Nie wiem od czego zacząć

Jestem jak dziecko we mgle :(

a moze jak goryl?

No niekoniecznie...

No dobra, napiszę w czym rzecz. Ano w tym, że właśnie skończyłam 23 lata i okazuje się, że to, co dla większości ludzi w moim wieku jest czymś naturalnym (seks, pocałunki, wyznawanie miłości, randki), dla mnie nadal jest czymś co znam jedynie z książek i filmów. Żyję sobie tak, jak gdyby nic, teoretycznie nie zależy mi na związkach itp., a jednak powoli zaczynam mieć dosyć. Nie ogarniam w ogóle spraw damsko - męskich, nie wiem jak zwrócić na siebie uwagę chłopaka, jak wyznać mu uczucie, nie mówiąc już o seksie czy pieszczotach.

Nie jesteś z tym jedyna, ja się czuję jak sierota pod tym względem

i nie wychodzisz nawet na ulice ?

Dobrze wiedzieć, że jest nas dwoje, co nie znaczy rzecz jasna, że czuję się pocieszona. Jestem już dorosła, mam swoje lata, skończyłam studia, teraz pracuję, ale tak poza tym to niewiele różnię się od dziecka. Od lat żyję w swoim świecie i świat mężczyzn jest dla mnie kompletnie obcy.

ladny masz pseudonim :)

Niby czemu miałabym nie wychodzić na ulicę? Pracuję, spotykam się z koleżankami, chodzę na zakupy, do kina, na koncerty. Jestem taka jak reszta dziewczyn poza tym, że nie mam na koncie żadnych doświadczeń z mężczyznami. W tej kwestii marnie ze mną.

Ja mam 22 lata i nie powiem, żeby męski świat był mi kompletnie, tak całkowicie-całkowicie obcy... ale świat damsko-męski i uczuciowy już bardziej :(

Dziękuję, mój ulubiony smakołyk ;)

no ba, pyszny jest :)

Wiesz... pogadać z facetem pogadam, mam kolegów, z którymi nadaję na tych samych falach, ale no właśnie... to tylko koledzy. Mam do nich czysto braterski stosunek i nie widzę w nich mężczyzn. Co innego, gdy ktoś mi się podoba... Wtedy robię się nieporadna jak dziecko.

a nie mozesz wyjsc do pabu na piwo i obserwowac tak sobie ciekawych facetow ? - i usmiechac sie ...

kiedy mi się ktoś ostatnio podobał to do czegoś doszło... i wyszła z tego niezła kaszanka :/

Pokręciłam się dziś wieczorem na rynku, wypiłam piwo w jednej z knajp i jakoś nikt się nie zainteresował. Zresztą mam już na oko kogoś i to na jego uwadze mi zależy.

Gość - rozwiń, jeżeli możesz... Czemu wyszła z tego kaszana?

no to jak juz masz kogos na oku to idz z nim na to piwo, ja mam ci mowic co sie robi z fajnym gosciem

Chyba musisz mi mówić - jak mówię, mam zerowe doświadczenie. Z kolesiem znam się słabo, więc tak dziwnie wyskoczyć z propozycją spotkania. Myślałam, żeby jakiś list napisać do niego albo co, ale po namyśle doszłam do wniosku, że to dziecinadą zalatuje.

ajj dużo by pisać :( ogólnie pod kilkoma względami beznadziejny typ, ale podobał mi się od dawna i był przy tym nieosiągalny. no i przez moment stał się osiągalny i przestał, tak nieoczekiwanie, jak to się wszystko zaczęło

To rzeczywiście przykro. Ale nie łam się, czasami tak jest. Wierzę, że spotkasz jeszcze kogoś innego, bardziej osiągalnego. Co do mnie, to stale poprzestaję na spoglądaniu w stronę tego chłopaka, więc też nic z tego nie wynika. Popadam w mega desperację.

przykro tym bardziej, że okazałam się tak naiwna, tak głupia. i wątpię, by ta sytuacja mnie czegoś nauczyła. bo właśnie, pewnego rodzaju desperacja... co masz na myśli, pisząc o desperacji?

Chociażby to, że jestem już tak zdesperowana, że rozważam wysłanie temu facetowi listu, w którym wyrażę to co czuję. Znajomi twierdzą, że to dziecinne, że powinnam najpierw stopniowo się do niego zbliżyć, ale ja już tak długo się męczę z tym uczuciem, że jestem gotowa wyrzucić z siebie wszystkie emocje. Chodzi o to, żeby w końcu się odważyć i uwolnić od tej frustracji.

Jak bardzo go znasz?

Słabiuteńko. Ktoś nas kiedyś sobie przedstawił, potem kilka razy rozmawialiśmy o tym co na studiach, a aktualnie nasz kontakt kończy się na powiedzeniu sobie cześć.

Cokolwiek by nie doradzić, cokolwiek byś nie zrobiła to i tak zawsze coś będzie nie tak. mi osobiście też taki pomysł chodził po głowie, żeby z siebie wszystko wyrzucić (a byłoby co wyrzucać...). ale raz, nie odważyłabym się tak otworzyć, a dwa wiem, że bym żałowała, tak się otwierając przed takim kimś. bo trochę go znam. Więc może Ty, zamiast pisać, rzeczywiście spróbuj go poznać w bardziej standardowy sposób? nie wiesz przecież, jaki jest i jak może zareagować na taki list.

Problem w tym, że coraz rzadziej się widujemy. Mieszka w tej samej dzielnicy co ja, czasami nawet jeździmy tym samym pociągiem, ale też nigdy nie rozmawialiśmy w drodze.

Ok, idę spać. Jeszcze popiszemy, mam nadzieję? :) Dobranoc!

też powinnam się położyć :) dobranoc!

Nienormalna :D