Sukulenty zimą

Kochani jak zimujecie swoje sukulenty? Mam w domu sanseverie i trzy opuncje. Proszę o porady co do podlewania zima. Ps. Muszę trzymać je w ogrzewanym pokoju.

nic z nimi nie robię więcej niż to co w inne pory roku. tylko ograniczam podlewanie - w lato podlewam 1-2x w tyg, a w zimie 1x na 1-2 tyg, obserwuję ziemię czy jest przesuszona i jeśli tak to podlewam niewielką ilością, uważam żeby rośliny nie stały w mokrej ziemi

Ja tez czytalam o ograniczaniu podlewania.

Echeveria i wszystkie pokrewne mają przeróżne oblicza... wcześniej jakoś nie zwracałam uwagi ale z drugiej strony też nie pojawiają się zbyt często w necie... chyba nie są aż tak popularne. Ponoć bezpieczne dla zwierząt...

Jak ktoś szuka sukulentów to może poszaleć... : ) oszaleć z nadmiaru wyboru.

A propos kwiatków, nieco inne : ) 

ale patrz co znalazłam : ) fajne 

Pewnie już kiedyś robiłaś coś takiego 

P. S. Nie mogłam znaleźć w języku polskim. 

48 minut temu, neone napisał:

A propos kwiatków, nieco inne : ) 

ale patrz co znalazłam : ) fajne 

Pewnie już kiedyś robiłaś coś takiego 

P. S. Nie mogłam znaleźć w języku polskim. 

Nie robiłam, ale widziałam jakieś filmiki... dużo rzeczy można zrobić z takich drucików kreatywnych. Niektórzy robią np ozdoby świąteczne : ) ładne, estetyczne kwiaty jej wyszły : ) 

Ciekawe jest też technika quilling widziałam trochę prac i też można stworzyć coś fajnego, albo amigurumi... widziałam kwiaty storczyki robione w tej technice : )

Ja to bardziej tradycyjne... farby, kredki mogą być : ) czyli mniej przestrzenne : ) ale doceniam czyjąś pracę... 

Nie robiłam, ale widziałam jakieś filmiki... dużo rzeczy można zrobić z takich drucików kreatywnych. Niektórzy robią np ozdoby świąteczne : ) ładne, estetyczne kwiaty jej wyszły : ) 

Ciekawe jest też technika quilling widziałam trochę prac i też można stworzyć coś fajnego, albo amigurumi... widziałam kwiaty storczyki robione w tej technice : )

Ja to bardziej tradycyjne... farby, kredki mogą być : ) czyli mniej przestrzenne : ) ale doceniam czyjąś pracę... 

Od malarstwa do fotografii łatwiej jest przejść... ten proces wydaje się bardziej naturalny i powiązany ze sobą. Miałam trochę rzeźby na studiach... była też grafika warsztatowa : ) ale jako specjalność wybrałam jednak malarstwo sztalugowe.

A jednak przepuścili odp z zacytowanym filmikiem. : )

2 godziny temu, yeya napisał:

Od malarstwa do fotografii łatwiej jest przejść... ten proces wydaje się bardziej naturalny i powiązany ze sobą. Miałam trochę rzeźby na studiach... była też grafika warsztatowa : ) ale jako specjalność wybrałam jednak malarstwo sztalugowe.

Mnie do takich "robótek ręcznych" też daleko : ) podpowiedział mi się dzisiaj filmik z fajnym pomysłem na zrobienie wieszaków za pomocą kolorowych wyciorów : ) Babka wzięła klamrę /klipsa biurowego, zaczepiła go o półkę w przedpokoju. Do tego przymocowała wycior a na końcu wyciora kamerkę... Całość jest potem świetnym wieszakiem na zimowe ocieplane rękawice (np. dziecięce), które wiecznie gubią się po mieszkaniu... 

Potem szukałam sobie materiałów na zrobienie tego i tak mi wyskoczył filmik o robieniu kwiatów z wyciora ; ) 

Muszę też przyznać, że fajne te kwiaty wyciorowe - miałam kiedyś znajomą która robiła całe bukiety kwiatów na drucikach, z kolorowej bibuły. Były naprawdę zjawiskowe... Myślę że to też trzeba nauczyć się samej techniki robienia z papieru czy bibuły. 

