Choroba parkinsona

Proszę o pomoc w poznaniu i nauczeniu się wszystkiego co związane z ta okrutną chorobą.Mam co prawda kilka książek ale to tylko teoria a ja bede sie musiała zmierzyc z tym problemem w praktyce a co najgorsze chorobę tą ma moja kochana mama a tylko ona mi pozostała bo tatę zabrał mi rak to chyba jakieś fatum.Chcę jej pomóc najlepiej jak potrafie w tym nieszcześciu wiec licze również na wasze wskazówki i pomocne rady

no cóż widzę że nikt chętny do rozmowy się nie zgłasza może zajrze tu później , mam nadzieje ze ktoś mi pomoże

Katzy-wpisz w google choroba parkinsona.Tam znajdziesz najwięcej wiadomości.

dzieki, tak też już robiłam ale chciałam nawiązać kontakt z ludzmi którzy się z tym zetkneli i mogą coś od siebie dodać.Coś jakby grupa wsparcia

moje obie babcie maja parkinsona. Biorą madopar na spowolnienie rozwoju choroby. Najczestsze objawy to: pochylona sylwetka, trząsące sie ręce, stawianie drobnych kroków, kłopoty z pamięcią. Ale nie łam sie to nie alzheimer!!!

bardzo ciekawa wypowiedź :O ! :O

z tego co wiem, mezczyzni czesciej maja tę,. ktorej objawem jest drzenie raik. Moja mama ma odmiane, ktora powoduje sztywnienie, cos podobnego , jak mial Papiez. Niewyrazna,. cicha mowa, twarz bez usmiechu ( miesnie nie tak dzialaja), pisanie coraz mniejszych literek, Potem dolaczaja sie do tego klpopty z odkaszlnieciem, wyproznianiem ( to wszytko z powodu zanikania miesni). Podstwa to rehabilitacja . Nie mozna dopuscic do przykurczow. Sa specjalne zestawy cwiczen. do mamy przychodzi trehabilitantka, poniewaz mama od lat nie chodzi. Sa momenty,ze mowa jest lepsza. Trzeba , jak i wszytkich ludzi w starszym wieku) dobrze nawadniac. Mamie sluzy tez malutkie piwko, dla rozluznienia miesni. Tez bierze madopar, ale szczatkowo, bo czy bierze czy nie, nie ma znaczenia, Najlepsze sa masaze, gimnastyka, aktywnosc w miare sil i mozliwosci W wiekszych miastach istnieja stowarzyszenia chorych na Parkinsona. Lzej chorzy chodza na gimnastyke. Jak chcesz jeszcze cos wiedziec,pytaj. Pozdrawiam

mieszkam w wawie, wiem że jest tu jakieś stowarzyszenie chorych na parkinsona ale adresu nie znam. Moja mama jest jeszcze sprawna, pracuje i jedyne objawy to trzesienie się reki i nogi najczesciej kiedy siedzi bez zajecia. Moim problemem jest to ze niewiem w jaki sposób z nią o tym rozmawiac niewiem jak mam sie zachowywac byc troskliwym i opiekunczym czy twardym i narzucającym swoja wole, dodam ze moja mama jest podatna na moje sugestie wiec tym bardziej musze byc kompetentna w tym wszystkim.

sama poszla do takiego stowarzyszenia, tam sie wiele dowie. Traktuj ja normalnie, bron Boze nie wyreczaj we wszystkich czynnosciach, ale wykaz zrozumienie, jesli cos stlucze, jesli sie nie usmiecha, mowi i pisze niewyraznie. Jesli zle mowi, niech nie unika mowienia. Acha , jeszce przy parkinsonie czesta jest depresja. Mam musi sie jak najwiecej ruszac!! Musi miec duzo zajęc. To spowalnia chorobę. Leki wlasciwie bardzo malo daja w porównaniu z cwiczeniami. Najlepiej,zeby chodzila na gimnastyke dla parkinsonistow. Sprzwdz czy nie ma osteoporozy, bo mozesie przewracac i lamac kosci.

