dać szansę czy nie?

Witam Od kilku dni nic innego nie robię tylko rozmyślam o tym jak powinnam się zachować. Mój kolega kilka dni temu przedstawił mi swojego kolegę. Na pierwszy rzut oka facet kompletnie nie w moim typie, nie ta bajka. Ale nie mogę przestać o nim myśleć. Cały czas się zastanawiam czy odstawić na bok moje wyobrażenia o wymarzonym facecie i dać szanse temu nowemu. Tzn chętnie bym z nim poprzebywała, poznała go bliżej. Tym bardziej, że wiem od tego kolegi który nas zapoznał, że wpadłam tamtemu w oko. Tylko czy jest sens zaczynać coś jak nie jestem pewna, czy coś z tego będzie?

miał ktoś taką sytuację, że pomimo pierwszego wrażenia i skreślenia dał szansę znajomości i się udało? :)

Być moze myślisz o nim głownie dlatego, ze dowiedziałam sie ze mu sie podobasz, nie na co skreślać nikogo od razu, jak sie z nim spotkasz to przecież niczego nie tracisz a kto wie moze Ci sie spodoba przy bliższym poznaniu. Mnie sie zdarzyło kilka razy dać komuś szansę chociaż pierwsze wrażenie nie było zachwycające i szczerze mówiąc za kazdym razem tylko sie w tym utwierdzalam, to znaczy koniec końców nic z tego nie wychodziło.

Dowiedzialas*

możliwe, że jest tak jak napisałaś. Że myślę o nim dlatego, że dowiedziałam się że mu się podobam. Tak naprawdę to go nie znam i chyba ta ciekawość tego jaki jest i kim jest wzbudza we mnie zainteresowanie ;) Tylko zastanawia mnie czy możliwe jest żeby zakochać się w kimś kto jest przeciwieństwem wymarzonego księcia? tzn nie twierdzę broń Boże że sie zakochałam ale czy za jakiś czas to możliwe?

to wyżej to byłam ja ;)

próbuj kto nie ryzykuje ten nie pije szampana ;p

Spróbuj. Nie wiadomo czy wymarzony istnieje albo czy takiego znajdziesz.

:)

tak siedzę i myślę, że może mnie po prostu przeraża trochę, że on nie pasuje do mojego planu, że to coś nowego, nieznajomego i nieobliczalnego. Bo ten wymarzony to dopasowany do mnie a tu nie wiem czego się spodziewać...nowe, nieznane ale i pociągające w swej spontaniczności