Życiowa decyzja

Ja - w Poznaniu (większa wieś), on - w Warszawie. Ja mam dziecko, on nie. Rozwódka-jestem jego pierwszą dziewczyną. On ma dobrą pracę. Ja nie pracuję, mam mieszkanie. U nas kiepsko z pracą On mieszka z rodzicami. Co zrobić mamy? Przenieść się mam do niego, czy on ma być u mnie? Jaką podjąć decyzję? Emocjonalną czy racjonalną?

A która jest która?

nie pytaj nas a zapytaj jego i siebie :)

ja - pod Poznaniem: mam rodzinę, dziecko - kolegów, przedszkole Raz mi nie wyszło. Boję się tak ryzyzkować, przenosząc się do Warszawy. Człowieka nie da się poznać na rankach, dopiero wspólne stałe zamieszkanie pozwala ocenić szanse związku. Jego decyzja o mojej przeprowadzce jest racjonalna: praca moja: emocjonalna

sprzedaj mieszkanie w poznaniu, kupcie mieszanie w warszawie (wezcie kredyt na ta brakujaca kwote), znajdz prace w Warszawie.

Go for it!

nie zalezy Ci na rozwoju osobistym, na niezaleznosci finansowej? powinno, chociazby by zapewnic swojemu dziecku lepszy start. a tam gdzie mieszkasz nic Cie dobrego nie czeka. jesli on sie do Ciebie sprowadzi, to oboje bedziecie klepac biede, a to pierwszy krok do patologii.

kredyt=zobowiązanie na kolejne lata. Poza tym kredytem płaci się wielokrotnie więcej

po przeprowadzzce będę całkowicie zalezna pod niego. Nie mam dyplomów, szanse na znalezienie ambitnej pracy mam raczej małe. Na miejscu jestem zalezna od rodziców, tam będę zależna od niego.

ale w Warszawie masz jakiekowiek szanse. u siebie - raczej nikle.

jak nie chcesz kredytu, to wynajmij komus swoje mieszkanie, i to co bedziesz miala z wynajmu mozesz dolozyc do mieszkania wynajmowanego w Warszawie.

jestem raczej nieśmiała...nie znam tam nikogo, tu mogę liczyć na przyjaciół. On planuje trójkę dzieci ze mną - będę kurą domową w Warszawie.

znajdz prace i przedszkole w warszawie. sprzedaj mieszkanie w poznaniu i kup kawalerke w warszawie. sprobojcie byc razem, ale jeszcze bez zamieszkania. sprawdzaj, czy to jest to. nic nie stracisz.

A kobiety tak samo uważają? :)

A u siebie jak niby przyjaciele Ci pomagaja? Co to znaczy "moge liczyc na przyjaciol" ? Nie znasz "tam" nikogo, ale mozesz poznac. Nie musisz mu rodzic troje dzieci od razu. Kto wie, moze sie rozstaniecie, ale wtedy juz bedziesz miala przyjaciol w Warszawie ktorzy Ci pomoga, moze jakas super prace - jakies szanse na rozwoj, pieniadze. Juz chyba wolalabym byc "kura domowa" w Warszawie niz bezrobotna w Poznaniu.

Nie jest tak beznajdziejnie - pracę, żeby utrzymać siebie i dziecko będę miała w poznaniu od maja...

No ale jak z tym gosciem? kochasz? nie kochasz? o co biega?

Kocham go. Ale czy z chwilą, gdy mam dziecko powinnam myśleć tylko o uczuciu?

ale ktos Ci bardzo fajnie poradził - mieszkanie w Poznaniu (pozdrawiam, piszę stąd ;) ) wynająć i za te pieniądze wstepnie wynająć coś w Warszawie. Będzie więcej okazji do spotkań. Jak już się zdecydujesz że to jest to to możesz się do niego wprowadzić a pieniądze których nie dawałabyś już na czynsz dać na jakiś ciekawy kurs. Rozwinęłabys się i mogłabyś znaleźć pracę.