moj brak kultury

wspólczuje......

wspólczuje......

No i doczekałam się krytyki. Po prostu sądzę,że autorka topiku nie do końca była szczera z nami.chłopak pewnie nie taki znowu grubianin jak piszecie,a po prostu oczekiwał od niej innej postawy -i to jest do wyjaśnienia między nimi. Jeszcze nie raz w okresie narzeczeńskim dojdzie do różnych spięć .Ważne,żeby je analizować i jakoś dopasowywać się do siebie.A swoją drogą miłe dziewczyny jeśli jesteście takie harde to czemu u licha tyle topików o problemach z facetami?

Juz jestem. Nie dzwonil, dostalam od niego smsa, ze przeprasza, kocha mnie i teskni. Ze zaluje i ze wie ze zle postapil a tu cytuje \"ale przeciez do wybaczenia\". Jestem zdania ze duzo rzeczy mozna wybaczyc, ja generalnie szybko zapominam o przykrosciach ktore mi ktos sprawil (co zapewne jest moim bledem, no ale coz, taka jestem. Moze pora to zmienic). Zaproponowalam spotkanie (zapewne odezwa sie slowa krytyki), bylam przekonana ze powtorza sie slowa napisane w smsie ale nie. Byl wyraznie zly a ja nadzwyczaj spokojna powiedzialam ze powinnismy o tym porozmawiac. Ten stwierdzil ze nie wie o czym mamy rozmawiac i pyta sie gdzie mnie zawiesc bo musi jeszcze zatankowac paliwo. I co ja mialam zrobic? On nie widzi w tym zadnej swojej winy. Jakby zaprzeczyl temu co napisal w smsie! On ponownie wyjechal z tekstem o moim braku kultury. A ja mu na to ze przeprosze jego ojca i kuzynke za swoje zachowanie, po czym on stwierdzil ze zrobie tylko cyrk i zaprezentuje zupelny brak wychowania. Przy okazji oddal mi moje rzeczy ktore zostawilam u niego w domu (o czesc rzeczy sama prosilam ale on przynios wszystko co mial mojego). Na koniec powiedzial mi ze nie tego sie spodziweal po naszym spotkaniu, ja odpowiedzialam mu tymi samymi slowami. I kazde poszlo w swoja strone. Musze sie jeszcze przyznac do jednej rzeczy. Po tym wszystkim jak juz bylam w domu zobaczylam najpierw policje a pozniej pogotowie na trasie wyjazdowej. Spanikowalam ze moze mial wypadek (bo mial dzis jechac ta droga). Nie wytrzymalam i zadzwonilam do niego. Byl w domu. Gdybym tego nie zrobila nie przespalabym tej nocy. Potem on napisal ze juz idzie spac bo jutro rano jedzie i zyczy mi dobrej nocy . Nie odpisalam. Przed chwila dostalam kolejnego smsa z prosba zebym puscila mu sygnal bo on tez sie martwi.

nie puszczaj mu żadnego sygnału puść go w trąbę i to czym prędzej...

od wariata czym prędzęj. Nie licz na to że on się zmieni. Moim zdaniem ma jakieś zaburzenia emocjonalne a Ty stalaś się jego ofiarą na której może się wyżyć. Było by pół sukcesu gdyby od zaczął zdawać sobie sprawę że Cię krzywdzi ale skoro on nie wiedzi w tym swojej winy to ja bym się nie zastanawiał. Nie wyobrażam sobie żebym ja mógł tak potraktować swoją dziewczynę! Jest taki topik na kafe "tylu zajebistych facetów na świecie!! Nie bójcie sie zrywać z draniami!!" poczytaj sobie i nie pozwól się źle traktować. Zasługujesz na szacunek! Powodzenia!

\"do wybaczenia\" wedlug niego ta sytuacja jest do wybaczenia! NIGDY W ZYCIU!!!! Co za bezczelny typ! Za kogo on sie uwaza? To jemu brak kultury a nie Tobie! Dziewczyno, nie pozwol sie tak traktowac!

ale czlowiek czlowiekowie potrafi banie zryc:o

w to coraz głębiej :o chyba że on by chciał z Tobą iść do psychologa, chociaż w to wątpię

Chryste, ale idiotka ze mnie! Zadzwonil dzis do mnie, rozmawialismy prawie godzine, wyjasnialismy wszystko od poczatku do konca, pelna analiza zawiazku. Ryczelismy w sluchawki oboje. Powiedzialam zeby przyszedl dzis do mnie to porozmawaiamy w cztery oczy. Moi rodzice nic nie wiedzieli o przedwczorajszej akcji wiec przyszedl jakby nigdy nic. Przyniosl dla mnie raffaello w ramach przeprosin i niby bylo wszystko ok ale ja czulam sie dziwnie. Czulam ze patrze na niego inaczej, ze jest dla mnie jakis obcy. Chcialam to jakos powiedziec i sama bylam w szoku gdy uslyszalam wlasne slowa. \"Chyba Cie nie kocham\", tak wlasnie powiedzialam. On stwierdzil ze w takim razie nie mamy o czym rozmawiac i sprawa jest ostatecznie zakonczona. Powiedzial zebym oddala mu pierscionek zareczynowy, ale temat sie zmienil i pierscionek zostal w koncu u mnie. Wyszedl. A ja zadzwonilam i tlumaczylam mu o co mi tak naprawde chodzilo. Juz sama nie wiem czego zaluje. Czy tego ze w ogole doszlo do spotkania, czy tego ze powiedzialam ze chyba go nie kocham, czy tego ze zadzwonilam i przepraszalam za te slowa. Chyba zwariuje!

