak nie poskutkuje to warto przejść się do dyrekcji.

zaprosic do domu nauczcielke i udowodnic ze jestescie normalna rodzina.

Z tym zaproszeniem do domu to miałam taki pomysł :)może poskutkuje, ale z drugiej strony może to zabrzmi dziwnie ale dla mnie to takie spoufalanie się i lekkie naruszanie prywatności. Choć nie mamy zupełnie nic do ukrycia.

a czy ta pani nauczycielka to nie nasza szcześniakowa z kafeterii?

Chyba nie :D Wychowawczyni mojego syna raczej nie bawiłaby się w takie rzeczy ze względu na swój wiek i powagę :)