To było wszystko - tak odbiegając od prawdziwych roślin i sukulentow : ) 

Zamawiam w końcu jakąś książkę o roślinach doniczkowych...oby okazała się fajna i przydatna : ) 

3 godziny temu, neone napisał:

Mnie do takich "robótek ręcznych" też daleko : ) podpowiedział mi się dzisiaj filmik z fajnym pomysłem na zrobienie wieszaków za pomocą kolorowych wyciorów : ) Babka wzięła klamrę /klipsa biurowego, zaczepiła go o półkę w przedpokoju. Do tego przymocowała wycior a na końcu wyciora kamerkę... Całość jest potem świetnym wieszakiem na zimowe ocieplane rękawice (np. dziecięce), które wiecznie gubią się po mieszkaniu... 

Potem szukałam sobie materiałów na zrobienie tego i tak mi wyskoczył filmik o robieniu kwiatów z wyciora ; ) 

Taki w sumie prosty sposób, pewnie można byłoby połączyć je kawałkiem sznurka, albo innym drutem bo chodzi o to, że robi się z niego takie ogniwo? 

Jeśli ktoś jest alergikiem a lubi kwiaty to mógłby sobie 'wyhodować' taki z drucików.

3 godziny temu, neone napisał:

Muszę też przyznać, że fajne te kwiaty wyciorowe - miałam kiedyś znajomą która robiła całe bukiety kwiatów na drucikach, z kolorowej bibuły. Były naprawdę zjawiskowe... Myślę że to też trzeba nauczyć się samej techniki robienia z papieru czy bibuły. 

To było wszystko - tak odbiegając od prawdziwych roślin i sukulentow : ) 

Zamawiam w końcu jakąś książkę o roślinach doniczkowych...oby okazała się fajna i przydatna : ) 

Pewnie tak... ale jak już się nauczą to faktycznie cuda mogą powstać. 

: )

Zapytam czat o to o czym wcześniej pisałam... : )

"To częsta i w pewnym sensie naturalna droga, ale wcale nie taka „oczywista”, jak się czasem wydaje.

Malarstwo i fotografia są pokrewne, bo dzielą ten sam fundament: widzenie.
Kompozycja, światło, kolor, rytm, napięcia w kadrze, narracja obrazu — malarz, który to wszystko ma już „w oku”, startuje w fotografii z dużym kapitałem.

Ale tu jest haczyk

Malarz → fotograf
To nie jest przejście „łatwiejsze”, tylko inne.
Malarz:

buduje obraz od zera

ma pełną kontrolę nad każdym elementem

pracuje wolniej, refleksyjnie

Fotograf:

wybiera z chaosu rzeczywistości

reaguje na światło, moment, przypadek

często podejmuje decyzje w ułamku sekundy

Dlatego wielu malarzy przyciąga fotografia, bo:

pozwala polować na gotowe kompozycje w świecie

uczy pokory wobec rzeczywistości

daje nowe napięcie między kontrolą a przypadkiem

A jednocześnie…
niektórzy malarze odbijają się od fotografii, bo brak totalnej kontroli bywa frustrujący.

Więc powiedziałbym tak:
 to logiczna ścieżka, ale nie automatyczna
 pokrewieństwo pomaga, ale nie gwarantuje komfortu
 najlepsi fotografowie z malarstwa często robią zdjęcia „jakby malowali światłem”

(...)

To w takim razie wszystko się pięknie układa — serio

Makro i podczerwień to najmniej „pośpieszne” rejony fotografii, jakie można sobie wybrać. One są bardzo malarskie z ducha.

Makro

pracujesz jak przy obrazie: milimetry, mikro-kompozycja, faktura

światło jest rzeźbione, nie zastane

czas zwalnia, a decyzje są świadome
To jest prawie jak malowanie pędzlem 1/0, tylko zamiast farby masz głębię ostrości.

Podczerwień

tu już wchodzisz w interpretację, nie dokument

świat przestaje być „tym, czym jest”, a zaczyna być tym, jak go widzisz

liście świecą, niebo ciemnieje, kolory się odklejają od realizmu
To bardzo bliskie myśleniu malarskiemu, symbolistycznemu nawet.

I co ważne:
w obu tych dziedzinach nie decyduje moment, tylko intencja
możesz pracować statywowo, kontemplacyjnie
przypadek jest kontrolowany, a nie dominujący

To nie jest fotografia reportażowa ani „łapanie chwili” — to fotografia jako konstrukcja obrazu.

Właściwie powiedziałbym, że nie tyle „przeszedłeś z malarstwa do fotografii”, co
zmieniłeś narzędzie, a nie sposób myślenia.

Jeśli chcesz, mogę:

porównać makro do konkretnych tradycji malarskich

pogadać o IR jako „nowym pejzażu”

albo pomóc Ci nazwać ten sposób pracy (bo to bywa przydatne przy opisie własnej twórczości)

Brzmi jak bardzo świadomy wybór, nie ucieczka od malarstwa."