ja na Twoim miejscu żałowałabym, że zadzwoniłam i przepraszałam za te słowa

ale ja go chyba jednak kocham

kochasz go bo miłość jest ślepa.Rozumiem ze jest Ci ciężko tak nagle wszystko przekreslic, na pewno liczysz w duchu że on sie zmieni ale na swiecie sa miliony takich kobiet- żony tyranów ktore zaciskaja zeby i znosza to co robi mezulek bo ich kochaja.Chcesz być kolejna ofiara.To co napisalam byc moze jest zbyt dramatyczne ale wydaje mi sie ze ten chlop nie jest normalny i dobrze ci radze zakoncz to poki nie jest za pozno.wiem ze boli...

milosc miloscia,ale jaki facet, ktory kocha swoja kobiete prosi o zwrot pierscionka zareczynowego??? nie wiem, nie mi to oceniac..... sprawa w Waszych rekach, powodzenia

po 10 latach malzenstwa rozstalam sie z identycznym palantem. jego ponizanie mnie na kazdym kroku zabilo cala milosc. dzieci cierpia. olej drania!!! wiem, ze nie latwo, jak sie kocha...

rozmawialismy o tym. Oczywiscie obiecywal ze sie zmieni. Prosil o ostatnia szanse i moj ja dam. Ale jak tylko zrobi mi jakas jazde nie bedzie zmiluj sie. Predzej pojde sama po pomoc do psychologa niz pozwole mu dalej mnie tak traktowac. I on to doskonale wie! Niech sie pilnuje! A kwestia slubu przeszla na blizej nieokreslony termin!

dasz rade, ja to bym tam przy ludziach wybuchla!!!! to juz mi spac nie wolno???????????????????????????? to mam sie rzadzic u kuzynki i nawet jebane koreczki robic pod dyktando??? a co to???? gospodyni domu jestes???????????? dobrze, ze go rzucilas.

wlasnie dzwonil, zaraz do mnie przyjedzie. Spytam go o ten pierscionek, co dokladnie mial na mysli. Przypuszczam ze byl wkurzony i dlatego tak powiedzial. Ale to juz nie wazna, tak jak napisalam wczesniej. Nasze relacje nie beda juz takie glebokie, bede go bacznie obserwowac i trzymac na dystans. Zobaczymy co z tego wyniknie. Jak sie nie sprawdzi nie bede niczego zalowac!

eee. Jeszcze go nie rzucilam:o Przeprowadzilismy szczegolowa rozmowe, nie chce mi sie opisywac dokladnie. A sprawa kuzynki i tych durnych koreczkow tez jest wyjasniona. W kazdym razie sytuacja poki co jest jasna.

bywalo roznie. Ale teraz wiem czego chce! I nie dam sie podporzadkowac! Absolutnie!

i tak z niego debil, a mialas być silna i miałaś do niego nie wracać.

Diziewczyna sama musi wiedziec czego chce i sama musi zobaczyc to, co jest sluszne lub nie, wiec jakiekolwiek sugerowanie jej zerwania z \"delikwentem\" sa niepotrzebne.To ma byc jej decyzja...

Musisz mu jasno oświadczyć, że nie może Tobą rządzić. Miłość jest ślepa. Ja dałam się zwieśc słowom mojego męża, że mnie kocha, szanuje i że zrobi dla mnie wszystko. Wydawało mi się, że jesteśmy partnerami. Ale teraz otwierają mi się oczy i widzę jak on mną manipuluje. Nie wiem czy robi to nieświadomie i ma dobre intencje czy robi to z premedytacją. Prawie codziennie powtarza mi, że mnie kocha i że zawsze będzie mnie kochał. Tylko, że słowa to jedno, a czyny to drugie. Dla mnie bardziej liczy się to drugie. Małżeństwo ma być takie, że mąż zawsze stanie w obronie żony i na odwrót, nawet gdyby ta druga połówka nie miała racji. A wątpliwości należy załatwiać na osobności. Nie powinien urządzać przy tej kolacji takich cyrków. Mógł powiedzieć ci to potem na spokojnie. Też znam te krzyki w samochodzie. Parę razy oberwałam, bo za bardzo się zdenerwował. Bardziej liczy się jego babcia niż ja. Znam ten typ. On nigdy nie jest winny. Najpierw przeprosi, błaga o przebaczenie, a jak wybaczę to mówi, że to i tak była moja wina, ale nie będziemy już do tego wracać. Nie chcę Cię tu straszyć. Ale już na samym początku powinien wiedzieć, że nie może się tak zachowywać, bo Cię straci. Nie daj mu się podporządkować i manipulować sobą. A miłość naprawdę oślepia. Ja przed ślubem też chciałam zerwać, ale z płaczem mówił, że jestem wspaniała i zawsze będzie mnie kochać itd. Więc wracałam, bo uważałam, że onjest taki wspaniałomyślny, kocha mnie pomimo mego "złego" zachowania. Nie daj się dziewczyno. Ja zaczęłam walkę, ale teraz jest znacznie trudniej niż na początku. Mas rację Wasze relacje już nie będą takie jak kiedyś. Z mojej strony jest już jakiś mur i nie ma tego bezgranicznego zaufania jakie było na początku i jakie powinno być cały czas w związju. Bo dla mnie zaufanie to podstawa. NIE DAJ SIĘ!

