Mój główny problem!

Wiecznie porównuje siebie do innych, inni mają wspaniałe rodziny, dzieci, super prace a ja zawsze w porównaniu do nich wypadam blado i do mnie dołuje trace przez to chęć do życia. staram się bardzo by osiągnąć w życiu jak nawięcej ale niektórzy poprostu rodzą sie w bogatych rodzinach i mają ułatwiony start a ja musze do wszystkiego dochodzić sama :( Jeszcze do tego ta depresyjna pora roku :(

Podaję łapkę, czuję się jak zero :O

:(

niska samoocena to w dużej mierze wina naszych rodziców, tego, jak nas wychowali.Nie trzeba urodzić się w bogatej rodzinie, aby mieć wysokie poczucie własnj wartości, ważna jest czułość i aprobata, jeśli nie otrzymujemy tego w dzieciństwie, nasze poczucie wartości jest niskie...:-(

Bylam kochana przez rodziców ale to ich nadopiekuńczość zrobiła ze mnie ofiare losu. Nie potrafie sobie poradzić w życiu codziennym, wszystko biore do siebie, ze wszystkiego robie proble, jestem histeryczką :(Do tego te ciagle porównania. Ich nadopiekuńczość nie pozwoliła rozwijać mi sie w kierunku w którym powinnam. Jestem zniesmaczona i zrezygnowana. Nie potrafie ułozyć sobie relacji partnerskich, lokuje uczucie gdzie nie powinnam i odtracam uczucia innych. Nie mam przyjaciół, jestem odludkiem, raczej nielubianym...Ludzie mnie denerwują i ja sama sibie również, chyba powinnam pójść do psychologa :( jestem bardzo wybuchowa i robie awantury praktycznie w byle powodu do tego śmiejac sie potrafie nagle zacząć płakać, jestem żałosna... :o

coś bym z tego do siebie przypasowała :( no i też mam doła w tej chwili

Bylam kochana przez rodziców ale to ich nadopiekuńczość zrobiła ze mnie ofiare losu Zgadza sie. Najlepiej w zyciu radza sobie osoby, ktore od dziecka musialy radzic sobie same, w szkole i w zyciu. Mozna miec wysokie IQ i zero "inteligencji zyciowej"

Dokładnie, ja jestem bardzo bezpośrednia i nie ukrywam, że tej inteligencji niestety mi brakuje. Nie mam wyczucia co jest dobre a co nie. Długo podejmuje decyzje, waham się bardzo...bardzo.. długo aż w kocu sytuacja zmusza mnie to pochopnej decyzji w pospiechu. Jestem tak cipowata, że aż mnie to wnerwia bo w głebi wiem, że wiele rzeczy zrobilabym inaczej gdyby nie przyzwyczajenia. Niby wszystko ok, ale jednak nie tak jak powinno być.

Czyli okazuje się, że źle być wychowaną w zimnej rodzinie, ale w nadopiekuńczej też nie jest dobrze, najlepiej chyba to w takiej pośredniej, zgadzacie się???

do szkoly ;) czesto chodzili nawet za mnie;) usprawiedliwienie miałem jawne;)

> Nie mam przyjaciół, jestem odludkiem, raczej nielubianym...Ludzie mnie denerwują i ja sama sibie również, chyba powinnam pójść do psychologa > jestem bardzo wybuchowa i robie awantury praktycznie w byle powodu do tego śmiejac sie potrafie nagle zacząć płakać, jestem żałosna... Brzmi znajomo. Ja sobie postanowiłem na nowy rok, że wybiorę się do psychologa i mam nadzieję, że to coś zmieni. Czego i Tobie życzę.

A PIEPRZYC TO WSZYSTKO, SRAC NA TO I HEJA DO PRZODU:D CO KURWA Z TEGO ZE TAKA PRZESZLOSC MACIE JAK TO JEST PRZESZLOSC, A TERAZ JAKI CZAS MAMY? TERAZNIEJSZY ZDAJE SIE TAK????????? ALE TAK TO JEST, LUDZIOM SPIESZY SIE DO DOROSLOSCI A POTEM WZDYCHAJA ZA UTRACONYM DZIECINSTWEM, TRACA ZDROWIE BY ZYSKAC PIENIADZE, A POTEM WYDAJA PIENIADZE BY ODZYSKAC ZDROWIE, WSPOMINAJA PRZESZLOSC, MARZA O PRZYSZLOSCI I W TEN SPOSOB UCIEKA IM JEDYNY CZAS JAKI ISTNIEJE - TERAZNIESZY ZYJA TAK JAKBY NIEGDY NIE MIELI UMRZEC I UMIERAJA JAKBY NIGDY NIE ZYLI!!!!! CALA ZYCIOWA FILZOFIA!!!!!!

a ja mam taka depreche ze poczytajcie.... http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=3947919

skad ja to znam :((