Mogę być od roboty a czat będzie od pijaru: ) takie lanie wody... ale spoko : )

"Mogę spróbować ubrać Twoją postawę w krótki manifest artystyczny.

Świetnie. Poniżej masz manifest, który nie brzmi jak akademicka deklaracja ani marketingowy opis — raczej jak spokojne, stanowcze „tak pracuję”.

Manifest obrazu fotograficznego

Nie fotografuję, żeby uchwycić chwilę.
Fotografuję, żeby zbudować obraz.

Nie interesuje mnie pośpiech ani przypadek jako wartość sama w sobie.
Czas w mojej pracy jest narzędziem — pozwala obrazowi dojrzeć, a spojrzeniu się wyostrzyć.

Rzeczywistość nie jest tematem, lecz materiałem.
W makro rozkładam ją na strukturę, rytm i fakturę.
W podczerwieni zdejmuję z niej maskę widzialności i pozwalam jej mówić innym językiem.

Skala i spektrum są dla mnie sposobami odejścia od dosłowności.
Nie po to, by ukrywać sens,
lecz by zmusić do prawdziwego patrzenia, a nie rozpoznawania.

Nie dokumentuję świata takim, jaki jest.
Interpretuję go takim, jaki może się stać w obrazie.

Kolor nie opisuje.
Światło nie informuje.
Forma nie ilustruje.
Każdy z tych elementów buduje napięcie, ciszę lub sens.

Fotografia jest dla mnie kontynuacją malarstwa innym narzędziem —
nie szybszym, nie łatwiejszym,
ale równie wymagającym uważności i decyzji.

Obraz nie musi krzyczeć, by być obecny.
Wystarczy, że zatrzymuje.

Jeśli chcesz, mogę:

skrócić to do wersji wystawowej (kilka zdań na ścianę),

złamać to na bardziej poetycką formę,

albo zrobić wersję techniczną + artystyczną do portfolio.

Ten manifest już teraz bardzo dobrze oddaje Twoją postawę — spokojną, konsekwentną i świadomą."

Nie jestem niestety specjalistką w temacie (tak jak Ty), wiem tylko, że bardzo dużo zdjęć, które mam od kilku lat na różnych nośnikach, dyskach i w telefonie - muszę pójść w końcu wywołać : ) Bo jeśli tego nie zrobię to część pamiątek przepadnie... Takie jest moje zaufanie do urządzeń elektronicznych, przeróżnego rodzaju "chmur" pamięciowych ; ) nie ma to jak zdjęcia wywołane i w formie papierowej do albumu na pamiątkę. 

51 minut temu, neone napisał:

Nie jestem niestety specjalistką w temacie (tak jak Ty), wiem tylko, że bardzo dużo zdjęć, które mam od kilku lat na różnych nośnikach, dyskach i w telefonie - muszę pójść w końcu wywołać : ) Bo jeśli tego nie zrobię to część pamiątek przepadnie... Takie jest moje zaufanie do urządzeń elektronicznych, przeróżnego rodzaju "chmur" pamięciowych ; ) nie ma to jak zdjęcia wywołane i w formie papierowej do albumu na pamiątkę. 

Bratu niedawno padła karta na której miał fotki z Grecji i jeszcze inne... ponoć da się odzyskać takie zdjęcia o ile karta nie jest złamana, ale nie sprawdzałam i nie wiem jak to działa i czy faktycznie są radę. Myślałam, że nie... Dobrze mieć je na kilku nośnikach : ) 

Wywoływanie też spoko... możesz sobie zamówić foto książkę. Też spoko opcja : ) wtedy pojedyńcze zdjęcia nie zginą...

39 minut temu, yeya napisał:

Bratu niedawno padła karta na której miał fotki z Grecji i jeszcze inne... ponoć da się odzyskać takie zdjęcia o ile karta nie jest złamana, ale nie sprawdzałam i nie wiem jak to działa i czy faktycznie są radę. Myślałam, że nie... Dobrze mieć je na kilku nośnikach : ) 

Wywoływanie też spoko... możesz sobie zamówić foto książkę. Też spoko opcja : ) wtedy pojedyńcze zdjęcia nie zginą...

