Miłość czy rozsądek?

Witajcie! takich tematów było już z 500... ale wieczorami gnębi mnie to najmocniej. Co zrobić, życie uczuciowe potrafi być zawiłe. Mężczyzna, którego znam prawie 3 lata, jest dla mnie dobry, bardzo mi w życiu pomaga. Jest trochę kapryśny, ale ja również nie jestem święta. Czuję, że niewiele chemii między nami. Od początku związku jej nie było, jednak Jemu zależało, a ja powiedziałam sobie "Daj sobie szansę." Kolejny mężczyzna, którego znam dużo dłużej, co ciekawe, poznany w internecie, spotkany kilka razy. Chemię czuję większą, on chyba czasem tęskni, pisze do mnie, proponuje spotkanie. Ja działam wymijająco, czuję się nie fair w stosunku do chłopaka. Pytam Was drogie forumowiczki, co byście wybrały? Stabilizacje połączoną z lekką nudą i niewielką chemią między ludźmi... Czy walkę o kogoś, którego nawet uczuć nie jest się pewnym, ale z przekonaniem o jakieś silniejszej chemii? Przepraszam Was, wywody jak gimnazjalistki. A macie przed sobą kobietę ponad 20letnią. Co powinnam uczynić? Najbardziej takie pytania nachodzą mnie o tej porze. :P