Czy do samotności można się przyzwyczaić ?

jak uważacie ?

mozna ja jestem przyzwyczajony i wiem ze juz sie do związku nie nadaje nawet nie mysle o tym poprostu zyje swoim zyciem i tyle

nie jest ci smutno

A co mają zrobić , jak nikogo nie umią znaleźć , no chyba ci co nie wytrzymują w samotności to popełniają samobójstwo.

Jak my jesteśmy całe życie sami, to byśmy się raczej do związku musieli przyzwyczaić.

Sluszna uwaga

Tylko ciapy są samotne :D

Lepiej byc samotnym niz sponsorem

Dobre pytanie. Niewątpliwie podlega dyskusji. Można i nie można. To kwestia indywidualna. Gdy ktoś poprosił mnie o podanie mojej definicji przyzwyczajenia, odpowiedziałabym, że jest to oswojenie się z kimś lub czymś, akceptacja czegoś lub kogoś nie będąca przeszkodą w osiągnięciu szczęścia. Dla mnie przyzwyczajenie nie jest pojęciem ogólnym. Tolerancja czegoś lub kogoś, jakieś sytuacji może kryć się pod dwoma pseudonimami: przyzwyczajenie i akceptacja. Przykład na męskich skarpetkach, nie potrafiących trafić we właściwe miejsce bez pomocy kobiety. Facet zostawia w różnych miejscach (może to być parapet, fotel, środek pokoju a nawet widziałam na mikrofalówce) swoje niekoniecznie czyste skarpetki. Co może zrobić kobieta, która nie potrafi wyperswadować mu tego zwyczaju z głowy? Zaakceptować: zbierać skarpetki, wrzucać je do kosza na ubrania i prać, jednocześnie robiąc to z wielkim niezadowoleniem. Przyzwyczaić się do tego: zbierać skarpetki, wrzucać je do kosza na ubrania i pomyśleć "Czynność jak każda inna, nie będę próbować go zmieniać, on już tak ma". Prawda jest taka, że niekoniecznie zawsze akceptując coś jest to zgodne z naszymi poglądami. Akceptacja często jest aktem bezsilności, coś po prostu takie jest i my to tolerujemy mimo, że jest to niespójne z naszym podejściem do życia, nie satysfakcjonuje nas w 100%. Więc, samotność można zaakceptować lub się przyzwyczaić. Akceptacja: zgadzasz się na samotność, ale gdybyś miała wybór zrobiłabyś coś innego. Niekoniecznie wtedy potrafisz cieszyć się życiem tak jak mogłabyś się cieszyć mając kogoś dla siebie. Przyzwyczajenie: oswajasz się z samotnością, zaczynasz dostrzegać jej plusy, lubić ją. Żyjesz dla siebie samej, rozwijasz swoje zainteresowania, pasje, robisz tylko to, co lubisz, nie myślisz o nikim innym. Więc, można się przyzwyczaić, ale to zależy od człowieka. Trudno będzie komuś, kto z natury nie jest typem samotnika - taka osoba najczęściej nieświadomie wybierze akceptację samotności. Ja na przykład akceptuję kawę, kiedy jestem gdzieś i ktoś nalega, ale nie jestem do niej przyzwyczajona i wiem, że nigdy nie będę. Są rzeczy, które są ponad nasze możliwości. ;)

Ja jak byłem sam to byłem troszkę sfrustrowany że inni kogoś mają a ja nie ... ale szybko idzie się przyzwyczaić do bycia z kimś :)

google masz dziewczynę?

Dziewczyny nie mam ... ale jestem biseksualny i mam faceta

Google 94 związał się z Ble Ble, przecież to już wszyscy na kafeterii wiedzą. Dwóch prawików mniej.