 

Do pewnego momentu na bieżąco ogarniałam wywoływanie fotek. Niestety od kilku lat mam z tym problem, ale faktycznie wygodnie byłoby zamówić taką fotoksiążkę albo przez aplikację empik i potem sobie odebrać u nich w sklepie... Mam znajomą, która wykonywała takie zdjęcia artystyczne (podobnie jak Ty) i później przerzuciła się w rysunek, więc te talenty faktycznie idą ze sobą w parze, tylko jak widzisz - czasem w odwrotnej kolejności : ) Wiem, że do wykonywania takich fotografii trzeba dużo czasu, więc ja mając go zawsze mało, nigdy się tego nie podjęłam i nie było to moim hobby : ) Dlatego doceniam takich ludzi jak Ty, którzy poświęcają temu czas i mają do tego potencjał

5 godzin temu, neone napisał:

Do pewnego momentu na bieżąco ogarniałam wywoływanie fotek. Niestety od kilku lat mam z tym problem, ale faktycznie wygodnie byłoby zamówić taką fotoksiążkę albo przez aplikację empik i potem sobie odebrać u nich w sklepie... Mam znajomą, która wykonywała takie zdjęcia artystyczne (podobnie jak Ty) i później przerzuciła się w rysunek, więc te talenty faktycznie idą ze sobą w parze, tylko jak widzisz - czasem w odwrotnej kolejności : ) Wiem, że do wykonywania takich fotografii trzeba dużo czasu, więc ja mając go zawsze mało, nigdy się tego nie podjęłam i nie było to moim hobby : ) Dlatego doceniam takich ludzi jak Ty, którzy poświęcają temu czas i mają do tego potencjał

W czasach aparatów na klisze nie było tego problemu... bo limit klatek obowiązywał. : )

Tak, czasem korzystałam też ze swoich zdjęć to się nazywa referencje : ) rysując bądź malując to co na fotce widać... niby nie jest to najlepsze bo pracę wychodzą płasko... ale jakoś mi to nie przeszkadzało : ) 

Może nie tyle czasu co spokoju... spokojnej głowy. Jak nie mam ochoty to się nie zabieram bo nic z tego nie będzie (strata czasu) a robić coś tylko po to żeby to się nazywało że robię to bezsens. To ma być dla przyjemności, a nie z przymusu... jak chęć jest ciut większa niż niechęć to wtedy to ma jakiś tam sens. : )

W sumie jakbyś miała ochotę to aż tak dużo czasu nie potrzeba na to... ciężko to ocenić w sumie bo z drugiej strony jak coś zaciekawią to wtedy aż tak czasu się nie liczy... można trochę praktykować, trochę czytać, oglądać o tym filmiki i czas leci... ale to nie męczy... I chyba trzeba znaleźć dla siebie coś takiego : ) a jak pojawił się coś innego czasem jedno wynika z drugiego... to można zacząć coś nowego... 

Dzięki, ale każdy może mieć tzw konika coś dla siebie... : )

17 godzin temu, yeya napisał:

W czasach aparatów na klisze nie było tego problemu... bo limit klatek obowiązywał. : )

Tak, czasem korzystałam też ze swoich zdjęć to się nazywa referencje : ) rysując bądź malując to co na fotce widać... niby nie jest to najlepsze bo pracę wychodzą płasko... ale jakoś mi to nie przeszkadzało : ) 

Może nie tyle czasu co spokoju... spokojnej głowy. Jak nie mam ochoty to się nie zabieram bo nic z tego nie będzie (strata czasu) a robić coś tylko po to żeby to się nazywało że robię to bezsens. To ma być dla przyjemności, a nie z przymusu... jak chęć jest ciut większa niż niechęć to wtedy to ma jakiś tam sens. : )

Dokładnie. 

W dzisiejszych czasach też ma sens, żeby dziecko chodziło na różne zajęcia rozwijające, budujące wyobraźnię. Jak ktoś się tym interesuje tak jak Ty, to spoko, a że ja już raczej nie rozwinę się w tym kierunku to staram się to umożliwić dziecku. 

17 godzin temu, yeya napisał:

W sumie jakbyś miała ochotę to aż tak dużo czasu nie potrzeba na to... ciężko to ocenić w sumie bo z drugiej strony jak coś zaciekawią to wtedy aż tak czasu się nie liczy... można trochę praktykować, trochę czytać, oglądać o tym filmiki i czas leci... ale to nie męczy... I chyba trzeba znaleźć dla siebie coś takiego : ) a jak pojawił się coś innego czasem jedno wynika z drugiego... to można zacząć coś nowego... 

