Brak seksu. Czy powinienem się rozwieść?

Ja też mam tak, jak żona autora. Mąż atrakcyjny, w życiu niczego nie brakuje, ale libido nie ma. Dlaczego? Po całym dniu w domu, w pieluchach jestem zmęczona i znudzona. Serio. Atmosfera domowa mnie nie podnieca. Sprawa zmienia się diametralnie, gdy uda nam się zostawić synka na noc u dziadków i wreszcie możemy zrobić coś CIEKAWEGO - wyjść do kina, teatru, czy chociaż na basen. Coś, co pozytywnie nakręci mnie do życia w ogóle. Może jestem dziwna, ale nosząc, bawiąc i karmiąc dziecko nie myślę o seksie :P

prawdziwa miłość to zadna harówka

Ja tez taka byłam po urodzeniu dziecka. Libido -20 i tak przez 3lata. Ciągłe płacze,marudzenia,wstawanie w nocy,kolki,pieluchy skutecznie odsunely mnie od igraszek. Łóżko kojarzyło się tylko że snem. Im dziecko było bardziej samodzielne,a ja miałam czas wyspać się,ogarnąć i zadbać tak na 100% o siebie libido zaczęło rosnąć. Obecnie nie ma dnia bym nie myślała o seksie. Dziecko chodzi do przedszkola,ja mam codziennie kilka godzin na swoje sprawy i wiem,że to rutyna i niewyspanie,zszargane nerwy były powodem spadku libido. Może więc warto przeczekać ten trudny czas i pomoc żonie w opiece. I nie mówię tutaj o godzinie,dwóch dziennie ani o sobotnim tatusiowaniu,bo np mi to wcale nie pomagało. Jedynie trochę odespalam....

W moim przypadku to zmiany hormonalne po porodach, depresja spowodowały ze nie miałam ochoty na nic. chciała tylko świętego spokoju. Ginekolog wpisał mi jakieś witamin ki na "te problemy" i pomogło.

Uderz w stół... ;-)

Ja na twoim miejscu rozwiodłabym się. Od iluś tam lat żyję w białym małżeństwie, i gdyby nie dom, dawno bym się rozwiodła. Robiłam oczywiście podchody, ale nic z tego nie wyszlo. Albo nie miał ochoty, albo głowa bolała, albo zmęczony. Nie chciałam się dlużej upokarzać. Zestrony mojego niby-męża nie ma żadnej reakcji już od dawna. Oczywiście przed ślubem to stawał niemal na głowie, żeby mnie zadowolić. Wraz z nocą poślubną jego wigor zmalał do 3%. Oszukał mnie. I to jest najbardziej podłe z jego strony. Nie da się normalnie żyć z bliską osobą nie współżyjąc ze sobą. To wbrew naturze i zdrowemu rozsądkowi.