nie nie ma osteoporozy, robiła badania jakies 1,5 roku temu i wogole cala sie przebadala u różnych specjalistow jak szukala przyczyny swoich dolegliwosci. Dwa lata żaden lekarz nie potrafil postawic diagnozy, dopiero w zeszłym roku w szpitalu przy banacha w wawie młody lekarz ją oświecił i sam byl zdziwiony ze nikt wczesniej sie nie zorientowal. A jesli chodzi o ćwiczenia to moż dobrze by było zeby chodzila gdzies wspolnie z innymi cwiczyc , to by ja bardziej mobilizowalo i dodatkowo miala by jakies zajęcie poza praca bo w domu to niewiem czy bedzie systematyczna no i czy prawidlowo wykonywała by ćwiczenia, nie mieszkam z nia wiec nie moglabym jej dopilnowac. Tylko musze zdobyc adres

bo leki na parkisona otepiaja, lepiej ich nie brac. Szczesliwie choroba nie niszczy sprawnosci umyslowej, ale niestety odbiera pewnosc siebie,z racji tych wszytkich klopotow z miesniami. Mojej mamie tez dlugo nie wykrywano parkinsona, a choruje przeszlo 20 lat, ludzie sie dziwili,ze cicho mowi i sie przestala usmiechac, ze moze obrazona - to ja dolowalo, zamykala sie w sobie.Potem z kolei wsyc\dzila sei rzyznac, ze ma parkis\nsona -a to bląd , bo by ludzie moglo rozumiec jej zachowanie.

Moja mama własnie tez się krępuje nie chce sie nikomu przyznac do tego na co choruje, wiem tylko ja i moj mazmusze ja namowic zeby powiedziala swojemu mezowi w koncu mieszka znim pod jednym dachem i musi to byc dla niej krepujace krycie sie przed nim. To napewno ja stresuje a nie moze sie denerwowac. Jeszcze sobie pomyslalam ze czesty kontakt z moja corka a jej jedyna wnuczka pomaga bo moja niunia ma 6 lat jest rezolutna i zywiolowa wiec babcia tez chce czy nie ma troche przy niej ruchu, poza tym to jej oczko w glowie:) jest jeszcze jedna sprawa. W sierpniu mamy wesele w rodzinie i mama troche sie wycofuje z pomysłu uczestnictwa w przyjeciu, niewiem czy ja zachecac w tego rodzaju uroczystosci? Dodam że nikt w rodzinie nie wie o chorobie. Boje sie ze bedzie w stresie i to zle wplynie na jej zdrowie a z drugiej strony nie powinna sie zamykac przed ludzmi a zwlaszcza przed rodzina

przemoc i powiedzec rodzinie o chorobie, przeciez to zadna hanba, tylu ludzi to ma lacznie z naszym Papiezem. Moja mama tez sie wstydzila przyznac mezowi,a on sie denerwowal,ze ona na zlosc mu cicho mówi i niewyraznie - bez sensu. Stres bardzo wplywa na pogorszenie stanu ( chcocby chwilowe. Ta choroba i tak postepuje,wiec sie ludzie i tak dowiedza, a im predzej,t ym bardziej beda dla niej wyrozumiali. Parkinson kojarzy sie ze staroscia i moze dlatego mame to krepuje. Ale ta choroba nie wynika ze starosci przeciez. Mama powinna isc na wesele, poki ma sily i jest w nienajgorszej formie, bo niestety bedzie coraz giorzej, chyba,ze wymysla jakis lek. Ale to nie postepuje szybko i aktywnoscia mozna wiele zdzialac. Koniecznie skontaktuj ja ze stowarzyszeniem - na pewno jej sie to przyda, zobaczy,ze sa tam fajni, aktywni ludzie, któzy walcza o to,zeby jak najdluzej byc sprawnymi i naprawde maja efekty.

tutaj napewno dowiesz się czegoś więcej o chorobie Parkinsona i nie tylko choroba Parkinsona

tutaj dowiesz sie czegoś więcej o chorobie Parkinsona i nie tylko [url=http://speczona.org/choroby/detail.php?id=12]Choroba Parkinsona

katzy jeśli jeszcze czytasz to forum, odezwij się co z twoją mamą, jak się czuje. Poszukuję kontaktu z osobami których bliscy cierpią na chorobę parkinsona, odezwij się. Moja mama choruje od 10 lat.

katzy proszę odezwij się

witam ja mam takie pytanie czy leki na parkinsona sa skuteczne jesli tak to w jakim stopniu? Moja babcia choruje na parkinsona od ok 4 lat ale nie chce brac zadnych leków mowi ze nic nie działają. babcia ma 76 lat i nie wiem czy zmusic ja do leków czy nie?