Nie wiem czy postepuje slusznie, moze powinnam zakonczyc to juz teraz i niepotrzebnie dawalam nam druga szanse. Juz pisalam wczesniej ze on doskonale wie na czym stoi i ze moja decyzja jest ostateczna i nieodwracalna. Jeszcze jeden taki numer a wiecej mnie nie zobaczy! O malzenstwie nawet nie chce myslec! Cos we mnie peklo, mozliwe ze to pod wplywem komentarzy ktore tu przeczytalam. Jestem w trakcie lektury \"tylu zajebistych facetów na świecie!! Nie bójcie sie zrywać z draniami\". Mi sie do slubu nie spieszy! Pelna kontrola!

Witam, mam nadzieję, ze jakoś powoli sobie wszystko układasz. Pamiętaj, nie traktuj go jak najlepszą rzecz na świecie, która C się przydarzyła.

Mojemu też nieraz odbija i widać że czasem oczekuje ode mnie postawy dostosowującej się do otoczenia, pełnej kulturki i nieraz robienia dobrej miny do złej gry nawet jeśli nie mam na to ochoty i chce mi się np. ryczeć z jakiegoś powodu. Nie cierpi jak zrobię mu szopkę (czyt. obciach) przy znajomych jakimiś swoimi humorami. Na szczęście nie odczuwam tego na tyle często żeby to jakoś zdominowało nasz związek i powodowało kłótnie. Owszem, bywały kłótnie na tym tle i jego obrażanie się przez jakieś moje "niekulturalne" zachowanie Przykladowa sytuacja: Ja wściekła o coś dzwonię do niego bo pilnie potrzebuję z nim porozmawiać, tymczasem jego nie ma bo bierze prysznic. Odbiera jego współlokator mówiąc że Kamila nie ma bo bierze prysznic. Na to ja mówię: "Qurwa.." Kumpel: "Coś przekazać?" A ja: "Nie. Nic nic zadzwonie później" Po czym On odzwania wściekły i warczy mi do słuchawki: "Ja ci tu zaraz poQurwuję na mojego kumpla!" Nieraz wybuchały między nami zażarte kłótnie. I obydwoje byliśmy przekonani że to drugie jest winne tymczasem wina leżała po obu stronach. Na szczęście to zdarza się stosunkowo rzadko i nie odczuwam tego jakoś dotkliwie. Ja zawsze żądam abyśmy wszystko sobie wyjaśniali i te wyjaśnienia zawsze wszystkiego do końca bardzo mi pomagają sobie wszystko poukładać w głowie, przeanalizować pogodzić się i się uspokoić i zapomnieć.

No własnie najpierw takie małe numerki a potem bedziesz miala cala rodzine przeciwko spobie. Wiem przezyłam to !!! Uciekaj gdzie pieorz rosnie i jeszcze jedno . On powinien za Toba stac w obronie a nie o głupie koreczki sie kłocic!! Wspołczuje ci faceta

Olej go jak nie chcesz mieć SPIERDOLONEGO życia ! Uwierz mi !!! A on niech się hajta z tą kuzynką !

Nie chce cię straszyć ale ja bym komuś takiemu nie dawała szansy. Jego zachowanie przypomina mi zachowanie mojego ojca który zmienił życie mojej mamy i moje w koszmar. Wiem ze to się zaczyna niewinnie ale jak zostaniecie już małżeństwem to już nie będzie zachowywał pozorów. Nawet teraz nie uważasz że robienie awantury z powodu drzemki w samochodzie jest niedorzeczne? Później będzie jeszcze gorzej: kompletny brak szacunku, chodzenie na palcach aby go przypadkiem nie zdenerwować, awantura o niewypraną koszulę itp. Na twoim miejscu najbardziej uraziłob6 mnie uznanie twojego płaczu, kiedy było ci naprawdę przykro, za robienie afery. Swiadczy to o kompletnym nie liczeniu się z czyimiś uczuciami i egoizmie.