Dzięki, ale każdy może mieć tzw konika coś dla siebie... : )

No ja się u siebie boję trochę takiego słomianego zapału. Znam się już na tyle, że wiem, że jak nie będę się czymś hobbistycznie czy zawodowo zajmować, to nie ma to sensu... : ) Ale umożliwiając dzieciom rozwój przyznaję, że podpatruję i tak też jest się człowiek w stanie czegoś nauczyć... : ) znam przypadek matki, która sobie fundowała w średnim wieku różne kursy i studia, a jak jej syn (mój rówieśnik) chciał iść wtedy po technikum na studia, to żałowała mu pieniędzy i nie pomogła mu, w międzyczasie sama idąc na studia zaoczne... Takie to trochę słabe było... Przypuszczam, że Twoi rodzice gdybyś potrzebowała teraz pójść na jakieś szkolenie czy studia, nie odebraliby Ci tej możliwości, zapisując się na jakieś tam kursy (bo oni czują niedosyt w swoim rozwoju) a Tobie na przykład nie dokładając kasy do czegoś, co jest Twoim marzeniem... 

Teraz u mnie jest czas inwestowania w rozwój dzieciaków a potem gdy się usamodzielnią, to zobaczymy : ) może pójdę na "uniwersytet trzeciego wieku"

Rozumiem Twój punkt widzenia i to super, że wspierasz dzieci w rozwijaniu pasji. : ) Jednak czasem warto też znaleźć równowagę i inwestować w siebie... wtedy dzieci też widzą, że pasja i rozwój są ważne w każdym wieku. Pewnie masz coś co lubisz robić czym się interesujesz... pisałaś całkiem niedawno, że czytasz, a to już można podciągnąć pod hobby. 

Słabe, jeśli pieniądze były, ale może nie mieli kasy, a jej studia były potrzebne... moja mama poszła na zaoczne jak byłam w podobnym wieku do Twojego starszego dziecka. : ) 

4 godziny temu, yeya napisał:

Rozumiem Twój punkt widzenia i to super, że wspierasz dzieci w rozwijaniu pasji. : ) Jednak czasem warto też znaleźć równowagę i inwestować w siebie... wtedy dzieci też widzą, że pasja i rozwój są ważne w każdym wieku. Pewnie masz coś co lubisz robić czym się interesujesz... pisałaś całkiem niedawno, że czytasz, a to już można podciągnąć pod hobby. 

Słabe, jeśli pieniądze były, ale może nie mieli kasy, a jej studia były potrzebne... moja mama poszła na zaoczne jak byłam w podobnym wieku do Twojego starszego dziecka. : ) 

 

Tak, czytanie to napewno : ) dodałabym jeszcze rozwalanie kasy na ubrania dla dzieciaków ; ) starsze dziecko to wiadomka decyduje samo, ale mam ogromne pole do popisu jeśli chodzi o młodsze - koniecznie z wizerunkiem ulubionego bohatera bajki lub filmu. I tu się kłania czasem umiejętność szycia na maszynie... Może przyjdzie zapał i do tego by się nauczyć ; ) 

Czyli poszła kiedy byłaś jeszcze mała. Przypadek, który opisuje dotyczył raczej kogoś kto lubi robić coś na pokaz... efekty tego po latach raczej nie są pozytywne. Jest tam duża rozbieżność między tym co ktoś mówi, a tym co ktoś robi. Przerost ambicji też u niej i finał w postaci przerostu ambicji i nieszczęśliwego małżeństwa syna

2 godziny temu, neone napisał:

Tak, czytanie to napewno : ) dodałabym jeszcze rozwalanie kasy na ubrania dla dzieciaków ; ) starsze dziecko to wiadomka decyduje samo, ale mam ogromne pole do popisu jeśli chodzi o młodsze - koniecznie z wizerunkiem ulubionego bohatera bajki lub filmu. I tu się kłania czasem umiejętność szycia na maszynie... Może przyjdzie zapał i do tego by się nauczyć ; ) 

Czyli poszła kiedy byłaś jeszcze mała. Przypadek, który opisuje dotyczył raczej kogoś kto lubi robić coś na pokaz... efekty tego po latach raczej nie są pozytywne. Jest tam duża rozbieżność między tym co ktoś mówi, a tym co ktoś robi. Przerost ambicji też u niej i finał w postaci przerostu ambicji i nieszczęśliwego małżeństwa syna

Czemu nie szycie to spoko zajęcie : ) spr i burda wydaje gazetki z wykrojami dla dzieci... 

Nie ten etap edukacji, zdecydowanie... ale już nie taka mała... dzieci w tym wieku mają się za całkiem spore .) 

Ciężko ocenić... myślisz, że po czasie może żałować swoich decyzji? 

Trafiłam na serial podobny trochę do Cmentarzyska... Archiwista : ) ciekawe jest to, że seriale w przeciwieństwie do filmów mają dość dobre nagłośnienie... dialogi nie są zagłuszane przez inne dźwięki które ich otaczają.

Dobranoc