moja mama choruje od 2 lat prawie nie mówi nie chodzi nie mam już siły

to bardzo szybko poszło pewnie nie chciała cwiczyć

Ostatnio coraz głośniej mówi się o tzw. terapii naltreksonem w niskiej dawce (ang. low dose naltrexone), gdzie stosowane są dawki w okolicach zaledwie 3 – 5 mg na dobę. Przedstawia się sporo dowodów o skuteczności takiego leczenia w przypadku chorób autoimmunologicznych (np. reumatoidalnego zapalenia stawów, colitis ulcerosa, choroby Leśniowskiego-Crohna, stwardnienia rozsianego), a nawet wielu odmian nowotworów (donoszono m.in. o przypadku uzdrowienia nowomeksykańskiego pacjenta z chłoniakiem po półrocznej kuracji naltreksonem). Naltrekson w niewielkich dawkach zdaje się pomagać także w zespole przewlekłego zmęczenia. Terapia naltreksonem w niskiej dawce (ang. Low Dose Naltrexone, LDN) – (silny odwrotny agonista receptorów opioidowych) jest używany w niewielkich dawkach, około 10–krotnie niższych od zalecanych w terapii odwykowej.

Jeżeli Ty lub ktoś z Twoich bliskich cierpi na którąś z poniżej wymienionych chorób przeczytaj uważnie ten wątek, a z całą pewnością pomożesz sobie lub bliskiej Ci osobie. Nie jest to cytat, a moja praca oparta na własnych doświadczeniach. Zamierzałem zamieścić to nieco później mając więcej danych jednak uznałem, że każdego dnia ktoś mógłby sobie pomóc w prosty i dostępny sposób i po prostu zacząć normalnie żyć. Lista chorób jakie skutecznie leczy Adepend (Naltrexon): Autoimmunologiczny zespół niedoczynności wielogruczołowej typu I Choroba Alzheimera Choroba Behceta (zapalenie naczyń układowe) Choroba Leśniewskiego-Crohna Choroba Parkinsona Choroba trzewna (celiakia) Depresja Encefalopatia mialgiczna Fibromialgia Gruczolistość (endometrioza) Łuszczyca Niektóre postacie raka (poniżej opis) Niepłodność Nieswoiste zapalenie jelit zgodne z mysim modelem tej choroby Nosicielstwo wirusa HIV zespól nabytego niedoboru odporności (AIDS) Pemfigoid (autoimmunologiczne choroby pęcherzowe) Przewlekła obturacyjna choroba płuc Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) Sarkoidoza Spektrum zaburzeń autystycznych Stwardnienie pierwotne boczne Stwardnienie rozsiane Stwardnienie zanikowe boczne Toczeń rumieniowaty układowy Twardzina skóry Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne Zaburzenia efektywne dwubiegunowe Zapalenie okrężnicy wrzodziejące Zapalenie rdzenia poprzeczne Zespół bólu wielomięśniowego Zespół chronicznego zmęczenia Zespół CREST Zespół nadwrażliwego jelita Zespół napięcia przedmiesiączkowego Zespół jajników policystycznych Zespół sztywności uogólnionej Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa Ziarniak zgorzelinowy twarzy (ziarniak Wegenera) Do tej listy należy dodać choroby związane z tarczycą, nadnerczami, śledzioną i trzustką.

Opieka nad osoba chorą nie jest wcale łatwa. Trzeba poddawać ją ciągłej rehabilitacji żeby zatrzymać postęp choroby. Ja posłałem swoją mamę na rehabilitację do zakładu opieki i rehabilitacji na Bobrowieckiej 9, mama jest zadowolona a i ja dzięki temu mam chwilę dla siebie.

A dlaczego nie zastosowałes cudownego leku Naltroxone_Adepend w małych dawkach???

ciężka sprawa.

Dlaczego cieżka???

Witajcie,mam nadzieję,że ten wątek nie umrze smiercią naturalną i bedziemy wzajemnie się wspierać. Dwa miesiące temu ostatecznie zdiagnozowano u mnie chorobę Parkinsona-mam 59 lat.Cierpiał na nią mój tato i chyba jego mama też. O leku Adepend nie słyszałam,ale mam 30-go września termin wizyty u neurologa, to spytam.Gościu,który o tym wspominasz,może zaloguj się,żebyśmy mogli normalnie porozmawiać,szczególnie,że piszesz z sensem...

Witam. Znalazlam to forum i chcialam przylaczyc sie do dyskusji. Mam 48 lat i choruje na chorobe parkinsona od 15 lat. Chcialabym poznac ludzi, ktorych takze dotknela ta choroba, aby moc porozmawiac na ten temat. Mam nadzieje, ze znajda sie osoby chetne do romowy. Pozdrawiam serdecznie Ola.

Jeśli jesteście wierzące to skorzystajcie z mszy z modlitwami o uzdrowienie np. O. Daniela na stronie mimj pl Wiele osób zostało uzdrowionych podczas tych mszy z naprawdę ciężkich chorób. Aby być wyleczonym można słuchać mszy przez internet, nie trzeba być tam osobiście.