miłość to ściema

najpierw "pierwsza największa miłość", a potem kolejna, i kolejna, .... każda miłość jest pierwsza, a raczej nasze złudzenia i chciejstwo .... dlatego uważam za uzasadnione podejście praktyczne, gdzie nie ma tego dreszczyku, ale za to jest stabilność i racjonalne oczekiwania stron wobec siebie

dokładnie.

Większość relacji oparta jest na przemijającym zauroczeniu jednak 10-15% a może mniej spotka w swoim życiu prawdziwą miłość. Odsetek byłby wyższy, gdybyśmy wierzyli w sens poszukiwań i nie brakowalo nam cierpliwości. Jednak priorytetem zawsze jest jak najszybsze ustawienie się i założenie rodziny. Takie życie.

Ten dreszczyk o którym piszesz, to nie miłość tylko zwykła fascynacja, a ona nigdy nie trwa zbyt długo. Miłość to przede wszystkim przywiązanie, obopólne porozumienie, szacunek, zaufanie, wierność, kompromis, itp, itd... a że to wszystko jest dosyć nudne, to ludzie szukają wciąż tej niekończącej się fascynacji.

Taka racjonalność w małżeństwie nigdy na dłuższą metę nie uda się. To jest po pewnym czasie męczarnia. Musi być ten dreszczyk emocji. Co z tego, że masz tą stabilność jeśli wykończy cię pustka w środku. Ludzie, którzy potrafią być ze sobą długo, dbają o to uczucie. To nie jest dla głupich ludzi bez wyobraźni. Trzeba umieć podniecać co jakiś czas ten ogień. Kiedy wkrada się rutyna trzeba pomagać temu uczuciu rozpalać się na nowo. To nie jest aż tak trudne. I czasem dobrze jest od tego odpocząć, żeby znów cieszyć się z namiętności. Tak można cały czas. Ale najgorsze co można zrobić to być z kimś z rozsądku. To powoli zabija. Miłość nie jest dla prostych ludzi i nie dla egoistow. Trzeba umieć dać od siebie to wraca. Jak zaskoczysz o co chodzi to potem się kręci. Wystarczy spojrzeć na stare zdjęcie. Kiedy było wam cudownie. Jak masz rozum to za chwilę poczujesz to ciepło mimo, że minęło wiele lat. Trzeba pielęgnować wspomnienia bo od tego wszystko się zaczęło. Kochaj jeśli ktoś oddaje ci siebie. Bo można bardzo żałować że się straciło. Czasem do końca życia.